Pansamantala kaming tumigil sa pag lalakad upang mag pahinga, sa ilalim ng isang malaking puno dito sa gitna ng daan namin naisipang mag pahinga kahit isang oras lang.
Nakaka gulat dahil pati ako ay nakaramdam ng pagod, bagay na hindi naman dapat nangyayare sa akin. Pakiramdam ko ay nanigas ang mga binti ko at nangalay ang buong katawan ko, halos tatlong oras na kaming nag lalakad at talagang pinanindigan ko na dito sila dalhin sa malayong daan.
"Sana ay sumakay na lamang tayo sa kalesa kesa sa nag lakad tayo ng ganito kahaba."reklamo ni Bael, kanina pa siya nag sasalita habang nag lalakad kami. Unti nalang ay sasabog na ako sa inis dahil parang babae siya kung makapag reklamo.
"Hindi nga kase nadadaanan ng kalesa ang ilang daan Bael, kita mo naman kanina hindi ba? Hindi maka alis ang
