CHAPTER 22

3325 Words

Luna     Hindi pa rin mawala sa isip ko ang mga sinabi ni Jigo kanina. Ayokong mabahiran ng kahit anong pagdududa ang kung anumang mayroon kami ni Martin. Naging mabuti siya sa akin. Alam kong hindi niya ako lolokohin.   Isa pa, sa umpisa pa lang ay sinabihan ko na siya na hindi ako basta nagbibigay ng tiwala kahit kanino. Alam niya iyon. At kung ganoon nga ang pakay niya sa akin, na katulad ng sinasabi ni Jigo, alam niya kung gaano ako masasaktan.   Nakahiga na ako sa kama ko ngayon habang iyon pa rin ang iniisip ko. Ni hindi ko maibuklat ang notes ko para sa quiz bukas dahil distracted ako sa ideyang ipinasok ni Jigo sa utak ko. Isa pa, hindi ko pa nakakausap si Martin ngayong araw. Tumawag siya kaninang umaga pero hindi koi yon nasagot dahil tulog pa ako.   Kinuha ko ang aking

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD