"Hayatım ben ne anlarım asistanlıktan falan. Patavatsızın tekiyim bilmiyor musun?"
Yorgunluktan bitmiş bedenimi yardımıyla yatağına uzatmıştım. Hasarlı bacağım az daha yorsam elimde kalacakmışcasına ağrıyordu. Tek ayağım yerde diğerini yatağa uzatmış ovalayarak rahatlatmaya çalışırken Burak hafifçe ellerini iki bacağımın arasına yaslayıp önce bacağıma endişeli bir bakış attı ve sonra yüzüme doğru yaklaşarak gülümsedi.
"Bir daha söyler misin?"
"Neyi?" diye sordum şaşkınlıkla ve yine gülümsedi.
"Bacağın çok mu ağrıyor?" diye sorduğunda yüzü endişeli haline dönmüş, benim jetonum da yeni düşmüştü. Yeni barışmamızın şerefine hem onu gücendirmemek için hem de benden haber bekleyen Mahir'i düşünerek, "Biraz hayatım," dedim. Beklediği kelimeyi tekrar etmek utandırmıştı.
"Ağrı kesici ister mi
