bc

แค้นลวงรัก

book_age18+
203
FOLLOW
1.0K
READ
HE
heir/heiress
drama
surrender
like
intro-logo
Blurb

ถึงเวลาที่แกต้องชดใช้ แม้ว่าสิ่งที่ฉันเสียไปจะไม่มีอะไรมาทดแทนได้ก็ตาม” หญิงสาวเค้นเสียงพูดด้วยความเจ็บใจ“นั่นน่ะสิ ่สวย ๆ อวบ ๆ อย่างนี้รับรองขายดี ฉันขอเป็นตากล้องนะ เพี้ยะ!! หยุดดิ้นได้แล้ว

‘ดาถูกข่มขืนค่ะ...ตอนนี้ก็กําลังท้องอยู่ ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่ง ใคร’

วิภาดาต่อว่าคุณเกรียงไกรกลาย ๆ ว่าเป็นสาเหตุที่ตนเองต้องประสบชะตากรรมเช่นนี้เพราะยังทําใจเรื่องคุณเกรียงไกรแต่งงานไม่ได้จึงไปกินเหล้าตามลําพัง และถูกฉุดไปทํามิดีมิร้ายเข้าจนเกิดท้องลูกไม่มีพ่อขึ้นมา

ด้วยความสงสารและรู้สึกผิดคุณเกรียงไกรจึงตกลงกันจะรับเลี้ยงดูแลสองแม่ลูกเอง นอกจากนี้ยังรับลูกในท้องของคุณวิภาดาเป็นบุตรบุญธรรมอีกด้วย ดังนั้นวิลาสินีจึงใช้ ‘มงคลวิบูลย์

“ว่าไงครับ คุณวิคนสวย...มีอะไรให้ผมรับใช้หรือครับ” ชายหนุ่มถามอย่างยียวน

“ถ้าจะให้คุณช่วย...ข้อเสนอยังเหมือนเดิมหรือเปล่า” ถามเสียงแข็งนิวัชหัวเราะในลําคอเบา ๆ ก่อนจะลุกจากเก้าอี้ทํางานของตน เดินอ้อมมายืนข้างหลังหญิงสาวที่ยืนอยู่กลางห้อง

“จะให้เหมือนเดิมได้ยังไงครับ...เล่นประกาศตัวเป็นศัตรูของมงคลวิบูลย์อย่างนี้ ข้อตกลงมันต้องเพิ่มขึ้นมาหน่อย”

“ก็ได้...ฉันตกลง รับข้อเสนอทุกอย่างของนาย”

“ดี...งั้นก็เริ่มเดี๋ยวนี้ ที่นี่...ตอนนี้เลยสิ เป็นค่ามัดจําว่าคุณจะไม่เบี้ยวผม” พูดเชิงบังคับด้วยรู้ตัวว่าขณะนี้ตนกําลังถือไพ่เหนือกว่า วิลาสินีพยายามระงับความโกรธอย่างสุดความสามารถ ก่อนจะหมุนตัวมาเผชิญหน้ากับนิวัชและค่อย ๆ เขย่งปลายเท้าขึ้น พร้อมกับใช้จมูกชนแก้มชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว แต่หญิงสาวไม่สามารถผละตัวไปไหนได้ เมื่อนิวัชรีบรวบร่างบางมาอยู่ในอ้อมกอดทันที และรีบปิดปากวิลาสินีด้วยริมฝีปากของตัวเองก่อนที่เจ้าหล่อนจะทันได้โวยวาย

หญิงสาวพยายามทุบและผลักตัวให้ออกห่างนิวัช แต่ดูเหมือนว่ายิ่งดิ้นชายหนุ่มก็ยิ่งรัดและลงโทษหล่อนด้วยจุมพิตที่รุนแรงกว่าเดิม ทําให้วิลาสินีถึงกับอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมกอดนั้น โดยแทบจะไม่รู้ตัวเลย ว่าขณะนี้มือใหญ่ของนิวัชได้ล้วงเข้าไปสัมผัสหน้าอกนุ่มอย่างแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ และถือวิสาสะปลดตะขอบราเซียร์เพื่อความสะดวกในการสํารวจ

“อ้า...” วิลาสินีร้องเสียงหลงเมื่อนิวัชละจากริมฝีปากบาง ชายหนุ่มหยุดจ้องหน้าหญิงสาวสักครู่ก่อนพามาที่โซฟาตัวใหญ่ตรงมุมห้อง และเริ่มจํากัดสิ่งกีดขวางออกทีละนิด แม้ว่าวิลาสินีจะขัดขืนในตอน แรก...แต่เพราะอารมณ์บางอย่างได้ถูกปลุกขึ้นมา ทําให้หญิงสาวปล่อยตัวให้นิวัชนําทางไปจนถึงจุดสุขสมแห่งไฟอารมณ์

เมื่อผ่านพ้นช่วงเวลาแห่งความสุขสมไปแล้ว สติที่กระเจิดกระเจิงไป เมื่อครู่ของวิลาสินีก็กลับคืนมา หล่อนพยายามยันตัวลุกจากโซฟาแต่ต้องล้มไปนอนอีกครั้งเพราะมือใหญ่ของนิวัชกอดรัดเอวบางไม่ให้ลุกไปไหน

“ปล่อย...นายได้สิ่งที่ต้องการไปแล้ว ปล่อยฉันได้แล้ว” วิลาสินีพยายามขัดขืนพร้อมกับทวงสัญญาทันที

“และก็อย่าลืม...ทําตามข้อตกลงเราด้วย”

‘เพราะแกทําให้ฉันต้องตกอยู่ในสภาพนี้’

“ได้ครับ...แต่ตอนนี้ คุณต้องทํางานของคุณก่อน” พูดจบก็เริ่ม บรรเลงบทเพลงพิศวาสอีกรอบ ด้วยติดใจความหอมหวานของคนในอ้อมกอด ซึ่งคราวนี้ดูเหมือนว่าหญิงสาวจะมีปฏิกิริยาตอบสนอง

ความต้องการของเขาเร็วขึ้น ทําให้นิวัชถึงกับร้องครวญออกมาด้วย ความสุขใจ

“คุณตอบแทนผมได้น่ารักอย่างนี้...รับรองงานนี้ผมทุ่ม สุดตัว ไม่มีพลาดแน่นอน”

หญิงสาวพยายามดันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง แต่ก็เต็มไปด้วยความยากลําบาก

“ตื่นแล้วเหรอนังหนิง” เสียงวิลาสินีที่นั่งอยู่บนโซฟานวมปลายเตียงดังขึ้น ทําให้พิชชภรณ์ชะงักและหันไปมอง

“คุณวิ” พิชชภรณ์หน้าถอดสีและอุทานอย่างตกใจ

“ใช่...ฉันเอง ถึงเวลาที่แกต้องชดใช้ แม้ว่าสิ่งที่ฉันเสียไปจะไม่มีอะไรมาทดแทนได้ก็ตาม” วิลาสินีเค้นเสียงพูดด้วยความเจ็บใจ

พิชชภรณ์พยายามดันตัวเองให้ลุกนั่งได้จนสําเร็จ พร้อมกับหันไป สํารวจรอบ ๆ ห้อง ภายในห้องสีขาวขนาดไม่ใหญ่มาก ไม่มีหน้าต่าง เลยมีเพียงประตูสําหรับเปิดเข้าออกเพียงบานเดียวเท่านั้น ส่วนของ ตกแต่งนอกจากเตียงและโซฟาตรงปลายเตียงแล้วก็ไม่มีเฟอร์นิเจอร์ อย่างอื่นเลย หล่อนสบตากับวิลาสินีเป็นเชิงถาม แต่ก็ไม่ได้คําตอบ อะไรนอกจากสายตาที่มองมาอย่างเกลียดชัง

ภายในห้องจึงตกอยู่ในความเงียบ สักพักประตูห้องถูกเปิดเข้ามา ผู้หญิงหน้าตาดีอีกคนที่เดินนําหน้าผู้ชายกลุ่มหนึ่งเข้ามา

“วิ...ทุกอย่างพร้อมแล้ว” ผู้หญิงคนนั้นพูดกับวิลาสินีทันที พร้อมกับชูกล้องวีดีโอให้ดู วิลาสินียิ้มอย่างพอใจ

“โอเค...ถึงเวลาที่นังนี่มันต้องชดใช้แล้ว อยากรู้นักว่าเจ้ากรจะรู้สึกยังไงถ้ารู้ว่าเมียมันร่านนัก...ที่สําคัญฉันอยากจะ เห็นหน้านังพริมเวลาที่น้องสาวสุดที่กลายเป็นดาราหนังโป๊”

“คุณจะทําอย่างนี้จริง ๆ เหรอ มันไม่โหดไปหน่อยเหรอ” นิวัชท้วง แม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนดีแต่วิธีการที่วิลาสินีจะใช้จัดการกับพิชชภรณ์นั้น ค่อนข้างรุนแรงไม่น้อย

“มันยังน้อยไปด้วยซํ้า กับสิ่งที่ฉันต้องเสียไป” วิลาสินีพูดด้วยความเจ็บใจ และหันไปต่อว่านิวัชอย่างเหลืออด

“นายรับปากว่าจะทําตามที่ฉันบอกแล้วทําไมมาปอดแหกเอาตอนนี้...นายน่าจะขอบใจฉันถึงจะถูกสิ ที่อุตส่าห์ช่วยให้มีหนังเรื่องใหม่ออกสู่ตลาดเพิ่มขึ้น...เรื่องแบบนี้นายทําประจําอยู่แล้วนี่ นังนี่มันลีลาดีอยู่แล้ว ไม่อย่างงั้นน้องชายฉันคงไม่หลงมันหัวปักหัวปำอย่างนี้หรอก”

“นั่นน่ะสิ ่ ...สวย ๆ อวบ ๆ อย่างนี้รับรองขายดี อ้อ...ฉันขอเป็นตากล้องนะ ฉันอยากมีส่วนร่วม” สุรีย์พรสนับสนุนความคิดของเพื่อนพร้อมกับเสนอตัวเข้าช่วย

“งั้นก็ตามใจ ผมเตือนคุณแล้วนะ...ถ้าเกิดอะไรขึ้นมา คุณรับผิดชอบเองแล้วกัน” นิวัชพูดขึ้น ก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องทั้งสามที่ตามเข้ามาให้ไปประจําที่

พิชชภรณ์มองหน้าทุกคนด้วยความสงสัยว่ากําลังพูดถึงเรื่องอะไรอยู่ แต่คงไม่ใช่เรื่องดีนักหล่อนรู้สึกกลัวขึ้นมาจับใจ และดวงตายิงเบิกกว้าง ขึ้นเมื่อชายฉกรรจ์หน้าตาหน้ากลัวเดินเข้ามาหาพร้อมกับจับตัว หล่อนให้นอนแนบไปกับเตียง

“ปล่อย...จะทําอะไรฉัน” พิชชภรณ์ถามขึ้นมาด้วยความหวาดกลัว

chap-preview
Free preview
ใครทำเธอท้อง
คำเตือน **นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น ชื่อ สกุล สถานที่ ตัวละคร เป็นเพียงเรื่องสมมุติไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับชีวิตจริงของใครทั้งสิ้น **นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องทางเพศ ความรุนแรงไม่เหมาะสมสำหรับเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี **นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2558 ห้ามมิให้ผู้ใดคัดลอก ดัดแปลง ทำซ้ำ สแกนหนังสือหรือกระบวนการอิเล็กทรอนิกซ์ใดๆ ของเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดของนิยาย (หากพบเห็นจะดำเนินคดีตามกฎหมาย) ตอนที่ 1 เสียงเคาะประตูดังขึ้น แต่ก็ไม่ทําชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียงในห้องนั้นลุกขึ้นมาเปิด เขายังคงนอนหลับตา และคว้าหมอนมาปิดหูตัวเองไว้ เพื่อไม่ให้ได้ยินเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ “กร เปิดประตูเดี๋ยวนี้” เสียงสั่งเด็ดขาดของบุคคลที่เคาะอยู่หน้าห้องนั้น ทําให้เขมกรถึงกับสะดุ้งลุกขึ้นจากที่นอน เมื่อเขมชาติเปิดประตู ก็เจอเขมกรยืนตีหน้าขรึมอยู่หน้าห้อง แต่เขาไม่ได้สนใจกลับชะโงกหน้าออกไปมองซ้ายมองขวาก่อนจะดึงแขนเขมชาติเขาห้อง พร้อมกับกดล็อคประตู “มีเรื่องอะไร” คําถามสั้น ๆ ตรงประเด็นไม่อ้อมค้อมของผู้เป็นพี่ไม่ทําให้เขมกรรู้สึกน้อยใจแต่อย่างใด เขารู้ดีอยู่แล้วว่าภายใต้สีหน้าเรียบเฉยติดจะเย็นชาของพี่ชายนั้น ห่วงใยและหวังดีกับเขาเสมอมาถึงแม้ว่าจะไม่แสดงออกมาก็ตาม “ผมรักผู้หญิงคนนึง แต่แม่กับพี่วิไม่เห็นด้วย...กลับดูถูกเหยียดหยามคนรักของผม” เขมกรตอบคําถามอย่างไม่อ้อมค้อมเช่นกัน “พี่เขมคิดดูสิ! แม่ยังจะให้ผมหมั้นกับลูกสาวของเพื่อนแม่ที่...ใคร ๆ ก็รู้ว่ายัยนั่นทําตัวเหลวแหลกขนาดไหนตั้งแต่อยู่เมืองนอก ไม่งั้นไม่ถูกเรียกกลับเมืองไทยหรอก” เขมกรฟังน้องชายเล่าเรื่องไปเรื่อย ๆ ซึ่งเขาพอจะทราบเรื่องนี้มาคร่าว ๆ เหมือนกันว่า ตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้นกับน้องชายของเขา แต่เขายังอยากจะฟังความจริงจากปากของน้องชายตัวเองมากกว่า “ผมจะแต่งงานกับหนิง” เขมกรยืนยันหนักแน่น ก่อนจะพูดเหมือนกระซิบบอกพี่ชายต่างมารดาว่า “หนิงท้อง” “อะไรนะ” ถามอย่างตกใจ “แล้วนาย...แน่ใจได้ยังไง” “หนิงท้องกับผม ทําไมผมจะไม่รู้ เขาไม่เคยมีใครนอกจาก ผม...พี่เขมต้องช่วยผมนะครับ พี่เป็นความหวังสุดท้ายของผม” เขามองหน้าน้องชายตัวเองเหมือนคิดอะไรอยู่ก่อนจะถามไปว่า “ที่นายจะแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้เพราะแกทําเขาท้องใช่ไหม” “ไม่ใช่” ปฏิเสธอย่างหนักแน่น “ผมตั้งใจจะแต่งงานกับ หนิงอยู่แล้ว...เพียงแต่ผมห้ามใจตัวเองไม่อยู่เท่านั้นเอง” เสียงสุดท้ายพูดเหมือนจะสํานึกผิด “ถ้าอยากให้พี่ช่วย นายต้องเล่าเรื่องนี้ให้พี่ฟังอย่างละเอียด แล้วพี่จะคิดดูอีกทีว่าจะช่วยยังไง “ขอบคุณครับ” แค่นี้ก็เพียงพอแล้วสําหรับเขมกร ถึงแม้ว่าเขมชาติจะไม่รับปากช่วยเต็มอย่างเต็มปากเต็มคํา แต่ก็ไม่ปฏิเสธ อย่างนี้แสดงว่าเรื่องของเขากับคนรักก็ย่อมมีความหวัง “หนิงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เล่าให้พี่ฟังเดี๋ยวนี้” พริมโรสถามพิชชภรณ์ ลูกพี่ลูกน้อง ซึ่งเธอรักเหมือนกับน้องสาวแท้ ๆ เพราะความสนิทสนมที่ถูกเลี้ยงดูมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก หลังจากที่เธอจัดการไล่สองแม่ลูกที่เข้ามาทําร้ายพิชชภรณ์ถึงที่พักออกไป “เปล่าค่ะ...ไม่มีอะไร” พิชชภรณ์พยายามปฏิเสธ “เปล่า...แล้วทําไมยัยสองแม่ลูกนั่นถึงมาทําร้ายหนิงล่ะ บอกความจริงพี่มาเดี๋ยวนี้...จะพูดมาเองหรือจะให้พี่สืบ” คนถามเพิ่มประโยคหลังเข้าไป เพราะต้องการเตือนให้พิชชภรณ์รู้ว่า ถ้าให้สืบรู้ด้วยตัวเอง เรื่องจะบานปลายไปขนาดไหน พิชชภรณ์รู้จักพี่สาวของตัวเองดี ถ้าปล่อยให้พริมโรสสืบรู้เองมีหวังคนรักของหล่อนต้องถูกฆ่าตายแน่ สู้เล่าให้ฟังเองดีกว่า อย่างน้อยก็จะได้ปราม ๆ เธอให้ยั้งมือบ้าง “สองคนนั่นเป็นแม่กับพี่สาวของพี่กรค่ะ...พี่กรเป็นคนรักของหนิง เป็นคนที่หนิงกําลังจะแต่งงานด้วย และเป็น...เอ่อ” พิชชภรณ์มองหน้าพี่สาวของเธอแล้วไม่กล้าที่จะพูดประโยคนั้นออกมา แต่พริมโรสมองหน้ารอคําตอบอย่างอดทน “เอ่อ...พ่อของเด็กในท้องหนิงค่ะ” เมื่อพูดจบประโยค พิชชภรณ์มองหน้าพริมโรสที่เหมือนจะโกรธจน ควบคุมตัวไม่อยู่ ก่อนจะปรับสีหน้าให้นิ่งเฉย แล้วถามอย่างใจเย็นว่า “หมอนั่นรู้หรือยัง” ไม่ต้องบอกพิชชภรณ์ก็รู้ว่าตอนนี้ พริมโรสพยายามสะกดกลั้นความโกรธตัวเองไว้ขนาดไหน “รู้ค่ะ...พี่กรรอให้หนิงเรียนจบก่อนแล้วจะแต่งงานค่ะ...หนิงเหลือสอบ เดือนหน้าก็จะจบแล้วพี่พริมไม่ต้องห่วงนะคะ” “กี่เดือน...แล้วสองแม่ลูกนั่นรู้หรือเปล่า” “เพิ่งสองเดือนค่ะ หนิงคิดว่าคงทราบ เพราะท่านบอก...บอกให้หนิงไปเอาเด็กออก” พิชชภรณ์พยายามกลั้นนํ้าตาเอาไว้ เมื่อพูดประโยคนั้นออกมา ผิดกับพริมโรสที่ตอนนี้สถกคําหยาบออกมาอย่างโกรธแค้น “พี่พริมอย่าทําอะไรพี่กรนะคะ พี่กรไม่ผิด...หนิงผิดเองที่ให้ปล่อยอารมณ์พาไป แล้วหนิงยังมีเรื่องขอร้องพี่พริมอีกอย่าง” พริมโรสหันหน้ามามองอย่างสงสัย ก่อนที่พิชชภรณ์จะต่อว่า “อย่าบอกเรื่องนี้ให้พ่อกับที่บ้านรู้นะคะ...” “พี่ให้เวลาอีกเดือนนะ ถ้านายนั่นไม่จัดการอะไรให้เรียบร้อย...พี่จะจัดการตามวิธีของพี่เอง” “ค่ะ...ขอบคุณค่ะ” พูดจบพิชชภรณ์ก็เข้าไปกอดพี่สาวร้องไห้อย่างสะอึกสะอื้น “พี่พริม...หนิงกลัว” “ไม่ต้องกลัว พี่ไม่ปล่อยให้หนิงกับหลานเป็นอะไรไปหรอก” พริมโรสลูบหัวปลอบใจน้องสาวด้วยความเป็นห่วง “หนิง...เล่าให้พี่ฟังหน่อยสิ ว่าเรื่องมันเป็นมายังไง นายกรนั่นเป็น ใคร...ขอแบบละเอียดนะ พี่จะได้ช่วยถูกว่าต่อไปควรจะทํายังไง” หลังจากนั้นพิชชภรณ์ก็เล่าให้พริมโรสฟังโดยละเอียดเกี่ยวกับบ้านและสถานที่ทำงานหรือบุคคลที่เกี่ยวข้อง “พี่พริม...หนิงขอบคุณมากนะคะ” ขอแค่พี่สาวรับปากช่วยแค่นี้ เรื่องอื่นก็ไม่มีปัญหา...แม้พริมโรสจะ เป็นแค่คนธรรมดา แต่พิชชภรณ์รู้ดีว่าพี่สาวเธอจะไม่ปล่อยให้เกิดเรื่อง ร้าย ๆ ขึ้นกับลูกในท้องเธอแน่ ถ้าจะมีใครช่วยดูแลลูกของเธอแล้ว คงมีแต่พริมโรสเท่านั้นที่เธอไว้ใจได้ ตึกสูงสี่สิบเอ็ดชั้นที่ตั้งตะง่านอยู่ตรงหน้า เหมือนกับรอคอยการมา เยือนของหญิงสาวในชุดเสื้อยืดรัดรูปสีเนื้อ กระโปรงย้วยลายดอกสีน้ำตาลเข้ม เสียงฝีเท้าที่เดินเข้าไปภายในดังเป็นจังหวะสมํ่าเสมอ บ่งบอกถึงความมั่นใจในตัวเองของเจ้าหล่อนเป็นอย่างดี “ดิฉันมาขอพบคุณเขมชาติค่ะ” พริมโรสบอกพนักงานที่เคาน์เตอร์ติดต่อประสานงาน “นัดไว้หรือเปล่าคะ” ถามอย่างเป็นมิตร “เปล่าค่ะ” “ต้องขอโทษด้วยนะคะ ตอนนี้ท่านไม่ว่างค่ะ คุณฝากเรื่องไว้ที่นี่ก็ได้ นะคะทางเราจะจัดให้เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องดูแลให้” ปฏิเสธอย่างนุ่มนวล “ไม่ได้ค่ะ ดิฉันมาธุระส่วนตัว” คงเป็นเพราะคําว่าธุระส่วนตัว ที่พริมโรสพูดออกไปทําให้พนักงานคนนั้นมองหน้าเธออย่างพิจารณา แต่ก็ไม่สามารถมองพริมโรสได้นาน เมื่อสาวมั่นอย่างเธอมองกลับอย่างไม่สะทกสะท้านจนทําให้ คนที่มองอยู่ก่อนเป็นฝ่ายถอนสายตาไปเอง ‘...ผู้หญิงอะไร ตาดุชะมัด’ “เดี๋ยวดิฉันจะลองสอบถามกับคุณพรรณารายเลขาของคุณเขมชาติให้นะคะ” เพราะบุคลิกของผู้หญิงตรงหน้าไม่เหมือนผู้หญิงที่ทั่วไปที่มาตามตื้อเจ้านาย ทําให้พนักงานประชาสัมพันธ์อย่างกนกอรต้องชั่งใจอยู่นาน ก่อนจะตัดสินใจโทรถามคุณพรรณาราย ดูจากการแต่งตัวท่าทาง การพูดผู้หญิงคนนี้ดูเป็นคนมั่นใจในตัวเองสูงมาก และมีบางอย่างที่ทําให้นึกถึงเจ้านายโดยที่เธอเองไม่ทันจะรู้ตัว “จะให้เรียนว่าใครมาขอพบคะ” ถามอีกครั้งเพื่อจะได้รายงานถูก “ทนายความ...มาขอพบค่ะ” “คะ” ก่อนจะกลอกเสียงไปตามที่พริมโรสบอก เพราะแววตาอันดุดันที่มองมาเหมือนจะเตือนว่า ถ้าไม่พูด ...เธอนั่นแหละ...ตาย เมื่อวางสายเสร็จ เจ้าตัวก็เดินออกมายืนหน้าเคาน์เตอร์ พร้อมกับเดินนําทางไปที่ลิฟต์ “เชิญทางนี้ค่ะ ดิฉันจะพาคุณขึ้นไปพบท่านเอง” เมื่อลิฟต์พาทั้งสองขึ้นมาถึงชั้นบนสุดของตึกกนกอรก็ขอตัวกลับ ปล่อยให้พริมโรสเผชิญหน้าอยู่กับสตรีวัยสามสิบตอนปลาย คนนี้คง ชื่อคุณพรรณาราย กับชายร่างยักษ์สองคนที่ดูเหมือนจะเป็นคนไทยคน หนึ่งและคนต่างชาติอีกคนหนึ่ง ‘นึกว่าจะกลัวเหรอ...’ “ดิฉันมาขอพบคุณเขมชาติค่ะ” พูดอย่างไม่กลัวยักษ์สองตนที่ยืนตี หน้าเคร่ง “ต้องรอสักครู่นะคะ พอดูคุณเขมชาติกำลังเซ็นต์เอกสารสำคัญอยู่ “ได้ค่ะ” พริมโรสเอ่ยตอบไปแล้วนั่งรอตรงโซฟานุ่ม “ไม่ทราบว่าท่านจะเซ็นต์เอกสารอีกนานมั้ยค่ะ” “เสร็จแล้ว เข้ามาได้” คราวนี้เป็นเสียงคนที่อยู่ในห้องดังลอดออกมา “เชิญทางนี้ค่ะ” เสียงผู้หญิงคนเดียวในหมู่ยักษ์ดังขึ้น พร้อมกับ เคาะประตูห้องพอเป็นพิธีก่อนพาพริมโรสเข้าไปข้างใน “ขอบคุณค่ะ” กล่าวขอบคุณพร้อมกับยิ้มให้ ทําเอาคนที่พาเข้าไป กับคนที่นั่งรออยู่ในห้องถึงกับชะงักไม่คิดว่าผู้มาเยือนจะยิ้มได้สวย ขนาดนี้

editor-pick
Dreame-Editor's pick

bc

เล่ห์รักนายหัว

read
5.3K
bc

สะใภ้ขัดดอก

read
35.3K
bc

สวาทรักใต้เพลิงแค้น

read
9.4K
bc

เมื่อฉันแอบรักซุปตาร์นายเอกซีรีส์วาย

read
12.0K
bc

Relazione เจ้าหัวใจสายใยรัก

read
3.1K
bc

ลุ้นรักสลับใจ

read
1K
bc

หวงรักเมียเด็ก

read
1K

Scan code to download app

download_iosApp Store
google icon
Google Play
Facebook