Tempted Heart (FREE TO READ)

Kabanata 13

KABANATA 13

KUNG hindi man nakakabaliw para sa akin ang posisyon namin ng gumising ako ay sana nagtitili at madali akong kumalas sa pagkakayakap niya. Kung hindi man kalabisan at labag sa prinsipyo ko ay sana madali ko siyang itinulak habang tulog na tulog siya. Hindi ako halos makagalaw dahil parehong nakapulupot ang kanyang mga kamay at binti sa aking katawan. Ang kanyang mukha ay nakapwesto sa pagitan ng aking leeg at balikat. Bawat hininga niya ay nakakakiliti.

I bite my tongue forcing myself to not breath heavily. Baka magising siya.

It pain me the most of how he treated me earlier. I saw the vulnerability of his every touch but his words pierce through my heart. I never ever remember him this harsh and possessive. Wala nga akong matandaan na may pinirmahan akong kontrata tungkol sa marriage certificate na ipinakita niya kanina. Kahit sino ay magtataka at magagalit sa ginawa niya. Tito Claudio must be worried right now. Hindi ako nagkaroon ng panahon na tanungin si Achilles tungkol sa mga gamit ko lalo na ang cellphone ko na sa pagkakaalala ko ay hawak hawak ko pa iyon bago ako mawalan ng malay. I never even saw my luggage here. I don't know where he put it.

Desperately, I gently hold his hand and lift it as careful as I am. I have to get out of here. Hindi na dapat pang paubutin siyang gumising dahil nasisiguro kong hinding hindi siya papayag. Pigil na pigil ang bawat hininga ko habang isa isang inalis ang kanyang kamay at binti sa aking katawan. I even felt him moved that's why I stopped.

Bless me!

I resumed what I'm doing when I felt him stilled again, a good thing. Mas mabilis na ngayon ang naging kilos ko. Nang sa wakas ay nakawala na ako ay agad kong ipinayakap sa kanya ang malaking unan para hindi niya mapansin at hindi siya magising.

I heard him groaned in his sleep. He is still in his corporate suit and he looks very jaw-droppingly beautiful. Kahit pa naman siguro sako na lang ang suotin ng lalaking ito ay gwapo pa rin at matikas siya sa paningin ko. His matured face looks more breathtakingly gorgeous right now. Mas lalong lumaki ang katawan niya at mas naanaag ko na ang mga pagbabago sa kanyang mukha.

I gulped and suddenly I forgot my plan. I tilted my head and blinked for a couple of times. I have to go now!

Maingat ang bawang hakbang ko patungong pinto. With my fast beating of heart, I tried my best to walk without a sound. It's a good thing that the door was not locked.

"Ayyy!" Napatili ako ng wala sa oras ng makitang may lalaking nagbabantay sa pintuan. He was armed. He has gun deposited on his right hips. My heart race faster. Malaki ang kanyang pangangatawan at maraming tatto sa kanyang braso.

Agad siyang napatingin sa akin.

"S-sino ka?!"

Yumuko siya. "Hindi po kayo maaring lumabas, Ma'am." Magalang na saad niya bago iginiya ang pinto na nasa likuran ko para ako ay papasukin ulit.

Umiling ako at mabilis na hinanap ng aking paningin ang pinto oalabas ng bahay. Mas lalo akong nagkaroon ng kumpiyansa sa sarili ng mapansing isang palapag lang mayroon ang bahay na ito pero alam kong napakalaki nito. Wala sa sarili akong tumakbo paalis doon. Kahit man natatakot ako ay wala akong pagpipilian. Kailangan kong umalis at lumayo.

I don't want here! Hindi ito kasama sa plano ko at wala akong balak na makita siya kahit gusto ko pa. I owned my life and I don't want anyone controlling it. Dahil alam ko sa sarili kong ito na ang set up na gustong gawin ni Achilles para sa aming dalawa.

Mabilis akong tumakbo ng maramdamang sinusundan ako ng lalaki kong saan ako patungo. I even heard him called me but I refused to turn back.

"She's going out, Reynold. Hold her and don't let her run out from our site." I heard the man talking over the phone when I stopped running. Nagtago ako kaagad sa isang napakalaking kitchen sink sa kusina kung saan ako napadpad. Mas lalong nadagdagan ang kaba sa aking dibdib ng mapagtantong malapit na ang lalaki sa akin at nararamdaman ko ang bawat paglapag ng kanyang paa sa marmol na sahig.

"s**t! Patay ako kay Boss nito." Rinig kong bulong niya sa kanyang sarili.

I hitched my breath when I heard him going away.

What the hell is Achilles gonna do with me? This house was surrounded and secured by some armed men! That's enough information to make my nerves trembling in so much fear. Who knows? Kung ano ang kaya niyang gawin sa akin.

Papahirapan niya ba ako? Halos maiyak ako sa aking mga naiisip.

Oh God!

I inhaled sharply. No! I'll get out from here. I have to.

I immediately go to the door.

Wala akong inaksayang panahon at mabilis na lumabas ng bahay. Kahit hindi ko alam kong saan ako papunta ay mabilis akong nagtatakbo kahit saan. Mas lalo lang naging mabilis ng makita kong may mga armado din akong nakitang mga lalaking nakatalikod sa akin.

Namilog ang mata ko ng makita ako ng isa sa mga nagbabantay roon.

"Nandito siya!" Sigaw niya.

What the! No!

Mabilis akong tumalikod at mabilis na tumakbo. What the heck is this? Why is this happening to me?

Gulong gulo at wala sa sarili ay mabilis na nagsihulugan ang mga luha sa aking mata. Nanginginig ang balikat ko at hindi ko na halos makita ang dinadaanan ko. I felt a branch of tree slap my face when I passed it nearby. Napatigil ako ng tuluyan ng maramdaman ang sakit sa akin mga binti.

I saw blood dripping down my knees. Namangha akong napatitig doon. Where did I get this?

Kaagad akong umiling at inalis ang luha sa aking mga mata. I felt a lump on my throat but I choose to shove away and neglect my wounds. Mamaya ko na ito gagamutin hanggang sa makakita ako ng bahay dahil puno lang ang nakikita ko. I felt so hopeless. I frustratedly combed my hair. Kahit ang pawis ko ay napakarami na rin at basang basa na ang likod ko. Mataas ang sikat nang araw. It is just past tweleve in the afternoon already. Kahit man napapalibutan ako ng puno ay nag-iinit pa rin ang pakiramdam ko.

Bahagya akong napatigil sa aking hakbang ng may narinig na parang bagsak ng alon hindi kalayuan sa aking kinaruruunan. Namamalikmata lang ba ako? But as I go further, I can hear it clearly. Mabilis akong tumakbo patungo doon at mas lalo akong nahibang nang makitang totoo nga ang hinala ko. A white sand welcome my feet immediately. I gazed helplessly at the sea. It's so beautiful. It's sparkling because of the sun's grace.

Are we on an island? Napatakip ako sa aking bibig ng marealize na baka nga nasa isla kami.

"I told you already, Braises. You can't run away from me this time."

I stopped my track when I heard a dangerous voice at my back. Teyka, paano niya ako nasundan?

Lumingon ako sa kanya. I held my breath when I saw him half naked while his wearing a navy blue maong pants lazily hanged on his hips. Mabilis niya akong pinasadahan ng tingin habang magkasalubong ang kaniyang kilay. Natigil lang ang kanyang tingin sa aking mga binti.

I saw his jaw clenched so hard as he walks towards me. Lumapit siya patungo sa deriksiyon ko pero agad akong umatras at aakmang tatakbo pero nahagip niya ang kamay ko at mabilis na hinila patungo sa kanya.

I tried to get away from his grasp but he didn't let me.

"Let me go, Achilles!" I screamed.

Hindi siya nagpatinag at mas lalo pang hinigpitan ang hawak sa akin.

"Ang tigas talaga ng ulo mo. I already told you that you can't get away from here. Kahit anong gawin mo, hinding hindi ka kailanman makakatakas sa islang ito."

"W-what?" So it's true, then? Nasa isla nga kami at ang lalaking ito ay kinikidnap nga ako.

Mabilis ko siyang hinampas sa kanyang dibdib dahilan kung bakit umilag siya ng kaunti.

"Bakit mo nagawa sa akin ito?! I didn't even do anything on you but why are you treating me like this? I will sue you!" Galit kong saad sa kanya.

He evilly laughed. I stopped. His eyebrows twitched.

"Really, my Braises?" I felt him scooped my body and with just a one swift, he then lifted me up like a sack of rice.

Mabilis ko siyang pinagbabayo sa kanyang likod. I heard him grunted.

"Trust me, Bree. If you keep doing that, I will really punish you later." Saad niya at bahagyang hinampas ang aking puwet. I stiffened.

This brute!

Mas lalo akong hindi tumigil sa pagbayo sa kanyang likod hanggang sa maibaba niya ako. Hindi niya ako binitawan. Hindi ako ganito kabayolenteng tao. Sa tanang buhay ko, ngayon lang ako nanakit ng tao. I can't blame myself, this is just a normal respond when you knew that you were held captive.

Mabilis na lumapit sa kanya ang kanyang mga tauhan ng makita siya kaagad. His curly wave hair makes it way to his forehead as he glanced back at me.

"Behave, wife." Seryoso niyang saad sa akin. Kahit man gusto ko siyang sampalin at nanginginig na din ang kalamnan ko ay hindi ko magawa dahil sa mga papalapit niyang mga tauhan.

"Secure the area again, Lucas. I saw some boats over the shore earlier at the north bound of this island. Make sure to make some reports afterwards." Saad niya sa lalaking nagbabantay kanina sa pintuan at ang humabol sa akin palabas ng kusina.

"Yes, Sir." Mabilis na saad ng lalaki at umalis na kasama ang ilang tauhan.

Mayroon ding naiwan pang iba at bumalik na sa pwesto.

I felt him held me. Napatingin ulit ako sa kanya, galit na galit pa rin ang ekspresiyon ko.

Kahit ng dalhin niya ako sa kwarto ay tahimik lang ako kahit gusto ko na siyang balibagin. Matikas siyang umalis sa harap at malalaking hakbang na pumunta sa banyo. I mentally rolled my eyes. That man never ceased to make my heart gone crazy. Ilang minuto pa ay bumakas ulit ang pintuan ng bathroom at nakita kong may dala dala na siyang isang maputing box.

"Umupo ka." Saad niya sa akin.

Hindi sana ako makikinig pero ng makita ko ang matalim niyang mga mata na nakatitig sa akin pabalik ay mabilis akong sumunod. Natatakot na ako para sa sarili ko at mas natatakot ako sa kung ano ang posible niyang kayang gawin. I'm just a woman and right now, I can't justify my strength when it comes to this man.

Kaagad niyang itanaas ang bestidang puti ko ng makaupo.

"A-anong gagawin mo?" Natataranta kong saad.

Hindi niya ako sinagot, bagkos ay mas lalong sinuri ang aking mga binti.

"Sino ba ang nasa tamang huwisyo ang tumakbo patungong gubat habang nakapaa lamang? How many times do I have to remind you that you can't run away." I felt him gritted his teeth.

Mapaklang akong pumalatak sa kanya. "You kidnapped me! Anong gusto mong gawin ko?! I will never be confident."

He tilted his head and lift it to see me. I gasped when I saw how dangerous it is to stared back at him. It was so dark. Matalim ang bawat hagod nito patungo sa akin.

"You really want it rough, huh?" He sensually asked me in a low and rough voice. "Let may remind that pretty little head of yours. I have owned you now. Wala kang ibang pagpipilian kong hindi ang makinig sa mga sinasabi ko."

I grimaced at his statement..

"You are my wife. Sa ayaw at sa gusto mo. You'll have to stand with me in every decision that I make. Wala kang mapapala kong palagi kang tatakas ng tatakas sa akin. I will make sure that I will get you anyway."

"You can't do that!"

He shrugged. He open the box. It's a medicine kit.

Kumuha siya ng isang cotton bud roon at seryosong nilagyan niya ang dulo nito ng betadine. I was about to protest but he didn't let me. His veined hands makes it way to my waist holding me firmly to stop me from moving away from him.

"Bakit mo to ginagawa sa akin, Achilles? Wala akong ginawang masama sa iyo."

I sighed.

"If you blame me for leaving you five years ago, I didn't regret it." Matapang kong saad sa kanya,

Hindi siya sumagot at mabilis na dinampi ang hawak niya sa mga maliliit na sugat ko. I heard him muttered some curses when he lift the dress up.

"Why are you so indifferent with your self?" Tanong niya.

I arched my brows. "What do you mean?"

"Marami kang natamong sugat dahil sa walang kasiguraduhan mong pagtatakbo. Then now, you expect me to be calm while my naughty wife's knees and toes are like this?!" Dumadagundong niyang saad.

What is wrong with him?

I felt him growled more in annoyance when he saw my other wounds beneath my feet.

"Are you that disgusted with me?"

I felt like I stopped my own thoughts.

"Then, from now on, you should be acquainted with my possessiveness and presence more." He said.