Hasan’ın askere gitmesine çok az kalmıştı. O ilk koşturmacalı günlerden sonra, evde artık bir sakinlik vardı ama bu sakinlik bile yük gibi hissediliyordu. Hasan tarladaki işleri halletmiş, gerekli olan her şeyi tamamlamıştı. Evde ve Saadet annenin yanında ne varsa eksiksizdi. Hasan kendini hep dışarıda bir şeylerle oyalıyordu. Sanki oturup düşünmekten kaçıyordu.
Ziyaretlerimiz, gelen giden misafirler eksik olmuyordu. Köyde Hasan’ın askere gideceğini duyan herkes uğramıştı. Kimisi bir selam vermiş, kimisi “Vatan borcu kutsaldır, Allah yardımcın olsun,” diyerek dualar etmişti. Ama işte, o anların sonunda ev yine sessizleşiyordu. Sessizlik her zamankinden daha ağırdı.
Hasan sabah erkenden köyün camisinde helallik almak için yola çıkmıştı. Erkeklerin cami avlusunda toplandığı o anlarda, Hasa
