The Cold-hearted’s First Love (Brilliantes Series #4)

CHAPTER 41

Chapter 41: Dinner

BUT hindi lang doon nagtapos ang problema namin kasi kinausap pa kami ng mga pulis kung paano nangyari or nagsimula ang sunog.

Kinuwestiyunan nila ang kakayahan namin at kahit nagpupuyos ng galit ang kalooban ko sa accusations nila ay binalewala ko na lamang iyon.

It was 9PM nang bumalik kami sa company at sa napasapo na lamang ako sa aking noo nang makita ko ang hummer ko at mula sa side ng driver’s seat ay bumaba roon ang fiancé ko.

Walang mababakasan ng kahit na ano’ng emosyon ang guwapo niyang mukha at nakasuksok ang isang kamay niya sa pocket ng pants niya.

Sinenyasan ko si Mr. Santana na mauna nang umuwi. Tumango lang siya sa akin at naglakad ako palapit kay Michael. Akala ko ay galit na naman siya pero nang makita niya siguro ang pagod ko ay hinapit niya ako sa baywang at mahigpit na ikinulong niya ako sa mga bisig niya.

“I’m tired, baby,” mahinang sambit ko at narinig ko ang pagbuntong-hininga niya.

“Let’s go home.” Hindi ako nag-sorry sa kanya kasi may pakiramdam ako na mauulit ang eksenang ito.

Hindi nga ako nagkamali at palaging hindi natutuloy ang date namin. As usual ay palagi niya akong iniintindi at wala lang sa kanya ang pambabalewala ko sa mga effort niya.

Na alam ko rin may limitasyon si Michael. Kahit gaano pa kahaba ang pisi ng pasensiya niya ay tao rin naman siya. Napapagod sa pag-uunawa.

Iniwasan ko na mangyayari iyon kaya muli kong sinabi sa sarili ko na babawi ako. Babawi ako sa kanya. Hindi naman sa lahat ng oras ay ako palagi ang iniintindi niya. Dapat ako rin.

Dapat may gawin din ako dahil gusto naming mag-work ang relationship namin and isa pa, we love each other.

As a morning came, 4AM to be exact ay ginising ko siya just to make love with him, and 6AM na nga kami natapos.

“Good morning, baby,” I greeted him and kissed his neck, licking, sucking and nibbling his scene. Pawis na pawis kami at tumulo pa nga ang sweat ko sa dibdib niya.

Wala kaming suot na kahit na ano’ng saplot at tanging puting kumot lang ang nakabalot sa amin. Ramdam na ramdam ko ang mainit niyang katawan na nakadikit sa akin.

“Good morning, Miss,” he said huskily at pinagpalit niya ang posisyon namin. Siya na ngayon ang nasa ibabaw ko.

Marahan siyang gumalaw at mariin kong kinagat ang lower lip ko dahil kumikiskis ang umiigting niyang pagkalalaki sa entrance ko. Ramdam ko ang kiliti na naiipon sa puson ko.

“Ohhh,” I moáned nang muling mag-isa ang aming katawan at muli naming pinagsaluhan ang mainit ng sandaling iyon.

Buong araw ay wala kaming ginawa kundi ang paligayahin ang isa’t isa. Pero kapag ibinigay ko ang lahat ng oras ko sa lalaking mahal ko ay siya namang pagkakaroon ng malaking problema sa company ko at hindi maganda ang state nito.

The reason kaya ginagawa ko rin ang best ko just because of him. I love him at gusto ko talaga na ipagmalaki niya ako na hindi lang bola ang raketa ang kaya kong hawakan. That I can even manage my own company.

Paunti-unti ay nagagawan ko naman ng paraan at sumabay ulit ang kompetisyon ko na kailangan kong paghandaan. Sa pagiging busy ko ay nakalimutan ko ulit siya.

“My parents, gusto nilang makasama ka kahit dinner man lang, Novy. Ako, naiintidihan ko naman na hindi mo ako binibigyan ng oras para makasama ka man lang. But don’t reject my parents’ invitation. Please. Mahal kita, Novy. Kaya pinipili ko pa rin na mag-stay sa relasyon natin.” Sa sinabi niya lamang ay napapayag niya ako kasi nakaramdam ako ng pangamba at takot.

Ang pagmamahal niya lang sa akin ang pinanghahawakan niya para mag-stay siya sa relationship namin. God, I can’t lose him.

I wore my baby pink bodycon dress just above my knees and a pair of white pumps d’orsay heels. Ang buhok ko na wala na akong time para ipagupit ito kaya mas humahaba siya lalo. I put s light make-up on my face and inilagay ko ang cards and phone ko sa white pouch ko.

Maliit na earings din ang inilagay ko and my expensive wristwatch. I stared at my engagement ring at napangiti ako.

I didn’t wait for Michael kasi nasa living room na siya ng penthouse namin. Siya nga ang nadatnan ko na nakaupo sa couch. He was ready na rin, wearing his gray blazer, black longsleeve ang nasa ilalim nito and a dark blue chinos pants and a pair of black tan bucks shoes.

Tumayo agad siya nang makita niya akong palabas na. Napanguso ako nang makita ko ang blank expression niya pero iba rin ang sinasabi ng eyes niya. Amusement is visible to his deep eyes.

Nang makita niya ang mga labi ko ay bahagyang tumaas ang sulok ng mga labi niya at mabilis niya akong kinintalan ng halik. Saka dumausdos pababa sa aking baywang ang isa niyang braso at mas hinapit niya ako palapit sa kanyang katawan.

“You are a very beautiful woman I ever had. I love you and I’m sorry,” he said and kissed my cheek.

“Sorry for what?” I asked him in confused.

“For forcing you to come with me at sa mga sinabi ko rin sa ’yo,” he answered. Ako naman ang napatango at hinalikan ko ang gilid ng mga labi niya. Hindi ako nahirapang na abutin ang mukha niya kasi mataas ang suot kong heels.

“I love you too, Engineer Michael,” I uttered and smiled at him.

Sa mansion ng parents nila kami kakain ng dinner. Matagal-tagal na rin simula nang makita at makausap ko sila. Ayoko rin naman na ma-disappoint sila. Maski ang fiancé ko ay madalas ko na siyang na-d-disappoint. Pero wala akong naririnig na kahit na ano’ng reklamo. Nanghihingi lamang siya sa akin ng sapat na oras upang makasama siya but he forgot yata na mas pinaparamdam ko sa kanya ang pagmamahal ko sa kalagitnaan ng lovemaking namin.

***

Ikinabit pa ni Michael ang seatbelt sa akin kahit kaya ko namang gawin iyon. He’s so sweet.

“Thanks, baby.”

“Just kiss me if you want to thank me.” I chuckled softly.

“Dumaan tayo para bumili ng pasalubong sa parents mo. Hmm, what about fresh flowers, Michael?” I asked him and he nodded.

Hawak-hawak niya ang kamay ko kahit abala ang isang kamay niya sa pag-d-drive. May flowershop malapit sa hotel na tinutuluyan namin at itinuro ko lang iyon sa kanya. Tinanggal ko na muna ang seatbelt at inunahan ko na si Michael na makababa.

Mabilis naman siyang nakasunod at naramdaman ko ang palad niyang nasa likuran ko na. Napatingin ako sa isang punpon ng pulang rosas. Naalala ko na mahilig sa ganitong bulaklak si Grandma Lorainne. Kahit marami siyang ganito sa garden niya ay iyon pa rin ang pinili ko. Sunflower naman for his mom. Babayaran pa sana iyon ni Michael nang hawakan ko ang kamay niyang may hawak na card.

“Cash na lang and gift ito sa Mommy at Grandma mo,” ani ko at hindi naman siya nakipag-argument pa sa akin. Maliit na ngiti ang makikita sa mga labi niya.

“Sweet.” Siya naman ang nagdala ng isang bouquet at para kay Grandma Lorainne naman ang dala ko.

Bago niya ako pinasakay ay bumalik siya sa shop at hindi na ako nakapagtanong pa kasi umalis na agad siya. Nasa backseat ang dalawang bouquet.

Nang makabalik siya sa kotse niya ay may itinago pa siya sa likuran niya. Sinilip ko iyon. Sumilay ang maganda niyang ngiti at bumilis ang pintig ng puso ko. A bouquet of tulips.

“Michael...”

“Bibigyan mo ng bulaklak ang dalawang mahalagang babae sa buhay ko. So, I bought this for my beloved fiancé. Here, baby. This is for you, Novy.” Nangingiting tinanggap ko iyon at dinala ko sa mukha ko para maamoy ang halimuyak nito.

Ibang-iba ito sa mga binili ko kasi kahit maliit siya ay maganda pa rin ang pag-aayos nito.

“Ang ganda...” Nag-angat ako nang tingin sa kanya. “Lapit ka. Bibigyan kita ng kiss for my gratitude.” Mabilis siyang sumunod at inilapit ang face niya sa akin.

Sinapo ko ang panga niya saka matunog na hinalikan ang malambot at matamis niyang mga labi. He kissed me back with heat and passion. Napapikit pa ako sa mabagal na paghalik niya and the kissed was intense, and until we catching our own breath.

“I love you,” he uttered and kissed my neck.

“Let’s go, Engineer.” Marahan kong pinisil ang tungki ng ulo niya at hinuli niya ang kaliwang kamay ko upang halikan ang likod nito.

“I love you,” he said again.

“I love you more,” I replied because I know iyon lang ang hinihintay niya na sasabihin ko.

When we reached our destination, sa labas pa lang ay sinalubong na kami ng parents niya at nandoon na rin ang grandparents niya.

Una naming nilapitan sina Grandpa and Grandma. Nagmano kaming dalawa ni Michael sabay halik sa pisngi ng mga ito.

“Long time no see, hija,” sambit ni Grandpa Don Brill.

“Oo nga po, Grandma. Hi, Grandma Lorainne. Mas lalo po kayong gumaganda,” nakangiting sambit ko naman at napahalakhak lang siya. Hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko at matiim niyang tinitigan ang mga mata ko.

Parang hinihipnotismo ako nito at hindi ko na maputol ang titig ko sa maganda niyang mukha.

“Lahat ng bagay na binibitawan natin ay may magandang kahinatnan pa rin, Novy hija,” makahulugang saad niya. Sa halip na pagtuunan ko iyon nang pansin ay ngumiti lamang ako.

Nilapitan na rin namin ng fiancé ko ang mga magulang niya. “Akala namin at hindi na kayo darating,” wika ni Tita Jina.

“Dumaan po kami sa flowershop, Mom,” saad ni Michael at ibinigay ang dala naming bulaklak. “Binili po ’yan ng fiancé ko,” he added. Nang sulyapan ko ang lola niya ay nakaakbay na sa kanya ang hubby niya—si Don Brill. Tinititigan nito ang punpon ng rosas. She really loves the roses. Kapansin-pansin iyon sa mukha niya.

“Thanks, Novy.”

“No worries po, Tita,” I said.