chapter 2
1228 Words
KABANATA TWO
"Clerence !!!open the gadamn door!!!"sigaw ni Clark ang daddy ni Clerence.
kinakalampag nito ang pintuan ng kwarto ng kanyang anak na halos malapit ng itong magiba.Habang si Klarisse naman na kanyang ina ay patuloy lang sa pag awat sa kanyang asawa.
"hayaan na lang muna natin siya Clark."wika ng ginang habang hawak -hawak ang braso ng kanyang asawa.
Ngunit winaksi lang ni Clark ang kamay ng asawa saka patuloy padin sa pagkatok.
"Hayaan?!!,are you out of your mind Clarisse? It's been three months already ,and more than two months na simula ng malibing ang katawan ni Angela,onti -onti na ding bumabangot ang mga Garcia!kaya bakit hindi magawang mag move on ng batang yan!!!?,Madami pa diyang ibang babae!! who's willing to love him at higit sa lahat masyado siyang madaming responsibilidad para umastang ganyan.He has patient!!for gof sake ,hindi naman pwedeng panghabang buhay na iaasa niya nalang lahat kay hanz!"galit na sabi nito.
" try to understand, ilang years ding naging sila ni Angela,at hindi yun madaling kalimutan ng basta -basta ."malumanay na paliwanag ng ginang.
"sige ipag tanggol mo pa yang batang yan!",
"because he needs too ,he needs us,Ngayon tayo kailangan ng anak natin Clark"
"magsama kayong mag ina!!"padabog na sabi ni Clark at mabigat ang yapak niyang umalis
Saka ilang saglit lang ay tumunod ang sasakyan ng ama ,hudyad nang pag alis nito .
Saka nama kumatok ang Ginang
"Rence ,anak?ang mommy to.pwede mo ba akong papasukin?"
Dahil hindi kayang tiisin ni Rence ang ina ay binuksan na nito ang pintuan ng kanyang kwarto.
Pumasok si ginang klarisse .At dahil madilim ,binuksan nya ang ilaw ng silid. Tumambad sa kanya ang makalat at magulo nitong kwarto.
Halo halo ang amoy ng silid mayroong beer,sigarilyo at iba pa.
hindi niya maiwasang hindi manlumo sa itsura ng Anak.
Balbas sarado na ito ,
nangingitim ang ilalim ng mata. At sobrang laki ng pinayat nito. Naka tulala lang ito sa letrato ng babaeng pinaka mamahal niya.
Sa loob ng tatlong buwan niyang pagkukulong sa kanyang silid ay napaka laki ang pinag bago nito.
Hindi na siya yung doctor na laging naka ngiti.
Dumeretsyo ang ginang sa may pintuan at duon kaya simulip ang init araw at duong lang napukaw ang atensyon ng kanyang anak.
"Mom....." Mahina nitong sabi habang dahan dahang pumapatak ang luha sa mga mata nito.
"Lumapit naman ang ginang sa binata ay pinahid ang luha nito ,gamit ang sariling palad."
"Mom,.......i failed her....all of you..
- i fail to *hik* save her....*hik*..
..*hik*..Mom i kill her..*hik*".
Parang batang nagsusumbong ito sa kanyang ina.
"No you don't son, it's not your fault," pag aalo ng ginang habang hinahaplos ng ginang ang buhok ng kanyang anak.gaya ng bata pa siya.
"But I'm a doctor mom,"umiiyak pa ring sabi nito
"Anak, kahit tayong mga doctor nagkakamali din, because by the end of the day tao parin tayo .hindi tayo diyos.Hindi natin hawak ang buhay ng mga tao.Oo,kaya nating gamutin ang mga sakit nila but it doesn't mean na hawak na natin ang kapalaran nilang mabuhay..and by the end of the day tao lang tayo Hindi tayo diyos .na siyang tanging may karapatang mag pasiya kung kailan at paano niya kukunin ang hiram nating buhay sa kanya
"sabi ng ginang.
"Pero sa dami ng kukunin niya si Angela pa mom,bakit siya pa".Sabi nito saka muling yumakap sa ina .
"shhhhh anak,wag mong sisishin ang panginoon, malay mo may magandang plano siyang naka laan para sayo.You just need to wait and see".
Matagal silang nanatiling magkayakap. Tahimik ang buong silid, tanging ang marahang paghikbi ni Clerence at ang paghaplos ng kanyang ina ang naririnig. Sa bawat patak ng luha niya, tila unti-unti ring gumagaan ang bigat sa kanyang dibdib.
"Mom... paano kung hindi ko na kayanin? What if I can't go back to the hospital? What if I mess up again?" mahina ngunit puno ng takot ang boses ni Clerence.
Hinawakan siya ni Clarisse sa magkabilang pisngi at tiningnan sa mata.
"Anak, the fact na iniisip mo 'yan, ibig sabihin ay kakayanin mo. Hindi ka talunan. You're just hurt. You're grieving. And that's okay," aniya habang pinapahid ang mga luha ng binata.
"Pero, Mom... parang ang hirap. Lahat ng sulok ng ospital, paalala siya sa akin. Yung mga corridor, yung lounge, pati yung garden. Dun kami laging nagkakape tuwing break time. Lahat may alaala ni Angela..."
"Hindi mo kailangang kalimutan ang siya anak,"sagot ng ginang. "you don't have to forget to move on, sometimes you just have to accept it. it's not easy but you have to endure the pain in order to be stronger."
Tahimik muli si Clerence. Tila iniisip ang bawat salitang sinabi ng ina.
Pagkaraan ng ilang minuto, tumayo si Clarisse.
"labas kana nak. Kumain ka ng maayos,hindi magiging masga si gela pag nakita niyang pina pabayaan mo ang sarili mo. You should Breathe some air. Please?" malambing na wika ng ginang sa kanyang anak.
Nag-angat siya ng tingin. Saglit na nag-isip.
"...Okay, Mom. Susubukan ko."
Ngumiti si Clarisse-una niyang ngiti sa loob ng tatlong buwan. "Yun lang ang hinihingi ko."
"But before that maligo ka muna,nag aamoy daga ka ehh" sabi niyo saka inamoy ang kili-kili ng anak na parang bata pa to."ohh baka gusto mong ako pa ag mag paligo sa babg ko?"naka ngiting sai nito
"Mom, I'm not a baby anymore"
"Anong hinde,kahiy binata kana your still my baby no"
"Cringe mom,alis kana sa room ko "sabi ng binata saka pinagtulakan ang ina palabas sa silid.
Pagkatapos nun ay pumunta na siyang cr.Upang maligo.
At saka pagkatapos niyang maligo ay tinapis niya ang kanyang twalya sa kanyang bewang saka napa titig sa salamin.
Tama ang kanyang ina ,hindi magiging masaya si angela sa kanyang itsura ngayon.
Kumuha siya ng rubber bond at tinali ang buhok niyang hanggang leeg na sa sobrang haba.Saka niya inahit ang kanyang bigote at balbas,saka siya nag bihis.
Pagkatapos ay hinanap niya ang kanyang phone na mahigit tatlong buwan ding naka patay.
Pagbukas nun ay bumungad sa kanya ang san damakmak na message from friends and relatives tungkol sa pakikiramay kay angela.may ibang message din an galing aa kanyang secretary at iba pa.Pero hindi niya pinansin ang mga yun bagkus ay nag dialed siya from he's contacts.
*Ring****ring****
[Damn you!!!kung sino ka mang putang ina ng tumayawag ka]
"It's me Brent"kalmado kong aabi
[Ohh!!!,Buhay kapa pala? I mean napatawag ka??kaw kase ke aga-agang nambubulahaw ka]
"Can I borrow your yacht? Is it free right now?".
[Alin si Cherry or margareth?]
"Wala akong pake alam sa mga babae mo".
[Gago!!anong babae ka diyan ,ang mga baby ship ko ang tinutukoy ko!]
"Tssk,dami mong alam,so available ba ".
[Si margarita oo yung , pero si Cherry hinde,gagamitin daw ni Brian bukas for HER Girl best friend birthday party,naalala mo pa si Vannel?",
Si brian ay pinsan ni Brent na Barkada rin nila na matagal ng may gusto sa kanyang kababata .kaso torpe.
Daldal mo!",
[ay wow,sorry for sharing huh!!so kailan mo ba kailan??]
"I'll borrow your margarita then".
[Hoy!!----]
Hindi na niya natapos ang sasabihin niya ng p*****n ko siya ng call.
Saka akmang lalabas pero bago yun.
Muling tumingin si Clerence sa litrato ni Angela sa tabi ng kama. Inabot niya ito, hinaplos ang mukha ng babae sa larawan, saka marahang ibinalik sa gilid ng kama.
"I'll try to survive for you...... My Angela... .."
to be continued
-cenestropy
04-12-25
- Writer
