Twenty

1422 Words

Rainbow Hinila ko ang mabigat kong maleta sa sulok upang hindi ako nakaharang sa daanan ng mga naglalabas pasok sa airport. Parang nagsisisi nga ako dahil ang dami kong dinalang mga damit. As if naman magtatagal ako dito sa Brazil. It's my first time to travel alone, and in a country I never thought I would even visit kaya naman nagsigurado na ako. Pero ngayon na wala akong means to transport myself from the airport to the Pontes Ancestral home, parang nagsisisi ako. Kasi kapag hindi ako masundo ni Gerard, lalakad ako na dala-dala ang mabigat kong maleta kung saan ako makakita ng murang hotel. I sighed as I pulled out my phone from my cargo pants.  Reluctantly, I called the last person I would ever ask help from. Gerard. Kahit hindi ko gusto ay humingi ako ng pabor sa kanya na sunduin

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD