Chapter 109: Maninirahan sa Isla
Nakarating na ako rito sa Palawan hindi ko pa alam kong saan ako pupunta sa ngayon mamaya ko na lang isipin yun kakain na muna ako ng kanin nagugutom na kasi ako gusto kong kumain ng kanin at ulam.
Kumain ako sa karenderya at hindi na muna inisip na saan ako pupunta pagkatapos nito.
“Manang heto na po yung bayad ko,” ani ko sa tindera saka inabot ang bayad aa kanya.
Kinuha naman niya iyon saka ako sinuklian ng tama nagpasalamat na muna ako bago lumabas sa tindahan nila. Kinuha ko aang cellphone ko ng matawagan ang taong puwede kong kahingan ng tulong. Wala akong ibang naisip na puwede kong matawagan rito isang tao lang ang nasa aking isipan kundi si manong Juan yung ama ni Juana sabi ko noon diba na gusto ko roon manirahan sa kanilang isla siguro ito na
