Söz kafilesinin en arkasındaydı Hüseyin. Pek göz önünde bulunmadan gerilerden takip ediyordu kalabalığı. Dilinin ucuna kadar keyifli ıslıklar geldi, tuttu kendini. Yüreği bayram yeri gibiydi. Hiç de umduğu gibi bir gün geçirmemiş aksine el üstünde tutulmuş, hürmet görmüştü. Abdullah ayrı, kardeşleri ayrı, akrabaları ayrı değer vermiş, değerli hissettirmişti. Tüm bunlara rağmen yüreğinin bir köşesinde küçücük bir sıkıntı vardı. Ne vakit mutlu olsa ardından böyle bir sıkıntı hissetse bir şeyler ters gittiğini düşünürdü. Onca sıkıntıdan sonra bu kadarcık mutluluğunun bozulmasından korkuyordu. Dilinde binbir dua ardı ardına sıralandı. Korkularından Yaradana sığındı. Şu zamanda tek ihtiyacı olan şey dualarla yüreğinde küçük bir kıvılcım olan sıkıntısını söndürmekti.
Yol üzerinde akrabaları evl
