Oldum olası emrivakilerden nefret etmişimdir. Mesela küçükken annem, dolabımı dağınık gördüğünde bütün o dağınıklığı kucaklayıp yatağımın üzerine atardı. Ben de mecburen toplardım. Tabi bu olay on iki ya da on üç yaşıma kadar sürmüştü. Daha sonra annemi haftada bir kez görür olmuştum. O zamandan beri odamı tabiri caizse bok götürene kadar toplamıyordum. Şu ana kadar...
Bir elimde toz bezi, diğer elimde adını dahi bilmediğim bir temizlik malzemesi, saçımda gelişigüzel bağlanmış bir bandana ile hamileliğinin son haftalarını yaşayan kadınlar gibi belimi tutmuş kendi dağınıklığıma bakıyorum. Bu odayı iki saat içinde temizlemem gerekiyordu. Almina öyle emretmişti...
Nereden başlamam gerektiği hakkında en ufak bir fikrim yoktu. Boş boş önce yatağıma sonra da masama baktım. Masamı toplamaya kar
