Married to a Dork

6. Lunch Break

[6] LUNCH BREAK

LIAM'S POV

Lunch break na. Malamang kakain na kami. Psh.

"Ichi, anong course ng asawa mo?" Tanong ni Roku sa akin, isa sa gangmates ko. Binatukan ko nga. "OUCH! Problema mo, Ichi?"

"Diba sinabi ko na ngang wala dapat makaalam na kasal na ako? Bakit ang lakas pa ng pagkakasabi mo?" Inis na bulong ko sa kanya.

"Psh. Gomen gomen! I forgot. By the way, hindi ako sasabay ng lunch sayo. May chick na naghihintay sa akin sa pool area eh. Sige, bye!" Tumakbo na siya palayo.

Bwisit. Loner na naman ako. Puro chicks kasi ang inaatupag ng suishou empire eh.

Dumiretso nalang ako papuntang cafeteria. Kaso nagulat ako nang biglang may humarang sa daan ko. Isang babae na makapal ang make up. Mukha siyang geisha.

Inaabot niya sa akin ang isang box habang nakayuko siya. Buti pa nga yumuko ka nalang.

"Hi, Liam. I baked this for you. I hope you like it."

Tinignan ko lang siya. "Ano yan?"

"Chocolate cake. I really made this for you. Sana tanggapin mo. Pinaghirapan ko yan!" Inangat niya yung ulo niya at ngumiti.

"Uhh, yumuko ka lang."

"B-bakit?"

"Wala. Sige. Arigatou, I really appreciate your effort. Pero sana ito na yung last kasi.. uhmm.. basta.." Kinuha ko na yung cake. Sayang din ito, grasya din.

"Okay."

"Yumuko ka lang."

"Bakit?"

"Basta. Maiwan na kita ha? Thank you ulit." I smiled to her before walking away. Nagulat naman ako nang may humarang na naman sa harapan ko. Isang babae na naman.

"Mr. Takahashi, I'm glad I've met you finally. I am Lyza Santiago, 4th year Bachelor of Arts in media studies student or also known as communication arts course. I'm part of the journalism club din." Nakangiting pagpapakilala niya habang nakalahad ang kamay niya sa akin.

Tinanggap ko naman ang kamay niya at tinignan siya ng nagtataka. Admirer or fan girl ko rin ba ang isang ito? "What can I do for you?"

"Ahmm, ganito kasi yun. The club assigned me to get an interview from one of the popular students here in E.H.U."

"And?"

"And I'm supposedly looking for Mr. Tristan Kurt Lee but unfortunately, he's nowhere to be found," she explained.

"And?"

"And we heard that you're his half brother that's why ikaw nalang sana yung iinterviewhin ko."

Kumunot ang noo ko. "Huh?"

"Yup."

"One of the populars in E.H.U? Why don't you just interview the X9 members instead of me. Mas sikat yun. Besides, if ever na ipupublish mo yung supposedly interview mo sa akin, hindi papatok yan." I retorted.

"Please! Supposed to be dapat si Ms. Crystal Gail or si Mr. Prince Nathaniel yung iinterviewhin ko kaso nagalit ang X9. So, dahil sa nagalit sa akin ang X9, hindi ko rin sila maiinterview." Lyza said.

(To my AIWG readers: I guess, naiintindihan niyo itong part na ito. Ito yung panahon na nawawala si Kurt tapos si Gail naman ay inaalagaan ng X9 kasi ano siya. Alam niyo na.)

Non sense naman yang interview na yan. Baka mas lalo lang madagdagan ang fan girls ko. Ayoko nga, gusto ko tahimik lang ang buhay estudyante ko.

On the second thought, baka may magawa ako para malinis ang pangalan ni Gail. Sirang-sira na pa naman ang image niya sa buong campus. Role model student of the year awardeepa naman siya.

"Please, Mr. Takahashi! Tatanawin ko po ito bilang utang na loob just say yes."

"Okay but in one condition..."

"Ano po yun?"

"Help me clear Crystal's name in the eyes of the students through the article, okay?"

Ngumiti naman siya ng kay lapad-lapad tapos nilahad niya na naman yung kamay niya sa akin. We shook hands. "Deal..."

MIZUKA'S POV

"Derrick, mabuti nahanap mo ako?"

"Kinabisado ko yata ang sched mo for today."

Napangiti tuloy ako. Nagulat kasi ako kanina. Pagkadismissal, nakita ko na siya na nakasandal sa pader na nakaharap ng room namin. Hinihintay ako. Ang sweet!

Nasa cafeteria na kami ngayon. In fairness, ang ganda rin ng cafeteria ng E.H.U. Pang socialites!

"First time kong kumain dito," sabi ni Derrick.

"Huh? Weh?"

"Oo nga. Dun kasi kami kumakain sa rooftop kaso kami lang ang pwede dun pati yung friends ni Princess. Restricted area kasi yun."

Napatingin ako sa paligid ko. Paano naman kasi may naririnig akong shuttle sounds tapos may mga flashes pa.

Woah! Parang nakakita lang sila ng artista. Kumukuha ng picture patago kay Derrick. Umupo na ako sa vacant table. Sa chair ako umupo ah, hindi sa table.

"Bakit restricted?" tanong ko.

"Hmm, mamaya ko nalang sasabihin sayo. Anong gusto mong kainin? Treat ko."

"Pangalawang beses mo na ako-"

"Okay lang. Basta ikaw, malakas ka sa akin eh." He winked.

Parang may kumukulo sa pisngi ko. Ang init ah!

"Hehehe, g-ganun ba? Sige, kahit ano na lang," sagot ko. Tumango lang siya tapos umalis na. Nakita ko pang hindi na siya pumila kasi nag-give way yung mga nakapila.

Habang naghihintay ako kay Derrick, tinignan ko muna yung phone ko to check kung may nagtext or calls?

—

From: Mr. Conceited

HOY, MIZUKA! 3PM ANG DISMISSAL MO DB? LABAS KA NG E.H.U L8R, THEN HNPN MO UNG 7ELEVEN. CONVENIENCE STORE YUN. DUN TAU MGKTA.

—

One message from Mr. conceited. Kilala niyo na yun kung sino diba? Pati ba naman sa text masungit siya? Caps on eh.

Magrereply sana ako nang may narinig na naman akong malakas na bulungan. Syempre dahil sa chismosa si Mizukang maganda, nakitingin na rin ako.

Ooppss. It's Liam with another girl.

Pinagmasdan ko lang sila habang pumupunta sila sa left corner sa loob ng cafeteria. Bakit ganun? Nakangiti siya kasama yung girl samantalang sa akin, nakasimangot siya.

"Uy, naka-pout ka dyan?"

Napaharap tuloy ako sa nagsalita. Si Derrick pala nakabalik na.

Nilapag niya na yung tray na puno ng pagkain sa table tapos umupo na sa harapan ko. "Bakit mukha ka ng malungkot diyan?" Tanong niya habang inaabot sa akin yung burger.

"Ahh-ahhm, w-wala he-he-he. Nagugutom na kasi ako Derrick. Tara, kain na tayo?" Sabay kuha ko dun sa burger at kumagat.

He chuckled. "Mizuka, ilang taon ka na?"

"18 years old na. Ikaw?" Sagot ko at sumipsip sa straw ng coke.

"21," Nakangiting sabi niya. Ang pogi niya ngumiti!

"Ah, so onii-chan pala kita kung ganun?" sabi ko.

"Ha? Anong onii-chan?"

"Onii-chan. Ibig sabihin nun kuya kita." Sabay kuha ko ng fries at isinubo.

Nasamid naman siya kaya inabutan ko siya nung coke. Uwaaaaahhh! Coke ko pa man din yun. huhuhu! Indirect kiss. Ayiee! Ako na ang adik sa kiss hahaha.

"Ehh, ayos ka lang Derrick? Coke ko pa yung nabigay ko sayo, sorry!"

"Ahh wala yun. Ayos lang ako. Asdfghjklqwertyuiopzxcvbn..." (Derrick: Okay lang yun, you're gonna be mine soon naman.)

Parang may sinabi siya kaso hindi ko narinig yung last part?

"Ano yun Derrick?"

"Wala, sabi ko ang sarap mong kasama," natatawang sagot niya. My heart is now palpitating. Tama ba yung term? Waah!"Pero wag mo na akong tawaging kuya kasi the last time na may tumawag sa aking kuya...."

"Anong nangyari?"

"W-wala," he smirked.

"Ano nga? Na-curious tuloy ako."

"Gusto mo talagang malaman?" sabi niya. Napatango tuloy ako. Ngumiti muna siya tapos pinunasan niya ng tissue yung gilid ng labi ko. "May ketchup pa.."

"Ay, hehehe." Pinagpatuloy ko yung pagpunas ng tissue sa labi ko. "Ano na nangyari dun sa girl na tumawag sayong kuya?"

He showed me his lop-sided smile. Haay! Ang gwapo talaga niya.

He leaned forward to me then he motioned his index finger to come nearer kaya nag-lean forward din ako.

"She screamed my name in pleasure..."

Nabigla ako. "Ano?!"

He chuckled that made his eyes more chinkey. Ang gwapo niya tumawa!

"Did you get what I'm trying to say?" tanong niya.

"HINDI..." sabi ko sabay subo na naman ng fries. Hindi ko naman talaga magets eh. Why did the girl scream his name kaya?

Kumunot yung noo niya pero eventually napalitan ng jaw dropping smile. Nagulat ako ng pisilin niya yung ilong ko.

"Such an innocent girl. I like you..."

Hanudaw?!