Chapter 7 Away from the Crowd

1812 Words
Tila ba natigil ang oras sa mga sandaling iyon nang matanaw ni Yugi mula sa di kalayuan si Elyan. Iyon ang pangalawang pagkakataon na nakita niya ang dalaga na nagsuot ng red dress. Inaamin niya, noong una ay hindi siya halos nakatulog dahil hindi maalis sa kanyang isip ang napakagandang hubog ng katawan ng dalaga. Ngayon ay tila ba mas lalong tumindi ang pagkahumaling niya rito sa kadahilanang mas revealing ang suot nitong damit. Napalunok siya nang mapadpad ang kanyang tingin sa napakahabang slit ng damit nito na labas ang maputi at makinis nitong hita. Ngunit ang mas nagpatigil sa kanya ay ang malulusog nitong mga dibdib na lalong nagpainit sa kanyang buong katawan. She looks so perfect and stunning. Kahit na titigan niya ito buong araw at buong magdamag ay hindi siya magsasawa. Bahagya siyang napapikit at napailing. Ramdam niya ang kanyang katawan sa kagustuhan nitong hilahin ang dalaga sa isang silid at lamutakin ito ng halik. Pero hindi pwede. Kailangan niyang pigilan ang kanyang sarili kahit pa nobya niya na ito. Bata pa ito at wala pa ito sa tamang edad. Hindi kalaunan ay naputol ang mga sandaling iyon nang marinig nila ang malakas na pagtikhim ni Jessica. Napalingon sila sa dalaga na naging dahilan ng pagtitinginan nilang dalawa ni Elyan. Umatras siya mula sa kanyang kinatatayuan habang ang dalaga naman ay napangiti na lamang sa kaibigan. "Kainggit naman. Si Elyan lang ang may bouquet," naka-crossed arms na anas ni Jessica. "Pero di bale. At least nanggaling sa inyo, Prof. Yugi, at hindi sa mga pipityuging mga lalaki dyan sa tabi-tabi." Sumabat si Lorea at umakbay sa kaibigan. "Tama. Pipityugin na nga, makapal pa ang mukha. Hindi lang 'yon, mambobola pa at feeling pogi kahit hindi naman." "Magsitigil nga kayo," saway ni Elyan sa kanila. "Bakit? Hindi ba, totoo naman," anas naman ni Malea. "Pero maiba usapan. In fairness, Prof. Yugi, lalo kayong-" Naputol ang sasabihin ni Malea nang agad itong kinurot ni Elyan sa tagiliran. "Prof. Yugi, pagpasenyahan niyo na 'tong mga babaeng 'to. Wala lang talaga silang matinong masabi." "Aba! Sino ba naman ang hindi titino? Tingnan mo naman 'yang tindig ni Prof. Yugi, mistulang anak ni Poseidon," walang pakundangang anas ni Jessica. "Naku, kung ako lang? Hindi ako magdadalawang-isip na..." Hindi nito itinuloy ang sasabihin nito nang mabaling ang tingin nito kay Elyan na tinaasan siya ng kilay. Lihim nalang siyang natawa sa inastang iyon ng dalaga lalo na nang makita niya ang pagkagat-labi nito habang nakatitig sa nakabukas niyang polo shirt. Maya-maya ay nabaling ang kanyang tingin kina Malea at Lorea na sa puntong iyon ay naghahagikhikan sa likuran ni Elyan. Hanggang sa hindi nagtagal ay nakita na lamang niya ang kanyang sariling yakap-yakap si Elyan na agad na itinulak ng mga kaibigan nito. Matapos niyon ay dali-dali silang tinakbuhan ng mga ito at iniwan. Habang sina Yugi at Elyan naman ay sinundan ng tingin ang tatlong dalaga na tawang-tawa pa rin sa sarili nilang kagagawan. Matapos niyon ay napatikhim si Yugi at nagbaba ng tingin sa dalaga na hindi pa rin niya magawang bitawan sa mga sandaling iyon. Napalunok siya nang mapadpad ang kanyang tingin sa dibdib nito. "Ayos ka lang?" Inalalayan niya ito sa pagtayo. "Oo, Prof. Yugi. Ayos lang ako." Tumango ito at inayos ang sarili. "Ako na ang humihingi ng despensa sa pinaggagagawa ng tatlong 'yon. Kapag umandar kasi ang kalokohan nila ay talagang walang makakapigil sa kanila." Natawa siya. "No problem. Ganyan din ang gawain ko no'ng high school at college ako kaya alam ko ang pilantik ng utak ng mga kaibigan mo." Natawa rin ang dalaga sa sinabi niyang iyon. "Anyway, pwede ba tayong mag-usap?" maya-maya'y tanong niya na ikinaangat ng tingin sa kanya ni Elyan. "Of course," nakangiting sambit ng dalaga kasunod niyon ay ang pagturo nito sa isang bakanteng lamesa. "Doon tayo. Hindi gaanong malayo sa platform at hindi rin gaanong malayo sa comfort room." Tumango si Yugi. Pero akmang lalakad na si Elyan patungo sa itinuro nitong lamesa ay agad na hinawakan ni Yugi ang kamay nito. Natigil si Elyan kasunod niyon ay ang pagbaling nito ng tingin sa magkahawak nilang kamay. Nag-angat ito ng tingin kay Yugi na naging dahilan ng lalong paghigpit niya sa pagkakahawak sa kamay ng dalaga. "Let's talk outside. Alone," aniya na hindi mapatid-patid ang pagkakatitig sa dalaga. "Sure," mabilis nitong sagot. "Let's talk outside." Matapos ang usapang iyon ay tuluyan na rin silang nagtungo papunta sa labas. At dahil maraming taong pumapasok sa front door ay minabuti nilang dumaan sa pinto patungo sa garden. Malawak ang garden na iyon at napupuno ng mga naggagandahang mga bulaklak. Mayroon ding malaking bird house na nakapwesto sa corner niyon kung saan ay naglalaman ng iba't-ibang klase ng mga ibon. Mayroon ding nakasabit na fairy lights sa paligid ng garden na siyang nakadagdag sa napakagandang atmospera sa loob niyon. Nang tuluyan nilang maisara ang sliding door ng garden, pakiramdam ni Yugi ay tila ba nabunutan siya ng tinik sa kanyang dibdib. Bukod kasi sa sobrang ingay sa labas ay nakadagdag lang iyon sa kabang nararamdaman niya sa mga sandaling iyon. Maya-maya ay nagbaling siya ng tingin sa kamay nilang dalawa ni Elyan. Magkahawak pa pala ang kanilang mga kamay at bukod pa roon ay mahigpit iyon na tila ba kapwa nila ayaw bumitiw sa isa't-isa. He looked at her. Lihim siyang napangiti nang mapansin niya ang pamumula ng magkabilang pisngi nito. Pero imbes na pansinin iyon ay hinila niya ang dalaga patungo sa kinalulugaran ng bench kung saan sila maaaring pumwesto at mag-usap. "So, nabanggit na sa 'kin ni papa 'yong pinag-usapan niyo," basag ng katahimikan ni Elyan. Tumango si Yugi. "Talaga? Anong sagot mo? Pumayag ka ba?" "I did," maiksi nitong sagot. "Pwede bang tanungin kung bakit ka pumayag?" aniya na ikinatitig sa kanya ng dalaga. She paused for a moment. Maya-maya ay humarap ito sa kanya. "Una sa lahat, wala akong boyfriend. Meron akong mga manliligaw pero malayong-malayo sila sa gusto ko sa isang lalaki," pagsisimula niya. "Saka naisip ko rin kasi 'yong sinabi sa akin ni papa. May punto naman siya. Bukod sa mas may edad ka sa 'kin ay may trabaho ka na at kitang-kita pa ang pagiging mature at responsable mo. Oo at hindi kita gaanong kilala pero marami naman tayong pagkakataon para do'n, hindi ba?" Hindi kaagad nakasagot si Yugi sa naging sagot na iyon ni Elyan. Napako ang kanyang tingin sa dalaga kasunod niyon ay ang pagguhit ng ngiti sa kanyang mga labi. Elyan smiled at him as well. "Ikaw? Pwede rin bang tanungin kung bakit ka pumayag?" Bumuntung-hininga siya bago sumagot. "The same reason as you. Wala akong girlfriend at wala rin akong nililigawan. Ang totoo niyan ay wala akong balak na pumayag dahil wala ka pa sa legal age. Pero dahil sa paulit-ulit na pangungumbinsi ni Mr. Marquez, wala akong nagawa kundi ang tanggapin ang alok niya." Natawa si Elyan at sumandal sa kanyang kinauupuan. "Kaya nga minsan, inis na inis ako kay papa. Walang ka-effort effort ang pangungumbinsi niya. Iyong tipong feeling mo nagi-guilty ka sa pag-ayaw mo sa kanya kahit na hindi naman dapat." "Sinabi mo pa," aniya at napailing. "Honestly, minsan ko lang siyang makausap pero ramdam ko na siya 'yong klase ng tao na masyadong competitive at hindi papayag kapag hindi nangyari ang gusto." "Competitive? Actually, I think it's more like obsession and possessiveness. Pero kahit ganon si papa ay sigurado na kung ano man 'yong pinagpipilitan niya ay walang labis 'yon at walang kulang." Napangiti si Yugi kasunod niyon ay ang tinging ipinukol niya kay Elyan. Maya-maya ay nagbaba siya ng tingin sabay hawak sa kamay ng dalaga na nakapatong sa kandungan nito. Muli ay mahigpit niya iyong hinawakan habang dinaramdam niya ang makinis at malambot nitong balat. "So, is this official?" sambit niya habang marahan niyang hinahaplos ang kamay ng dalaga gamit ang kanyang hinlalaki. "Girlfriend na kita?" Namula ang magkabilang pisngi ni Elyan. "Oo...at boyfriend na rin kita." Sa sinabing iyon ng dalaga ay agad na nag-init hindi lamang ang pisngi ni Yugi kundi pati na rin ang kanyang buong katawan. Hindi niya akalain na tuluyan na ngang nasira ang kanyang plano na iwasan ang dalaga. They're now in a relationship. Hindi niya sigurado kung magagawa pa ba niyang pigilan ang kanyang sarili sa pagkahumaling niya rito. Pero ang tanging alam lang niya ay gagawin niya ang lahat ng kanyang makakaya wag lang itong mapunta sa iba. "This is awkward," anito at humarap sa kanya. "Hindi ko alam kung paano kita ituturing na boyfriend." He paused for a moment. "Well, may alam akong paraan para mawala ang awkwardness sa pagitan natin." "Ano?" tanong ni Elyan. Gumuhit ang nakakalokong-ngiti sa mga labi ni Yugi kasunod niyon ay ang pag-usod niya sa tabi ng dalaga. Tumitig siya sa mga mata nito at di kalaunan ay ibinaba niya ang kanyang tingin sa mga labi nito. Maya-maya ay marahan niyang hinaplos ang leeg ni Elyan habang ang kanyang hinlalaki naman ay napadpad sa mga labi nito. Napapikit ang dalaga kasunod niyon ay ang unti-unti niyang paglapit ng kanyang mukha rito. Ngunit bago pa man niya maituloy ang kanyang tangkang paghalik sa dalaga ay pareho silang natigil. Mula sa kanyang bulsa ay narinig niya ang pagtunog ng kanyang cellphone na naging dahilan ng mabilis niyang pagbitaw kay Elyan. Sa kabilang banda naman ay ganoon din ang dalaga. Hinugot nito ang cellphone nito mula sa nakalapag nitong purse sa bench at agad na tiningnan kung kanino nito natanggap ang text message. It was from her friends. Agad na bumuntung-hininga si Yugi nang tuluyan niyang makita ang text message na natanggap niya mula kay Professor Eduardo. The event was about to start. Lihim nalang na napakuyom sa kanyang kamao si Yugi. Hindi niya inakala na ang pagkakataong pinakaaabangan niyang mangyari ay mapupunta lang ulit sa wala. Tumayo siya mula sa kanyang kinauupuan at muling ibinulsa ang kanyang cellphone. Bagamat inis at iritado sa mga sandaling iyon ay hindi niya iyon ipinahalata sa dalaga. Bagkus ay nginitian niya ito sabay haplos sa pisngi nito gamit ang kanyang hinlalaki. "Let's just talk later," aniya habang hindi pa rin maalis-alis ang pagkakatitig niya sa mga labi nito. Tumango ang dalaga. "Okay. Saan tayo magkikita?" He paused for a moment. "Siguro dito nalang din. Kung sa labas kasi ay siguradong maraming makakakita sa 'tin. Hintayin mo nalang ang message ko sa 'yo, okay?" mahinahon niyang anas sabay halik sa noo nito. Pumikit si Elyan kasunod niyon ay ang muling pagpula ng magkabila nitong pisngi. "Sige. Hihintayin ko ang message mo," nakangiti nitong sambit. Akmang lalakad na sila patungo sa pinto ay naramdaman ni Yugi ang paghawak ni Elyan sa kanyang braso na naging dahilan ng kanyang pagtigil sa paglalakad. Nagbaling siya ng tingin dito. "Ano 'yon?" "Alam kong kailangan nating itago ang relasyon natin pero pwede bang sabihin ko sa mga kaibigan ko?" tanong nito na ikinatitig niya sa dalaga.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD