Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa mga oras na iyon. Dahil kahit sa sarili ko hindi rin naman ako sigurado sa nararamdaman ko, kung meron ba o wala. Napatingin naman ako sa kaniya sabay napalunok. Kinakabahan ako sa kung ano ang masabi ko, dahil alam ko na malaki ang magiging consequences ko once na meron akong masabi na bagay na alam kong makakasakit sa akin–sa amin.
“Ethan, h-hindi sa ganon. P-pero alam mo na y-yung problema sa ating dalawa, yung… yung act na need nating gawin. Natatakot lang ako na baka… baka mapasobra at takot na akong masaktan,” wika ko sa kaniya. Bigla naman siyang napatahimik at para bang disappointed siya sa sinabi ko.
Iyon ang iniisip ko, while bumabyahe kami papunta dito. Ngayon pa lang na ganito na ang nararamdaman ko sa kaniya, ano na lang kung tala
