Motor sesi yaklaşırken gece parçalanıyordu.
Farların ilk yansıması ağaç gövdelerine vurduğunda herkes aynı anda hareket etti. Bu, düşünülmüş bir karar değildi. Bedensel bir refleks, içgüdüsel bir kaçınma, hayatta kalma dürtüsüydü.
Aras ilk konuşandı.
"Gidiyoruz."
Kerem başını iki yana salladı. "Geç."
Meryem’in yüzünde garip bir ifade vardı. Yenilgi değildi. Ama rahatlama da değildi. Sanki uzun süredir beklediği bir anın içine düşmüş gibiydi.
Defne motor sesini dinledi. Tek araç değildi. Yankı farklıydı.
"Birden fazla."
Aras bunu zaten anlamıştı.
Farlar çitin üzerinden süzüldü.
Gölge büyüdü.
**********************
"Evin içine!" dedi Kerem.
Aras tereddüt etti.
Kerem ona baktı. "Açık alanda ölürsün."
Bu cümle tartışma değildi.
Gerçekti.
Aras Defne’ye baktı. Başını salladı.
K
