"Beril?"
Kapı koluna uzattığım elim, ağlamaklı sesiyle havada asılı kalmıştı. Şu anki dış görünüşüyle sesinden gelen hüznün birbirine tezatlığı kafa karıştırıcıydı. Arkama döndüğümde gerçekten gözlerinin dolu dolu ve kızarık olmasını görmeyi ise hiç beklemiyordum. Çok fazla rahatsız etmemek için direkt olarak gözlerine bakamadım ama onun bu halini de görmezden gelemezdim.
"Neyiniz var, ne oldu?"
Gözlerini kaçırıp o da bir süre sağı solu inceliyor gibi yapsa da aklında bir şeyleri toparlamaya uğraştığı anlaşılıyordu. Kolunu hafifçe tutup mutfağa yönlendirdim. Bir kahve ona iyi gelir, daha rahat anlatabilmesi için bir zemin oluştururdu belki kim bilir?
O masaya oturduğunda ben makinenin düğmesine basmıştım. Kısa süre içinde en sevdiği filtre kahvesi bardağa dolduğunda ben de karşısına ge
