Mustafa,
Asaf’tan bir fasıl daha Şirin’den uzak durmam için ayar yedikten sonra odama çekildim.
Sanki sözlü sayılacak adamın yolunu kesip tek istediğim sensin diyen bendim. Ben o gün nefsime sahip çıkmasam çoktan elimin kiri olmuştu.
Yatağıma uzanıp gözlerimi tavana diktim ama burada da rahatlık yoktu. Gözümün önüne gelen manzaralarla kıçıma diken batmış gibi yataktan kalkıp kendimi dama attım.
İki dakika geçmeden, babaannem sanki kokumu almış gibi peşimden geldi.
Yine ne yumurtlayacak merak ediyordum. Ağzından uzun zamandır hayırlı bir laf hiç çıkmıyordu.
“Hayırdır Havin xanım, damdaki kargaları kovmaya mı geldin?”
Beni duymamış gibi elindeki bastona yüklene yüklene kıyıma kadar geldi.
“Bir kaçak horozum var, onu kümese çağırmaya geldim.”
Yine derdi hayatıma karışmak olduğu için
