จนกระทั่ง15นาทีต่อมา
คามิลซึ่งไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อไป นอกจากจะต้องเชื่อฟังมิราพูด เดินเข้าห้องน้ำไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและอาบน้ำชำระร่างกายให้สะอาดเตรียมเข้านอนอย่างช่วยไม่ได้
ครืน~
ทว่าหลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทันทีที่คามิลซึ่งอยู่ในสภาพสวมชุดนอนสีดำลายสก็อต เปิดประตูห้องแต่งตัวออกมาเตรียมจะเดินมานอนพักผ่อนที่เตียง กลับพบว่าภายในห้องถูกปิดไฟจนมืดสลัว มีเพียงแสงโคมไฟตรงหัวเตียงที่ส่องสว่างพอให้ทางและร่างคนตัวเล็กกำลังนอนอยู่ก่อนแล้ว
หลับแล้วเหรอ...
เห็นดังนั้น เพื่อให้เกิดเสียงดังน้อยที่สุดคามิลจึงก้าวฝ่าเท้าเดินตรงมาที่เตียงใหญ่ก่อนจะค่อยๆ หย่อนตัวนั่งลงและสอดตัวเข้าไปใต้อย่างห่มผืนหนา เอนแผ่นหลังนอนราบข้างๆ หมอนข้างใบใหญ่ซึ่งมีไว้กั้นกลางสร้างเป็นอาณาเขตบนเตียงระหว่างเขาและเธอมาตั้งแต่ไหนแต่ไรอย่างระมัดระวังสุดๆ
นี่คงเป็นครั้งแรกที่เขากลัวว่าเธอจะรู้สึกตัวตื่น ท
