hidden wealth
1084 Words
Chapter 14
Nakakatakot pala ang anak ng don... yong bagong dating....
Balita ko mamamatay-tao daw siya at isang malupit na pinuno sa bansang pinanggalingan niya.... noong nakaraan lang may ilang armadong lalaki ang pumasok sa hangganan ng hacienda at alam mo bang wala ni isa man sa mga yon ang nakalabas ng buhay at siya daw ang pumatay sa mga lalaking yon.
Hindi man siya nakakalakad pero napakadami ng mga tauhan niyang nakakalat sa palibot ng hacienda.
Kararating lang niya pero mukhang marami ng gulo ang nangyayari hindi lang sa hacienda kundi sa buong bayan.
Dinig ko ang usapan ng ilang manggagawa ng Hacienda.
Nagkatinginan kami ni Theang.
Tasia.... ano sa palagay mo? totoo kaya ang usap-usapan tungkol sa senyorito?Kakatapos naming maghatid ng tanghalian sa kanila.
Totoo man o hindi wala naman tayong alam diyan.... isa pa bihira nating makita ang kapatid ni senyorito Delta.... sagot ko.
Kung sabagay tama ka, pero alam sobrang guwapo ng anak na yon ng amo natin hi hi hi! kinikilig na sabi ni Theang.
Pinagpala talaga ang lahi ng mga Monticillo.... alam ko naman sa paningin mo isa lang ang bukod-tangi...
Hay naku tigilan mo ako.... halika na at marami pa tayong gagawin... hinila ko na siya pabalik ng mansion.
Paano siya makakasabay sa mga kapatid niya? isa siyang lumpo bakit mo pa siya pinabalik dito? Ang kayamanan ng anak mo ay halos kapantay ng sa iyo? bakit hindi mo na lang ibigay sa panganay mo ang pamamahala ng lahat?
Sinisikap ng Donya na wag magtaas ng boses at baka makahalata ang Don.
Tulad ng sinabi ko Antonietta matanda na ako at gusto kong isa sa mga anak ko ang humalili sa akin. Pareho ko silang mga anak at lahat sila ay magmamana ng mga kayamanan ko pero isa lang sa kanila ang hahalili at mamumuno ng imperyong itinayo ko.
This is ridiculous Demitri!At ano naman ang magagawa ng isang lumpo? kaya ba niyang pamunuan ang isang malaking imperyo ng mga ari-arian? Ang alam niya ay pumatay at makipagbuno sa mga mababangis na hayop sa kagubatan.
Stop insulting my son Antonietta.... anak ko pa din siya.Tandaan mo kung ano ang ginawa niya sa mga taong nanloob sa hacienda.
Anak na hindi ka kinikilala.....
Dahil may dahilan ako at umaasa akong balang araw ay maiintindihan niya ako.
Kung mapapatunayan ni Ethan na karapat-dapat siya ay ibibigay ko sa anak mo ang pamamahala ng lahat.
Kompiyansa ako na anak ko ang karapat-dapat para sa posisyon.
Kung sa tingin mo ay tapos na ang usapang ito.
Lingid sa kaalaman ng lahat maliban sa mga naglalakihang negosyo at mga lupain ay nakatago sa isang ligtas na lugar ang bulto-bultong kayamanan ni Don Demitri. Mga ginto... napakaraming mga ginto na limang beses na mas malaki kesa sa mga nakalantad na yaman niya na siya lang ang nakakaalam. Pagdating ng tamang panahon ay mapapasakamay ito ng anak na karapat-dapat.
Tasia..... boses ng senyorito Mavy.
Hmmm senyorito kayo po pala?
Where are you going? tanong niya.
Ahhh enrollment napo para sa susunod na sem kaya nagpaalam muna kaming lalabas ni Theang..... teka nga bakit ngayon lang kita nakita?anong ginawa mo noong nakaraang linggo? baka naman busy ka sa girlfriend mo ano tama ba ako senyorito?
No may inasikaso ako sa mga art galleries ko...
T-talaga....? alam mo senyorito ang galing mo talagang magpinta siguro ang dami mong artworks sa mga gallery mo no? sabi ko.
Hmmm....tumango siya,ahhh here.... may iniabot siya sa'kin.
A-ano to senyorito? tanong ko sa kanya.
Tinignan ko ang laman ng paper bag na dala niya.
S-senyorito ang g-ganda pero hindi ko to matatanggap....
Sigurado ako napakamahal ng sapatos na to base pa lang sa tatak nito. Ito yong tinitignan ko sa isang mall minsang lumabas kami ni Theang.
Please take this.... this is my way to thank you.If it's not for you I'm still heartbroken right now....
Tasia you are so mean to me.....
S-senyorito.... wala naman akong ginawa para bigyan niyo ako ng ganitong regalo...
Just take it.... if you don't hindi na kita kakausapin.... parang bata naman ito ng si senyorito Mavy oo.
O siya panalo ka na.... sabi ko.
Tasia sorry natagalan ako.... ay kayo po pala senyorito....Tasia anong sinasabi sa'yo ni senyorito? usisa ni Theang.
Wala.... napakatsismosa mo.... sagot ko.
Eh ano yan....? pilit niyang sinisilip ang laman ng paper bag na dala ko.
Mamaya na pwede? bulong ko sa kanya.
Buti at nakinig ang bruha.
I will drop you the two of you....
Hindi na senyorito kaya na namin.... tanggi ko.
No... Ethan is not here let me take care of you while his away....
Namula ang mukha ko pagkarinig kay Ethan.
Hindi kaya may alam na rin si senyorito Mavy? wag naman sana.Wala na kaming nagawa ng ihatid kami ni senyorito Mavy sa pamantasan at take note matiyaga siyang naghintay sa labas hanggang matapos kami.
Bago kami umuwi ay dumaan kami sa isang restaurant para kumain. Halos manliit kami sa hiya ni Theang dahil pang-mayaman ang pinuntahan namin.
Ang mga mata ng mga staff nga nakatingin sa'min ni Theang na parang sinasabing hindi kayo bagay dito.
Ah.... sir Mavy.... they can't go inside with their clothes..... makakasira po sila sa image ng restaurant.... ang mga parokyano dito ay mga mayayamang tao...
Oo nga bawal ang mga tulad niyong hampas-lupa dito. Doon kayo sa karendirya....
They are with me.... you don't have any rights to mock them....galit na sabi ni senyorito Mavy.
Ikaw ang manager dito right? tumango ang babaeng mataray.
Is this how you treat your customers? we're here to eat not to mistreated by so good employee....
P-pasensiya na po S-sir Mavy....
Yeah it will never happen again cause you and this two ladies with are fired.
Namutla ang tatlong babae. Wala silang nagawa kundi mag-alsa balutan ng mga gamit nila.
Pero napag-alaman namin na ito ay pag-aari ni senyorito Axel.
Si Maverick Monticillo yan di ba? ang ikatlo sa magkakapatid sino naman yang mga kasama niya? bulong ng isang babae.
Look at their clothes it's not proper in the dress code nakita mo naman kung hindi dahil kay Mavy hindi sila makakapasok.
Ahhhh.... s-senyorito s-sa iba na lang tayo.... kasi hindi ata kami bagay ni Theang dito?
Let's just eat something then I will take you to a restaurant you want....
Hindi rin kami nabusog dahil hindi kami sanay sa pagkaing mayaman.
Humingi pa ng sorry ang senyorito at dinala kami sa isang kilalang fast food pagkatapos.
Gabi na ng makauwi kami ng hacienda.
Muli akong nagpasalamat kay senyorito bago nagpaalam sa kanya.
- Writer
