ในเมื่อไม่มีทางเลือกอื่น มิราก็ทำได้แค่นั่งรอเขาอย่างไม่เต็มใจ
สิบนาทีต่อมา
ตึก ตึก ตึก
"มาแล้ว"
หลังจากผ่านไปสักพักหนึ่งเสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ได้เดินลงมาจากชั้นสองพร้อมเอ่ยดังขึ้น บ่งบอกว่าเขาพร้อมแล้ว ดึงความสนใจให้มิราที่นั่งรออย่างช่วยไม่ได้อยู่ตรงโซฟารับแขกหันมามองยังร่างสูงโปร่งสง่าแต่งตัวดูดีในรูปเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาสวมคู่กับกางเกงสแล็คสีดำ ดูเรียบร้อยและเป็นทางการสมฐานะคนมีหน้ามีตา
"อึก..."
ทว่า ในวินาทีนั้นดวงตาคู่สวยของมิราทั้งสองข้างกลับเบิกกว้างขยาย ประกายประหลาดใจฉายในแววตาขึ้นมา เมื่อได้สังเกตเห็นความสง่าและมีออร่าของความหล่อเท่นั้นของเขาครั้งแรก พานให้เธอตะลึงอึ้งใบหน้าเนียนสวยแดงระเรื่อทันตาโดยไม่รู้ตัว จนแทบจะน้ำเสียงของตัวเองไม่เจอ หลังจากเขาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าอยู่
ละ หล่อจัง...
"นี่ เธอมัวนั่งเหม่ออะไรอยู่ ไม่รีบแล้วหรือไง"
ในขณะนั้นเองคามิลก็ได้เอ่ยถามขึ้น ท
