(Cihan'dan)
Çatışmanın ortasında sığındığımız duvarın ardında nefes almaya çalışırken Asya aradı. Bir kez daha açmazsam eğer bir daha asla açamayabilirdim. Ömür boyu telefonun başında bekletmek istemezdim Asya'yı. Duvarın biraz daha gerisine gittim. Destek ekibi çağırmıştık fakat henüz gelmemişlerdi. Yaklaşık 12 dakika sonra burada olacaklarını tahmin ediyordum. Elimizdeki silahlar bizi 9 dakika kadar idare edebilirdi. Tüm bunları düşünmeyi bırakıp telefonu açtım.
-Cihan! Neredesin sen? Neden açmıyorsun? Çok korktum...
Gözlerimi kapadım. Ah! Ona söylememeliyim. Hayır. Söyleyemem durumumu...
Konuyu geçiştirmek istedim.
-Asya'm... Doğurdun mu? Nasılsın sağlığınız nasıl?
Kısa bir bekleyişin ardından nefesini telefona vererek cevapladı sorumu.
-Biz iyiyiz. Kızımız oldu Cihan. Sen, sen n
