CHAPTER 65
“Nay. . .” tumakbo ako papunta sa kanya at niyakap ko siya ng mahigpit.
"Kumusta po kayo, nay? Namiss ko po kayo!” kahit may malaking tampo sa puso ko. Hindi ko pa rin maiwasan na mangulila sa kanya. Nanay ko pa rin siya kahit baliktarin man ang mundo. Sinabi ko nga na hindi ko kayang magtanim ng galit sa kanya.
Masama ang loob ko nang bumitaw na ako ay hindi man lang siya gumanti sa pagkakayakap ko sa kanya. Ganoon ba kalaki ang galit niya sa akin at hanggang ngayon ay hindi niya pa rin ako napapatawad? Kahit gumanti man lang sa yakap ko ay hindi niya magawa?
Sinubukan kong hawakan ang kamay niya, pero iniwas niya ito. Hilaw akong ngumiti sa kanya. Hindi niya man lang ako namiss.
“Nay. . . Kumusta po kayo?” sinubukan kong pasiglahin ang boses ko kahit ang totoo ay naiiyak
