The Millionaires Club: Nickolo

Chapter 4

THE whole week has been so long for me. Pakiramdam ko isang taon na ang lumipas sa dami ng pinagdaanan ko ngayong linggo. Nakalabas na sa hospital si nanay pero hindi na kami umuwi sa dati naming bahay. Nickolo bought an apartment near at school. Doon na daw kami titira, nung una tumanggi ako pero wala na akong nagawa ng ipilit niya. Naisip ko rin na mas makabubuti iyon sa kalagayan ni nanay ngayon.

After namin na lumipat sa apartment ay di ko na nakita pa si Nickolo. Pabor sa akin yun kung di na siya magpapakita sa akin habambuhay pero alam kung imposible. Malaki ang pagkakautang ko sa kanya at hanggang ngayon kinakabahan pa rin ako sa kapalit na hiningi niya. He said he wants me. Saan, sa kama? Di niya ba alam na inosente at virgin pa ako kaya wala akong alam pagdating sa bagay na iyon. Paano kung di ko siya ma-satisfy?

“Haynaku! Ano bang pinag-iisip mo Maddy.” Kausap ko sa sarili ko.            

“May problema ba?” tanong sa akin ng classmate kong si Aaron. Isa siya sa mga lalaking nanliligaw sa akin pero ilang beses ko ng binasted dahil ayaw ko pa talagang makipagrelasyon sa mga lalaki. Isa pa, masyado siyang mahangin, feeling gwapo.

Kasalukuyan akong nakatayo sa locker ko at katabi ng locker ko ang locker niya.

“Wala.” Matipid kong sagot sa kanya.

“Okay.” Kibit balikat na sagot nito. “Oo nga pala, birthday ko sa linggo, punta ka naman. Pa-birthday gift mo na sa akin.” Sabay hawak sa isa kong kamay.

“Pasensya ka na, pero may mahalaga kasi akong inaasikaso ngayon.” Sabi ko sa kanya at pilit kong kinukuha ang kamay ko pero ayaw niyang bitawan.

“Bibitawan mo ba ‘yan o mukha mo ang tatama sa locker!” narinig ko na lang na saad ng seryosong boses ng isang lalaki sa likuran na ikinagulat ko.

“Nickolo!” bulalas na banggit ni Aaron sa pangalan ng dumating sabay bitaw sa kamay ko na hawak niya. Nilingon ko kung si Nickolo ang nagsalita at tama nga, si Nickolo nga. Pero madilim ang anyo nito at halos nanlilisik ang kanyang mga mata. Para bang nagagalit siya, pero saan? Sa paghawak sa akin ni Aaron?

“Iniimbetahan ko lang naman si Maddison sa birthday ko.” Dispensa ni Aaron.

“Then, wag ka ng umasa na pupunta siya dahil di mangyayari yun kahit kaylan. Umalis ka na sa harap ko bago pa tuluyang magdilim ang paningin ko.” Seryoso pa ring sabi ni Nickolo kay Aaron. Mabilis namang umalis si Aaron sa harap namin.

Biglang hinawakan ni Nickolo ang kamay ko ng napakahigpit at naglakad siya palabas ng hallway. Halos hindi na ako magkaundagaga sa paglalakad sa bilis niyang maglakad. “Sandali lang Nickolo, saan ka ba pupunta? May klase pa ako.” natataranta kong sabi sa kanya at pilit na pumapalag sa pagkakahawak niya.

Bigla siyang huminto sa paglalakad, nasa gitna kami ng hallway habang nakatayo. Humarap siya sa akin na puno ng galit ang mga mata.

“Sinong maysabi sayo na pwede kang magpahawak sa lalaking iyon!” galit na sigaw niya sa akin. Nabigla ako sa pagsigaw niya, tumingin ako sa paligid at nakita kong nakatingin sa amin ang lahat ng estudyante. Halos lahat ng mga estudyante na nandoon ay sa amin nakatingin. Nakakahiya!

“Nickolo.” Mahina kong tawag sa pangalan niya.

“Nick. Simula ngayon Nick na ang itawag mo sa akin. Naiintindihan mo ba?” madiin na niya sa akin. Patuloypa rin na nakatingin ang mga tao sa paligid namin na tila inaabangan ang susunod na mangyayari.

Tanging close lang kay Nickolo ang pwedeng tumawag sa kanya ng ganoon. Ang alam ko, kahit ang mga girlfriend niya noon ay di niya pinapayagan na tawagin siya sa nickname niya.

Narinig kong nagbubulungan ang mga  tao sa paligid namin. “Nick. wag dito please. Nakakahiya, pinagtitinginan na tayo ng mga tao dito.” mahina kong sabi sa kanya. 

He hissed. “At ikinakahiya mo pa ako ngayon?! Ikinakahiya mo ang boyfriend mo, ganun ba?!”

Boyfriend?! Kaylan ko pa siya naging boyfriend? Wala akong maalala na niligawan niya ako at sinagot ko siya.

Gusto ko sana sabihin sa kanya ‘yun pero pnigilan ko ang sarili ko. Baka mas lalong lumaki ang gulo sa pagitan naming dalawa. “H-hindi naman sa ganun, nakakahiya lang kasi pinagtitinginan na tayo ng mga tao.” Malumanay kong sabi sa kanya.

 Tumingin siya sa paligid namin. “Halika, sumunod ka sa akin.” Sabi niya sa akin. Sumunod na lang ako para wala ng gulo, baka kung ano pa ang gawin ng walanghiyang ‘to.

“I Don’t want anybody touches you. Hawakan o kausapin ka, ayoko! Naiintindihan mo ba?!” galit na tanong niya sa akin. Nandito kami ngayon sa haven place nilang magkakaibigan. Di nakikita ng mga tao sa labas ang nasa loob nito pero kitang-kita naman nang nasa loob kung ano ang nangyayari sa labas. The place is nice, it looks like a garden in the center of the campus.

“Paano kung di ko nga sila kausapin pero sila naman ang kakausap? Ayoko namang mabansagang isnabera.” Dispensa ko sa kanya. Naiinis na ako sa lalaking ‘to at kanina niya pa ako sinisigawan.

“Ako nang bahala sa kanila. Siguraduhin mo lang na walang sino mang lalaki ang lalapit sayo. Dahil kung hindi baka di ko mapigilan ang sarili ko.” Seryoso niyang sabi sabay duro sa akin.

Nakakainis! Kung umasta siya parang pag-aari niya na ang buo kung pagkatao. At ang mas nakakainis ay wala akong magawa sa bagay na iyon.

“Hanggang kaylan ba ako sa ganitong sitwasyon?” bigla kong tanong sa kanya. Tumingin siya sa akin. Tinitigan niya ako sa mga mata, “Hangga’t gusto ko.”

“Di naman pwede ‘yun.” Halata na ang inis sa boses ko. “Paano kapag may pera na akong pambayad sayo? Eh di pwede na akong umalis.”

“Bakit? Sa tingin mo ba tatanggapin ko ba ang ibabayad mo.” madiin na naman na sabi niya. “Hindi ka aalis. At walang aalis sa relasyong ito, naiintindihan mo?” Sa lakas ng boses niya sigurado akong rinig na rin ng mga tao sa labas ang boses niya.

“Bakit ba sigaw ka ng sigaw at ako na lang lagi ang dapat makaintindi?” galit ko na ring sabi sa kanya. “Paano kapag nambabae ka? Dahil sa sinabi mo kanina na boyfriend kita, nakakasiguro ako na kalat na sa buong campus na may relasyon tayo. Dehado naman ako ‘nun. Ano na lang ang iisipin ng ibang tao sa akin?”

He moves closer na halos wala ng pagitan sa mga mukha namin. “You don’t have to worry about that, Maddy. Because I will make sure to you that there will be no other woman between us. And there will be no other MAN too.” binigyang diin niya ang salitang “man”. Para namang saming dalawa eh ako pa ang magloloko.

Hindi ako nagsalita habang patuloy lang siya sa pagtitig sa mukha ko. Sinikap kong huwag maapektuhan sa pagtitig ni Nick sa akin. Kahit man lang sa titigan ay manalo ako sa aming dalawa.

“You are MINE now, Maddy. At di ko hahayaang mawala ka pa sa akin.” Bigla akong kinabahan dahil sa sinabi niya, para itong isang pangako na di niya hahayaan na di matupad.

At di ko inaasahan ang sunod niyang ginawa. Bigla niya akong hinatak at napasubsob ako sa dibdib niya. His scent was reeling her senses that she gave a soft gasp.

Nalilito ako sa sariling nararamdaman ng mga sandaling iyon habang yakap-yakap niya ako. Unti-unti kong itinaas ang aking mukha at nagtama ang aming paningin. Nakayuko siya sa akin at ilan pulgada na lang ang layo ng aming mukha. Nararamdaman ko ang init ng hangin na ibinubuga nito. Unti-unting bumaba ang ulo nito palapit sa kanya, she knew he would kiss her, and damn! She wanted it too!

His mouth descended on her. She parted her lips and she feel his tongue probe inside on her mouth. She kissed him back kahit di niya alam kung paano. Ginaya niya na lang ang ginagawang paghalik sa kanya nito. Kusang tumaas ang kanyang mga kamay upang yumakap sa leeg nito. Humigpit ang pagyakap ni Nick sa kanya at naging mas mapusok ito sa paghalik. His kisses were hot and out of control. Suddenly, she felt his hand on her breasts. Pumaloob ang mga kamay ni Nick sa suot niyang T-shirt, unerringly finding the soft swell of her breast. He massaged her breast gently.

She groaned inside his mouth. Naramdaman niya ang p*********i ni Nick na tumama sa bandang puson niya. She pressed closer to feel him more pero bigla na lamang pumasok sa isip niya ang eksenang nakita niya sa pagitan nina Nick at Aliya.

Bigla niyang naitulak si Nick. Naguguluhang napatitig si Nick sa kanya. Evidence of desire and passion were written all over his face.

“P-please, wag dito. Huwag muna ngayon. Di ko pa kaya.” Sabi niya dito sa kabila ng paghingal at init na nararamdaman sa katatapos lang na eksena sa pagitan nilang dalawa.

Damn it, Maddy!” he hissed. “Umalis ka muna sa harap ko. Baka di ko makontrol ang sarili ko at maangkin kita. Right here. Right now.”

Mabilis akong umalis dahil sa sinabi niya. Muntik na akong mawala sa sarili ko. Kung hindi ko naalala ang sa kanila ni Aliya ay baka nga naangkin na akong tuluyan ni Nick sa lugar na iyon!