ISKO VASQUES #boyxboy

Kabanata 15

ALLEN POV

FLASHBACK

Habang tumatanda ako, unti-unting nagkakalinaw ang lahat. Na kung ano ba 'tong pinasok kong sitwasyon, kung ano ba talaga ang gusto ko? Normal pa ba ito?

Ama ko siya, anak niya ako— mali itong naiisip ko. Kaya nakapagdesisyon ako na itigil muna ang lahat ng kahibangan ko kay Dad. Ayoko magulo ang isipan ko nang mga panahon na iyon. Kailangan ko magfocus sa pag-aaral, at alam kong hindi iyon magiging madali.

Sa araw-araw naming nagkikita, hindi ko maiwasang manlagkit ang tingin ko kay Dad. Kahit ba na sobrang nagsusungit siya sa akin, positibo ang balik sa akin. Ang sarap pakinggan ng boses niya sa tuwing nagsusungit, nagagalit, nagtatampo o naglalambing kay Mom— hindi maiwasang tigasan ng sobra. Hindi ko mapigil magsimulang magjakol sa tuwing sumasagi sa isipan ko ang hubad na katawan ni Dad.

“Uggh. ”

Napapakagat labi nalang ako. Humihinga ako ng malalim para kontrolin ang sarili ko. Habang tumatanda ako, nagiging komplikado na ang lahat para sa akin.

Nais kong matuwa si Dad sa akin, kaya aapinagbuti ko ang pag-aaral. Lahat ng matataas na grado na nakukuha ko sa school, sa kanya ko unang pinapakita. Kahit kailan hindi ko siya nakitaan ng tuwa o pagkamangha, ni batiin niya ako sa mga accomplishment ko wala akong narinig sa kanya. Pero s**t lang, sobrang lakas ng dating niya. Sa tuwing ginagawa niya sa akin, lalo akong ginaganahan magsipag.

Tama nga ang naging desisyon ko na hindi muna pumasok sa anu mang relasyon sa school. Nananatili akong discreet, tahimik at ipakita sa mga nakapalibot sa akin na outcast ako, sa ganoong paraan— nakontrol ko ang sarili ko hindi lang sa kamanyakan na taglay ko, pati na rin sa pinapangarap kong pag-asa na matagpuan ko sa ama ko.

Lumipas pa ang mga panahon, nakagraduate na ako sa highschool, inaasahan ko na si Dad ang makakasama ko pero nagkamali ako— si Mom ang nasa tabi ko nang mga panahong iyon. Gusto kong umiyak na hindi maintidihan. Sobra akong nalungkot. Dahil hindi ko magagawa ang lahat ng ito kundi dahil kay Dad.

Siya nagbigay ng inspirasyon sa akin na mag-aral ng mabuti, o kumuha ng mataas na grado, o maghanap ng magamdang unibersidad. Umaasa ako na babatiin niya ako sa huling araw ko sa highschool, o sa mahalagang yugto ng buhay ko.

Sumagi sa isip ko, marahil dapat isuko ko na itong nararamdaman ko kay Dad. Mag-ama kami. Habang nagkakamalay na ako sa paligid ko— napapatunayan lang na mali ang pagtibgin kong ito sa mata ng mga taong nakapalibot sa amin, lalo na sa maykapal.

Alam ko sa sarili ko na mahal na mahal ko siya, higit pa sa pagmamahal na binibigay ni Mom sa kanya.

Kaya naisipan ko ito na ang huling araw na mag-iisip ako na may pag-asa sa aming Dalawa. Tutal, hindi narin naman tama ito— at ako lang ang nag-iisip ng kalokohang ito. Kaya pinagtuunan ko nalang ang pansin ko sa pagpasok sa kilalang kolehiyo sa maynila. Medyo malayo ang unibersidad na gusto kong pasukan.

Ilang linggo matapos ang graduation. Nang makatangap ako ng positibong balita, gusto ko ipaalam agad kay Dad bilang surpresa sa kanya na nakapasa ako sa school na gusto niyang pasukan ko university, birthday niya ngayong araw. Nakakalungkot lang hindi namin macelebrate ng buong pamilya since wala si Mom ngayon— nasa probinsya para pumunta sa burol ng kamag-anak namin. Hindi ko lang alam kung naalala ba ni Mom ngayon na birthday ni Dad. Hindi rin naman kasi kami nagcecelebrate ng birthday ni Dad noon pa man. Kung hindi ko itatanong kay Mom, hindi rin naman niya sasabihin sa akin.

Ngayon nakaupo si Dad sa sofa at nanonood ng TV sa sala. Pagkakataon ko nang iabot ang regalo ko, at talagang tapusin kung ano man ang pagtingin ko sa kanya. Pero bago ko pa maiabot ang regalo ko, biglang may nagdoorbell.

Napaatras ako nang tumayo si Dad para buksan ang pinto. Pagbukas ng pinto, nakita ko ang kaibigan ni Dad na may dalang mga malalaking eco bag.

“Isko!”

Masayang bati niya kay Dad sabay taas ng eco bag na hawak niya. Siya lang ang tumatawag ng Isko kay Dad, ang pangit pakinggan.

Nakakinis, bakit ba siya nandito? Halos napapadalas na ang pagdalaw niya. Kaibigan siya ni Dad simula mg college daw sila. 'Yun ang sabi ni Mom. Minsan ko din siya sa magazine kasama si Dad, marahim magkatrabaho sila.

Mukang masaya si Dad na makita ang kaibigan niya at hindi ko iyon nakita kapag kasama niya si Mom, “Wendel, buti nadalaw ka— Pambihira, anong meron at may bitbit kang eco bag?” pumasok siya sa loob at saka inilapag ang dala niyang gamit.

“May pinuntahan ako malapit dito kaya naisipan kong dumiretso sa bahay mo. May dala nga pala ako pampainit.” sabay bato niya ng can beer, “Baka may nakakalimutan ka?” hindi sumagot si Dad, “Hmmm mukang nakalimutan mo nga.”

“Ang alin?” tanong ni Dad.

May kinuha siyang kung ano sa eco bag at saka itinutok sa kisame. Biglang pumutok iyon at saka nagkalay ang confetti na naglaglagan, “Happy Birthday!”  

Nang batiin niya si Dad, pakiramdam ko may tumusok sa dibdib ko. Gusto ko pumunta sa kanila at saka hilain si Dad palapit sa akin. Tangina, hindi ko mapigilan ang sarili ko na magselos sa kanilang dalawa at lalong kinadurog ng puso ko ang makita na matamis na ngiti ni Dad sa kaibigan niya. Ngayon ko lang nakitang nakangiti ng sobra, ngayon lang.

“Kulit mo talaga Wendel.” sambit ni Dad habang nakahawak sa batok niya. Ang pisngi niya, namumula na. Ngayon, natagpuan ko ang sarili ko na parang tanga na nakatingin sa kanilang dalawa, nagmumugto ang mata. Naghihintay na mapansin ni Dad, mukang hindi mangyayari iyon.

Umakbay ang kaibigan niya sa kanya at saka nakipagcheers ng baso, “Alam ko hindi ka nagsi-celebrate, ibahin mo ngayong gabi! Sisiguraduhin ko na hindi masayang 'tong mga dala kong alak at manok na pulutan natin. Ngayon lang 'to ah.” sabay tapik pa niya sa balikat ni Dad.

Napansin ko nalang na nagtagpo ang mata naming Dalawa ng kaibigan ni Dad. May inaboy siyang box sa akin, “Allen, para sa'yo 'to.” inabot niya ang isang box, pagbukas ko— isang relo, mukang mamahalin.

Dang, hindi ko kailangan ito! Gusto ko lang mailayo si Dad sa kanya pero mukang malabo mangyari iyon.

Lumipas ang gabi na nag-iinuman silang dalawa habang ako nakamasid lang sa kanilang dalawa dito sa kusina habang nakaupo sa malaking stall. Pinapanood kung anong hindi magandang gagawin ng kaibigan niya. Nagkwentuhan lang sila tungkol sa buhay, sa akin at kay mom, hanggang sa tumagal— usapang pulitika at history na. Ayos sa pagmamasid Iba talaga malasing ang mga lalaki, deep talk kung deep talk.

Hindi ko namalayan, nakaidlip na ako sa kakabantay sa kanila mula dito sa kusina. At paggising ko, wala na sila sa paningin ko. Iniwan nilang makalat ang pinag-inuman nila, marahil nakauwi na siguro ang kaibigan niya. Dalawang oras na rin ang nakalipas, ngayong oras na ito nagpapahinga na si Dad. Inaantok na din ako kaya ngligpit na ako ng pwesto nila bago ako umakyat sa kwarto ko.

Madilim ang pasilyo kaya nakaalalay akong maglakad papunta sa kwarto ko. Napuno ng kuryosidad ang isip ko nang makita kong bukas ang pintuan ni Dad at tumatama sa sahig ang liwanag mula sa kwarto niya.

Ang scenario na ito, pamilyar at sa pagkakataong ito— nakarinig ako ng mga impit na ungol ni Dad.

No, hindi. Hindi pwede mangyari ang naiisip ko. Wala si Mom, at tanging kaming dalawa lang ang nasa bahay na ito. Agad akong sumilip sa kwarto niya at hindi ko inaasahan ang mga nakita ko.

“Ohh s**t Isko! Ang laki talaga ng kargada mong gag* ka. Sige baon po pa— hmmpp...” mariin na sambit ni Wendel.

Hindi ko inaasahan na sasambitin iyon ni Dad, “Masarap ba ginagawa ko sayo?”

“Tangina bigay mo lahat Isko!— Ohh s**t Tangina ahhh!” mariin na sambit niya habang lumiliyad sa tuwing bumabayo si Dad.

Nanghina ang tuhod ko nang makita ko silang dalawang walang saplot. Magkapatong habang nakahawak si Dad magkabilang binti ng kaibigan niya at saka umuulos na para bang aso. Napakapit ako sa pader habang nakatanga sa kanilang dalawa, hindi makapaniwala sa mga nakikita.

“Hnng hnnng..” ungol ni Dad habang nakatingin sa lalaking binabayo niya ngayon. Wala akong makitang emosyon sa kanya, para siyang robot kung gumalaw. “Wendel.”

Ngumisi ang kabigan niya, “Sinong masarap sa aming dalawa? Asawa mo o ako? Tang*na ka sumagot ka.” sigaw ng kaibigan niya habang nakahiga sa kama nila Mom at Dad. Nakakainis!

Ang kapal ng muka niya para sabihin iyon kay Mom! Gusto ko siyang sugurin at saka suntukin sa muka sa ginagawa nilang dalawa. Gusto kong manapak! Pero tangina, sa kabilang banda ng isipan ko— natuturn-on ako sa ginagawa ni Dad sa kanya. Ganitong pakiramdam, nanunumbalik na naman noong unang panahon na makita ko sila ni Mom na nagsesex at hanggang ngayon sariwa parin sa akin ang alaalang iyon. Nawala ako sa sarili ko, bahagya kong ibinaba ang suot kong short at saka nagsmulang sabayan silang dalawa.

Labag man sa mga gusto kong mangyari kay Dad, hindi ko maitangi na natutuwa akong makita ulit si Dad sa ganoong sitwasyon.

“Wendel, mas masarap ka sa asawa ko.” walang buhay na sambit ni Dad habang bumabayo sa kaibigan niya. Bawat ungol na naririnig ko kay Dad, nadaragdagan ang pagnanasa ko na makasama si Dad.

Wala na, pakiramdam ko talo ako sa mga oras na ito.

“Tangina Isko! ahhhhhh sayong sayo na ako. Sambahin mo 'ko. Hayop ka ahhhh. Pu*a mo na ako gag* ka. Maliwanag?”

Gusto kong umiyak nang sambitin ni Dad iyon sa lalaking kaharap niya ngayon, “Opo, panginoon.”

Ang kabog ng dibdib ko, sobrang lakas. Nag-uumapaw ang selos na nararamdaman ko, dapat ako ang nasa sitwasyon ng kanyang kaibigan. Ako dapat ang kasama niya— pangalan ko dapat ang binabangit niya. Habang najajak*l ako sa harapan nilang dalawa— umaagos ang luha ko.

May parte sa utak ko na nag-uumapaw sa saya, may pag-asa pa na mabaliktad ang pangyayari sa aming dalawa.

Sana..