Kabanata 47
____
"We already arrived." narinig kong sambit ni Whyth sa akin. Napahinga ako ng malalim sa kanyang sinabi. Hindi ko alam kung bakit bumahid ang lungkot sa kanyang sinabi sa akin. Siguro dahil ito sa mga iniisip habang kami ay bumibiyahe.
Napabaling lang ako ng tingin sa kanya at nakita kong nakangiti lang ito. Parang wala lang sa kanyang dumating na kami pero kita ko sa kanyang mata ang pangambang nararamdaman niya o sadyang kinakain lang talaga ako ng aking kalungkutan kaya nakita ko din sa kanyang mga mata ito.
"I told you not to worry," aniya habang tinanggal ang seatbelt sa kanyang kotse at matapos niyang gawin 'yun ay muling napaharap sa akin. "Problema lang 'yun, tao tayo." muli niyang sambit.
"Hindi ko maiwasang mangamba sa mga posibleng mangyari sa akin," sambit
