My love from bermuda triangle

chapter 3

KABANATA THREE

"Are you really sure aalis ka, anak?" tanong ni Clarisse habang magkasama silang nakatayo sa labas ng airport, bitbit ni Rence ang kanyang maleta.

"Yes, Mom. I just really need a break," sagot ni Rence, pilit na ngumiti habang sinusuyod ng tingin ang pamilyar na mukha ng ina. Ramdam niya ang lungkot sa mga mata ng kanyang ina, ngunit hindi niya kayang ipaliwanag ang dahilan ng kanyang desisyon. Kung dati'y naglalakad siya ng may direksyon, ngayon ay naguguluhan siya. Hindi na niya alam kung paano magsimula muli. Minsan, ang pinakamalupit na kalaban sa buhay ay hindi ang mga problemang dumarating, kundi ang kawalan ng kaalaman kung paano lumaban.

"So, kailan ang balik mo?" tanong ng ama niyang si Clark, nakatayo sa gilid habang naka-cross arms, malamig ang tinig.

Hindi pa man nakakabuka ng bibig si Rence ay sumabat na si klarisse.

"Wag mong pakinggan ang daddy mo," sabay haplos sa braso ng anak. "Kahit gaano ka pa katagal du'n, basta ang importante, mag-enjoy ka. At ang mahalaga, bumalik ka, anak."

Napangiti si Rence. Ramdam niyang totoo ang bawat salita ng ina. Matagal na niyang hindi nararamdaman ang ganoong klaseng init mula sa mga magulang. Ang mga simpleng salita, na minsang nakalimutan niyang pahalagahan, ay nagbigay sa kanya ng lakas. Minsan, ang pinakamaliit na bagay ang may pinakamalaking epekto sa buhay.

"At sana, pagbalik mo... naka-move on ka na." malungkot ngunit may pag-asang dagdag ni Clarisse, sabay ngiti ng bahagya.

Tahimik lang si Clark. Wala nang nasabi. Pero hindi na rin siya tumutol.

Yumuko si Rence at hinalikan sa noo ang kanyang ina. "Thank you, Mom."

Ilang oras ang lumipas...

Pagkalapag ng eroplano sa U.S., agad na lumabas si Rence mula sa arrival gate, hilahila ang kanyang maleta, sabik na makalanghap ng ibang hangin. Paglingon niya, bumungad ang pamilyar na mukha-nakasuot ng shades, may hawak na malaking cup ng kape, at nakasandal sa black SUV.

"Yo! Long time no see, bro!" sigaw ni Brent, habang tinatanggal ang shades.

"Yeah, too." Simpleng wika ni Rence at saka nakipag-bro hug.

"Anlaki ng pinagbago mo ahh, pero mas lalong naging pogi ako kesa sayo," naka ngisi niyang sabi.

Pero nginisian lang siya ni Rence.

"Ansungit mo naman pre, meron ka no?" Biro pa ni Brent habang kinuha ang bag ni Rence at nilagay sa trunk ng sasakyan.

"Tsss."

"Ahhahaha," sabay abot ni Brent ng susi. "Hoy, alagaan mo yung baby ko ah! Mahal ko yun, nasa 200 million pesos ang conversion! Pag lumubog yun, lulunurin rin kita ."

Tinignan siya ng malamig ni Rence.

"Ohh, opps! I'm just kidding!!" Ngisi niyang sabi saka nagmaneho. Ilang saglit lang ay naka-rating na sila sa may pier, kung saan bumungad ang ilang cargo ship, yate, speed boat, at iba pa.

Kakalapag lang nila nang...

"TAGAL NIYO!!" sigaw ng pamilyar na boses-si Brian papalapit habang nakasimangot. Kasunod nito ang iba.

"Zup bro!" bati ni Miguel na agad hinila ang tenga ni Brent

"What the hell !anong ginagawa niyo dito?" Iritang sabi ni rence saka napa baling kay brent.na ngumisi

"Well nabanggit ko kase sa kanilang hihiramin mo tong yate ko ,tas sabi nila samahan ka daw namin.

ito talagang si brent, kalalakeng tao apaka mimoso.

Napailing na lang si Rence ng kunin isa-isa ng mga kaibigan niya ang dala niyang gamit.saka nag lakad papunta sa yate

"At bakit nandito si brian?akala ko ba isususrprise niya yung si Vannel??" Bulong na tanong ni Rence.

"Well heartbroken kase yan,nalaman na may jowa na pala si VANNEL ,Yan torpe -torpe pa kase .yan tuloy na unahan pa.siya nga rin pala pasimuno na samahan ka namin."

Sabi nito saka nauna na sa paglalakad

Ilang taon na rin mula noong huli silang magsama -sama ng ganito. Ang huli pa yata ay noong seventeenth birthday ni Brent ,nag cutting sila ,tapos tinakas nila yung speed boat ng daddy nito brent at dun sila uminom at dahil mga lasing sila kung saaan saan sila naka rating.napagpad ng sila ng taiwan.

Buti nalang at nahanap din sila ng mga tauhan ng daddy nito. Yun nga lang di na sila ulit na ka ulit.

Ngayon lang ulit .ngayong may sarili ng yate si Brent.

General kase ng marine daddy niya . Habang si brent naman ay pangarap maging pirata,

pagka akyat ko agad kong pinasadahanang kauuan ng yate

Inside the yacht carries a modern Scandinavian-inspired aesthetic—light wood finishes, neutral tones, and large windows that flood the space with natural light. The interior includes a cozy lounge, a compact yet elegant kitchen , and four cabins with comfortable bedding and neatly designed storage.

There's also A glass sliding door connects the interior to the deck, blending indoor and outdoor living. The yacht is equipped with modern navigation systems, at may solar panels for electricity.

'not bad' , sabi ni rence sa isip, alam niya kase kung anong hirap ang pinag daanan ng kaibigan para mabili lang to.

Yes' he's friend is rich pero sobrang laki ng sakripisyo niya para sa yateng to. at maging kung anong bagay na meron ito Ngayon.

Ilang saglit lang ay umusad nadin ang yate.at unti unti ng lumalayo sa pampang.

Kaya pumasok na siya sa kanyang .bale sa bawat cabin ay tig dadalawa sila.Actually they are seven ang kaso hindi sumama si Hanz. he's buddy siya kase ang sumasalo sa mga patiente at naiwan niyang trabaho sa hospital.

At pagkataposk nga sa cabin ay nakita niyang naka hilata ma sa kama si lyricus.alam niyang pagod ito

Dahil kaliwat kanan ang commercial,guesting at concert nito Saka may movie din ata siya na ire release next month . Kaya paniguradong ito lang ang maaayos -ayos niyang tulog sa ngayon.kaya di nalang ito pinansin at pumunta nalang sa helm or control room.

Pero hindi pa man siya nakakarating dun ay naka salubong na niya ang mga kaibigan niyang may hawak na pamingwit.

"Mamimingwit kayo?" Tanong ni Rence

"Yup,craving daw ni captain" si

Miguel habang kumakain ng fish crackers.

Then rence decided na sumama nalang siya sa kanila.

Papunta sa deck ng barko.

Banayad na ang alon, at ang marahang tunog ng makina ng yate-iyon lang ang maririnig. Kumakaway ang liwanag ng araw sa ibabaw ng tubig, kumikislap-kislap na tila ba may dalang pag-asa.

Nasa kalagitnaan na sila ng karagatan.

Nakaupo si rence sa ibabaw ng deck, suot ang kanyang shades at nakasandal sa upuan, hawak ang isang lata ng soft drink. Tahimik. Malalim ang iniisip. Habang ang iba ay focus na focus sa pamimingwit.

Napatingin siya sa kalangitan. "Ganito pala ang pakiramdam ng wala sa kontrol... pero sa wakas, nakakahinga."

Inilabas niya ang kanyang phone-walang signal.

Tumikhim siya. "Well, good thing. Wala munang istorbo," bulong niya sa sarili.

Hanggang sa di niya namalayang naka-idlip pala siya.

Sa panaginip...

"Rence..." tawag ni Angela, pero hindi na ito mahinahon. "Wala kang kwentang doktor. Wala kang silbi."

Tumingin siya kay Rence, ang mga mata niyang puno ng hinagpis. "Sana hindi na lang kita minahal. Kung alam ko lang na darating 'to, sana hindi ko na lang ikaw pinili."

Parang tinaga si Rence sa mga salitang iyon. "Bakit hindi mo ako niligtas, Rence? Saan ka nang kailangan kita? Kung doktor ka nga, bakit hindi mo ako kayang tulungan? Anong silbi ng lahat ng alam mo kung hindi mo ako kayang iligtas?"

"Please don't say that, Angela. You know that I love you so much..."

"Kung talagang mahal mo ako, you must follow me, Rence," sagot ni Angela, saka tatalon sa yate.

"Angela, waaaaagg!!!!" Sigaw ni Rence.

Nagigising si Rence sa bangungot. Ng yugyugin siya ni miguel.

Pero bigla bigla nlang itong tumayo ,na tila wala sa sa sarili saka siya tumuntong sa railings ng yate at saka tumalon

"Finally, Angela, magkakasama na rin tayo..." Yan ang nasa isip ni Habang patulog parin ang kayang pag iyak sa ilalim ng tubig

Habang hinihintay na malagutan siya ng hininga.

Ay naalala niya ang mga salita ng kanyang ina bago siya umalis

"At sana, pagbalik mo... naka-move on ka na."

At doon siya nagising. Kaya napa-mulat siya ng kanyang mga mata.

Kahit malabo at madilim, may naaninaag siyang isang bulto ng tao, na tila ba nawawalan na ng hininga.

He was supposed to kill himself now, but bilang isang doktor, hindi niya gustong may mamatay na naman dahil sa kanya. Dahil hindi niya naligtas o dahil wala siyang ginawa.

Lumangoy siya patungo rito.

Isang taong nakasuot ng diver suit at may oxygen tank pa na nakakabit sa kanya.

Hinawakan niya ang bewang nito, saka hinila paitaas...

Ngunig dahil medyo matagal narin siya sa ilalim ng dagat ay unti unti na din siyang kinakapos sa hangin.at nanlalabo na rin ang paningin niya.

Ngunit bago siya tuluyang mawalan ng uliran ay nakitq niya ang ilang bulto ng mga kalalakihang sumalangoy papalapit sa kanya.

to be continued

-cenestropy

04-12-25