Chapter 32
Krisanta's POV Nararamdaman ko ang bigat ng mga talukap ko, parang ayaw nilang bumukas. Mabigat ang dibdib ko, malamig ang hangin na dumadampi sa balat ko, at para bang may nakadagan sa buong katawan ko. Nang pilit kong iminulat ang aking mga mata, sinalubong ako ng puting kisame, amoy disinfectant, at ang walang tigil na beep-beep ng monitor sa tabi ng kama. Hospital. Nasa ospital ako. Napakurap-kurap ako, sinusubukang intindihin kung paano ako nakarating dito. Ang huling alaala ko ay ang matinding sakit, ang pakiramdam na unti-unti akong lumulubog sa dilim, Napakagat ako ng labi, ramdam ko ang kirot sa dibdib habang bumabalik lahat ng alaala—ang drawing, ang litrato, ang sulat sa likod. Liam James. Parang tinusok ng karayom ang puso ko. “Nurse, gising na po siya!” boses iyon ng isang
- Writer
