Bir insan hayatı boyunca defalarca bulunduğu bir yere ilk kez geliyormuş gibi davranabilir mi? Bu sorunun cevabı "evet" ise emin olun ki o kişi yüksek ihtimalle benimdir.
Şaşkın bakışlarımı ezbere bildiğim bu ortamın her bir noktasında gezdirirken arada Burakcığıma minnet dolu yapmacık gülümsemeler gönderiyor, hemen bir adım gerisinden onu takip ederken onun beni görmediği her an sinsi bir yılan gibi etrafı kolaçan ediyordum çünkü "*multitasking" olmak bunu gerektirir. (Aynı anda birçok işi yapabilen.*)
Dövüş dersleri için sonradan böldürdüğümüz kısma giriş yaptığımızda Burak ani bir manevrayla bana doğru dönüp parmağıyla odamın bulunduğu yönü işaret etti.
"Bak şurada çok cici bir kız var, Elif."
"Cici?"
Kaşlarımın, yüzümün halini düşünmek bile istemiyorken bunu kontrol edemiyor oluşu
