CHAPTER 7

968 Words
Maxine Point of View Pag pasok namin sa loob nang condo nya, agad akong umupo sa couch. Sakit ng likod ko. Kasalanan 'toh ng kotse! Hinilot-hilot ko ang aking likod. Nakita ko naman si Annie na pumasok sa loob ng guest room. Kinuha ko ang remote sa center table. Binuksan ko ang TV gamit ang remote at nanood ng taekwondo game. Hyst! Next week na pala yung laro namin. Sana manalo. Pero kung talo, okay lang. Sabi ni Coach matalo manalo champion parin! "Hey Max, okay na yung gagamitin mong kwarto." Lumingon ako sa gawi ni Annie at nakita kong nakasuot na ito ng sando at maikling short. "Salamat." Pinatay ko amg TV gamit ang remote sabay tayo. "Papalit muna ako at mag-aayos ng gamit." Pumasok ako sa guest room at nakita kong malinis na ito. Lumabas muli ako at kinuha yung maleta ko. Pinasok ko ito sa kwarto at nilagay lahat ng damit at under garments ko sa closet. Bagong kwarto, bagong buhay. Nakakalungkot, nagpakasal ako sa isang tao na mahal na mahal ko pero hindi ako kayang mahalin higit pa sa pagkakaibigan. (A/N: Bat ba ikaw ayaw mo umamin?) (Natatakot ako tsaka alam ko naman ang isasagot nya. 'Straight sya.') (A/N: Wala pa ngang sinasabi eh, hirap sayo pinapangunahan mo.) Hyst! Bakit nga ba pinapangunahan ko sya? Ayt! Hindi ako aamin, ayokong masira ang friendship namin dalawa. Sapat na sakin na mag kasama at close kami. "Max, are you hungry?" Napatingin ako sa pinto. "Why?" "I just order the food." "Yes im hungry." "Okay, oorder na ko. Wait lang." Tumango lang ako tas bumalik na sya sa sala. Pinagpatuloy ko na ang aking ginagawa. Pag tapos ko gawin lahat ng aking ginagawa, saktong tinawag na ko ni Annie at sinabi na nandito na ang food. Pumunta ako sa dining area at nakita ko syang naghahanda ng pagkain. Sipag talaga pero minsan may pagka-bossy. Annie Point of View Tahimik ang nananaig samin dalawa ni Maxine habang kumakain pero minsan ay nahuhuli ko syang nakatingin sakin. Tas titingin ako pero bigla syang iiwas kaya naman yung puso ko parang karera na naman kung tumibok. Hyst! Kailangan ko na ata talaga magpa-check up sa doctor. Mula nung ikasal kami, ngayon ko lang 'toh naramdaman at tuwing kasama ko lang sya 'toh nararamdaman. Nakakabaliw! "Annie aalis na pala ako." Napatingin ako sa kanya na ngayon ay nakatayo na. "Bakit?" Kunot noong tanong ko. "Nag text sakin si Coach Leigh, may training daw kami." Tumingin ako sa kanyang plato at nakita kong may laman pa ito. "Tapusin mo muna ang iyong pagkain, bago umalis ng condo." "Ah . . . Eh simula na yung training namin eh, itapon muna lang. Sorry, bye." Tumakbo na ito palabas ng condo kaya naman hindi na ko nakapagsalita. Napailing nalang ako at tinapos na ang pagkain. Pag tapos ay inayos ko na lahat ng kinainan namin at hinugasan ko narin ang pinaggamitan namin. Magga-gabi na ng dumating si Maxine at pawis na pawis ito, nakasuot pa ito ng dobok. "Hi Annie." Kinuha ko sa gilid yung towel at binato sa kanya. "Magpunas at maligo ka, pawis na pawis ka." Tumango lang sya at pumasok sa kwarto nya. Kami kaya kelan training? Actually taekwondo rin ako at iisa lang ang coach namin, yun nga lang magkaiba kami ni Maxine. Siya Kyorugi habang ako ay poomsae. *RING!*RING!*RING!* Tumayo ako at sinagot ang tawag sa telephono. "Hello?" "Hi, pwede ba kay Annie?" "Yes, i'm Annie." "Oh sorry. Hmm . . . im Alexander, yung kaklase mo." "Sorry pero wala akong kilala na Alexander." "Hmm . . Okay. Pwede ba tayo magkita bukas sa canteen?" Napaisip naman ako. "Okay." "Talaga? Hihintayin kita, salamat." Binaba ko na ang telephono at saktong paglabas ni Maxine sa kwarto nya at bagong ligo na 'toh. "Nag-dinner ka na?" Tanong ni Max. Umupo muna ako sa couch bago sumagot. "Hindi pa, hinihintay kasi kita." "Sorry, cge libangin mo muna ang iyong sarili at magluluto muna ako." Sambit nya at pumunta sa kusina. Nanood muna ako ng cartoons. →Fast Forward← Nagising ako ng marinig kong may kumakatok sa aking pintuan. Nakapikit akong tumayo at tinungo ang pinto. Napapitlag ako ng biglang may kumurot sa aking pisngi. "Gising na." Nakangising sabi ni Max. Sasapakin ko sana ito pero tumakbo na ito papasok sa kwarto nya habang tumatawa. Inis! Naisahan ako. Maxine Point of View Tatawa-tawa akong pumasok sa kwarto habang inaalala ang mukha ni Annie na galit. Ang cute nya talaga, whahahah!!! ? "Walanghiya ka Max! Lumabas ka dyan!" Sigaw nito habang kinakalampag ang pintuan ng kwarto. Whahahah! Nagalit si Tiger. ? Binilisan ko ang pag buttones ng aking uniporme. Pag tapos ay kinuha ko na ang phone, wallet at susi ng kotse ko. Dahan dahan kong binuksan ang pinto at sumalubong sakin ang isang tsinelas na lumilipad papunta sa mukha ko. "Aray!" Daing ko pero nginisihan lang ako ni Annie sabay pasok sa kwarto nya. Sakit nun ah! Grabe sya bumawi, parang kurot lang yung akin tas sa kanya binato ako. Ang malala tsinelas pa ang binato sakin. →Fast Forward← Pumasok ako sa school ng may pasa sa pisngi. Hindi naman ganun kalaki at hindi masyado halata, pero kung tititigan mo ay makikita agad. Pag pasok ko sa classroom, sumalubong agad sakin ang mukha ni ate Brittany. "You're late again, ms. Dawnson." Seryoso nyang saad. "Sorry ms. Dawnson, because I put the ice from my face so that I was late." I explained. "Pasok na." Sabi nito at muling nagturo. I went inside the classroom and sit down in my chair. I just looked at the professor we even flying in my thoughts. ••••••••••••••••••••••••••••••••
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD