Kapı gürültülü bir şekilde çaldığında kalbim istemsizce hızlandı. Annem mutfakta bulaşıklarla uğraşıyordu, ben ise pencerenin kenarında sessizce oturuyordum. İçimde tuhaf bir sıkıntı vardı. Kapıya yöneldim, tokmağı çevirdim ve karşımda Ömer Ağa’yı görünce bir an nefesim kesildi.
“Efendim Ömer Ağa,” dedim, sesimin titrediğini saklamaya çalışarak.
“Kızım, konuşalım,” dedi sert ama sakin bir sesle.
“Peki amca, buyur, içeri geç,” diyebildim sadece.
Onu salona buyur ettim. Annem mutfaktan çıktı, ama Ömer Ağa’nın bakışıyla geri çekildi. Sanki özel konuşmamız gerektiğini anlamış gibiydi. Oturduk. Ömer Ağa’nın bakışları üzerimdeydi, ağır ve baskıcıydı.
“Kızım,” dedi, “biliyorum bu evliliği istemiyorsun. Ama şunu da bilmelisin, eğer bu evliliği yaparsan sana da büyük miraslar kalacak. Ömrün bo
