-PRIMO-
“Y E S . . . Dad,… I’m on my way, okay bye”, I ended the call immediately at ibinalik sa white gown ko ang cellphone ko.
I just finished doing my morning rounds sa mga pasyenteng inoperahan ko, except kay Tito Caloy. I don’t think I can ever face him again. Malamang ay galit din ito sa akin and even though I understand why, ayoko lang na dagdagan pa ang bad blood sa pagitan namin. I still value him dahil naging tatay din sya sa akin.
I let my other colleagues do the rounds when it comes to him and they would just consult me dahil ako pa din naman ang operating surgeon nito.
Hindi ako nagsayang ng sandali, I immediately headed for my father’s office. Pinatawag ako nito at may ibibigay daw sya sa akin. Sakto din naman dahil hindi ko pa naibibigay ang envelope na iniwan ni Nick
