"Kinakabahan ka po?" Tumingin ako sa batang nasa tabi ko, napaka inosente nyang tignan. Kung wala siguro ang dugo at mga sugat sa kanyang nuo malamang na maganda ang itsura ng batang ito.
Hindi ko siya pinansin at tumingin lamang sa harap. Hangga't maaari ay nilalayo ko ang aking sarili sa mga bagay na alam kong sa huli ay iiwan lang din ako.
"Okay lang po kahit wag niyo na po ako pabinyagan." Lumingon ako sa kanya, nakita ko ang maliit niyang ngiti sa labi, halata ang pagka dissappoint sa mukha niya, umirap ako saka huminga ng malalim.
"Kapag sinabi ko, gagawin ko." Matigas kong sabi sapat para marinig ng bata, nasa harap ko lamang ang tatlo at umidlip muna, habang ako ay nanatiling gising at nag iisip kung paano ako makakatawid sa simbahan na iyon ng hindi nasasaktan.
"Pero kayo
