Pababa na ako ngayon ng hagdan no'ng mapansin ko ang orasan na nakasabit sa hindi kalayuan. Nakita kong mag-aalas siyete na ngayon ng gabi at tama nga lang para sa pagkain ngayon ng hapunan. No'ng makababa na ako nang tuluyan dito sa may hagdan ay kaagad na rin akong humakbang at naglakad para sana magpunta sa kusina. Sigurado kasing naghahanda na sila ngayon ng mga pagkain para sa hapunan, ayaw ko namang mangyari pa ulit 'yung ako nalang ang hinihintay bago magsimula sa pagkain ang lahat.
Pero ilang segundo lang ay kaagad din akong natigilan sa paglalakad no'ng bigla na lang akong makarinig ng sunod-sunod na pagkatok mula doon sa main door. Hindi ko alam kung bubuksan ko ba ang pinto o hindi, lalo na't wala naman akong alam na merong inaasahang darating na bisita sila Auntie Sylvia ngayo
