KABANATA 14
LOVE is a powerful word and emotion, if it is overpowered it will be very dangerous. If there are fifty rules in love, I maybe violated it all already.
Ngayon ko lang talaga naisip na kabaliwan ang ginagawa ko kanina pero hindi ko naman masisi ang sarili ko dahil kahit sino ay maaring gawin iyon. Nasa tamang isip ako ng gawin iyon dahil alam kong iyon lang ang tanging paraan para makatakas ako. Like I always said to myself, I don't want to regret anything. Life is too short to do that. I've been living with that kind of belief as long as I can remember and it makes me happy knowing that I could just shove all my negative thoughts away that easily. Hindi ko kayang kamuhian o kailanman dapat pagagalitan ang sarili ko kung hindi kailangan.
"I want to go out for a swim." Pahayag ko sa kanya kinagabihan. I felt like I wanted to go on a night swimming tonight. I scan the sea earlier and it was really beautiful. Napakapuro ng tubig at masiyadong maputi ang buhangin. Masarap magtampisaw dahil malinis ang dagat at hindi masiyadong maalon ngayon. It was like a paradise. This island is a paradise.
He massaged his neck and slightly glanced at me, darkly. Nandito kami sa office niya ngayon. I'm actually already fascinated by the internal design of it. It's very modern, classic and ancient. Kahit mula sa mga mamamahaling portray hanggang sa naglalakihang libro at mga furnitures ay napakaganda. I was amazed of how he bought this property but with his fame and money, I can't ask myself anymore because I already knew the answer. The room was just adjacent to the room that I'm in. No, he actually declared it as our room but I denied that truth. I'm not going to believe it. I didn't remember that I signed some papers pertaining to this marriage he was talking about.
Kanina pa ako nandito habang siya ay nakaupo lang sa kanyang mahabang mesa habang may tinitingnan mga blueprint at mga papel. Kung hindi man sa kanyang ginagawa nakatingin ay sa akin naman paminsan minsa lumalapat ang paningin niya at sa tuwing lilingunin ko siya ay hindi man lang natitinag. It still made me breathless though.
Habang nakikita ko siyang nakatanaw at may binabago sa kanyang desinyo ay mas lalo kong napatunayan na parang huli na ako upang gawin ang lahat. I kinda missed the scent of that paper though. I wanna go there too and experienced the outside world with my job as future engineer if ever I passed the board. But for now, I don't think I can. He controls everything that I do. Kung saan siya ay gusto niya ring nandoon ako dapat. I can't do anything. I felt so scared for myself even if I know that he will harm me, physically.
Tumayo siya at mabilis na nakalapit sa aking kinatatayuan. His dark eyes immediately linger on me.
"It is already eight." Malamig niyang sabi, halatang may disgusto sa sinabi ko.
My heart raced for an unknown reason. "I wanna dip my wounds in the sea."
Ang sabi nila ay magandang remedya daw iyon. Well, noong bata pa ako, minsan ko ngang ginawa iyon at madali namang gumaling ang sugat ko at hindi nagka-infection.
He divert his eyes to my knees. I'm wearing a dress. It's not my dress. Hindi ko alam kong kanino ito dahil hindi naman ito sa akin. I asked him about my luggage and cellphone earlier but he didn't answer me. It really suck. At isa pa, wala na akong balak magtanong sa kanya dahil baka ikakasira pa ng utak ko kapag nalaman ko ang sagot niya. Achilles is a very gorgeous man. Even if it pains me to think that he have so much affair with so many women for the past years that we have been away, I can't blame him. Kasalan ko ang bagay na iyon at kong masaktan ako, akin na lang iyon. Kaya kahit ngayon nga ay nagtataka pa rin ako kung bakit nandito ako sa tabi niya habang idinedeklara niya na asawa niya ako.
Why would he do that? Mas marami pa siyang makikitang babaeng mas disente pa keysa sa akin.
I felt his light touch to my knees when I saw him knelled in front of me. I gasped.
"Achilles!" I bluntly called him, shocked.
He pursed his lips sexily. "You are right, wife. Ocean water can be considered as antiseptic, it can heal your wounds faster."
He then stand up and gently hold my hand before he dragged me out from his office.
"Magbibihis ka pa ba?" Tanong niya ng maipirmi ang isang kamay sa aking beywang.
I want to go alone but I don't want to ruin the atmosphere that we are currently having now. Magaan ang bawat bigkas niya sa kanyang mga salita ngayon kahit man may nahihimigan pa rin akong malamig na pakiramdam sa kanya.
Hindi ako nakasagot kaya tumigil siya. Nilingon niya ako at masusing sinuri ang mukha ko. I can't look at him, I felt so nervous. Dagdagan pa na ang sobrang lapit namin, hindi ko maisip kung bakit hanggang ngayon ay buo pa rin ang kompiyansa ko.
"What's wrong, baby?" I almost shrieked at his rough and smooth endearment on me.
Baby?!
Agad nanginit ang katawan ko patungo sa mukha ko. Yumuko ako ng mas mabilis para hindi niya makita ang pamumula ng mukha ko. I've never been this too intimate with a man except from him. Matagal nang hindi kami nagkasama at hindi na ako sanay.
Siya lang talaga ang may kayang pukawin sa akin.
Is it because I still love him? Of course, it's because of that. I'm doomed.
I felt his hand on my jaw and lifted my face slowly. He then adjusted my face in his likings. I can't help to feel embarrassed.
"Why are so quiet?"
I want to bite my lips but it would be a sensual look for him. I then instead bite my tongue.
"W-wala. May naisip lang kasi ako."
Kumunot ang noo niya at biglang nagsalubong ag mga kilay.
"Sino?" Medyo galit niyang saad.
What's wrong with him now, again?
"Bakit ka nagagalit?" Hindi ko mapigilang tanong.
Pumalatak siya at mariing na ipinikit ang ulo bago umiling ng ilang beses.
"Sino ang inisip mo?" Madiing niyang tanong sa akin na para bang kasalanan ko ang mag-isip ng ibang bagay.
I parted my lips and I saw him look at it. Nagdilim ang kanyang paningin. Is it just me or I just saw some desire on his face while looking at my lips?
"Teyka.." Awat ko sa kanya pero hindi niya ako hinayaang makalayo sa kanya kahit gusto ko mang gawin iyon.
Mahigpit niya akong ibinalik sa kanyang tabi at kung may mas lala pa sa agwat namin kanina ay ito na iyon. I can't even breath properly because his raging breath is hitting my face.
"I demand your answer, Braises."
I gritted my teeth when my anger resurface.
Halos bumulusok lahat iyon patungo sa aking tenga. How dare him!
"What's wrong with you? Hindi na ba ako pwedeng mag-isip ng ibang bagay? Kailangan ba sabihin ko pa sa iyo lahat? Why don't you just take my brain out?"
I'm mad. Pero bawat diin ng mga salita ko ay pinapanatili kong maayos para hindi niya mahalata ang galit ko kahit man gusto ko siyang layasan.
He smirked. Nagbago ang kanyang ekspresiyon, he loosened up. He then tilted his head.
"I would rather take your heart." His low rough voice makes it ways to my ears.
I'm speechless...
"W-what?!"
Hindi ko talaga siya maintindihan. Kanina galit siya, ngayon naman ay hindi.
"Alam mo... hindi kita maintindihan. Earlier you were so angry and now... you're making fun of me. It doesn't make sense."
His jaw clenched.
"It's your fault." I heard him whispered but I didn't heard it.
"What?"
He glanced at me. "Let's go now before it gets very late."
Wala akong nagawa ng higitin niya ako at lumabas na nga kami ng bahay. Pero pinauna mo niya ako sandali dahil kinausap niya ang mga bantay doon. I even saw him glance at my direction while he's still talking to the man named Lucas. His rugged face comes into my view when the dimmed light from the post hits his face. Tumango sa kanya ang lalaki at lumapit na kaagad siya sa akin. We just had our dinner under his twelve meter squared modern gazebo earlier.
It was constructed with a modern woods. The attachment of the main roof rafters was very elegant and looks very primitive but in a modern way. Napag-iiwanan na nga ako ng mundong gusto kong pasukin. When I was in Surigao, I've also read and search about some new invention of building materials. Pero mas maganda kasi kong natuturo sa iyo nang actual at isa pa nagfofocus din ako sa pagrereview kahit nandoon lang ako sa mansiyon nanatili.
"May sementong daan pala patungong dagat dito?" Namamangha kong saad ng iginiya niya ako doon.
Tumango siya sa akin kaagad. "I had it built last year."
Hindi naman siya nakakatakot daanan dahil may mga lamp post naman at metal railing sa gilid nito. Nakakatuwa at nakakamangha lang kasing isipin na ganito kagandan ang islang ito dahil sa mga desinyo niya.
Nang makarating kami ay mabilis akong pumunta ng dagat. Hindi naman kasi madilim ang paligid sa napili kong spot ng beach na iyon dahil may mga ilaw ding akong nakikita hindi kalayuan sa paanan ng dagat. Medyo nagtataka lang kasi ako dahil hindi ko naman ito napansin kanina ng tumakas ako.
I immediately take a dip. Hinayaan ko muna si Achilles doon dahil may biglang tumawag sa kanya.
Baka babae niya? Lumayo kasi siya sa akin bago sinagot ang tawag.
Umirap nalang ako sa kawalan.
Mas mabilis kung ginalaw ang kamay ko at hindi muna umahon hanggang sa hindi ko na kayang huminga.
"Ha!" I gasped.
Napangiti ako sa aking sarili ng malasan ang alat sa aking bibig. Mahigit limang taon din akong hindi nakaligo sa dagat. Kung lalabas man ako ng mansiyon ay parating sa palayan at tubuhan lang ako pumupunta at paminsan minsan ay nakikisama sa mga pag-uusap ng mga babaeng trabahante sa tubuhan kapag oras na ng pahinga nila.
"Braises!" Rinig kong tawag niya sa akin at doon ko lang napansin na nasa parte na pala akong ng dagat kung saan ay malalim na dahil hindi na abot ng paa ko ang buhangin at hindi na rin ako nasisinagan ng liwanag na nanggagaling sa lamp post.
I smirked.
Bahala siyang maghanap! Nakakainis kasi siya at hanggang ngayon hindi pa rin humuhupa ang galit ko sa kanya.
Pinagmasdan ko ang ginawa niya. Mabilis niyang hinubad ang puting t-shirt niya. Hindi ko makita ang katawan at mukha niya dahil salungat ito sa liwanang na nanggagaling sa poste. Luminga linga siya at pagkatapos ay madaling tumakbo sa dagat.
"f**k!" I heard him muttered.
Alam kong galit na galit na siya niyan pero ayaw ko pa ring magpakita kahit nangangawit na ang braso ko at paa ko. Kung gagalaw ako ay baka marinig niya ako.
Is this really a good plan?
"Bree!" He immediately dive in to the sea.
Impit akong napahiyaw ng makita siyang patungo sa deriksiyon ko.
Kalma, Bree! Hinding hindi ka niya makikita.
"f**k! f**k!" Sunod sunod niyang mura ng makaahon at hindi pa rin ako mahagilap.
I don't know how many minutes had passed already. Halos malibot niya na rin ang buong parte ng spot na naiilawan. He violently swam unto the water again. His muscle flex angrily and the dominants of each stride is very expressive.
"Where are you, Bree!" Agad niyang sigaw ng makaahon malapit sa akin.
Namilog ang mata ko ng mas lumapit pa siya banda sa akin. Kunting kunti nalang ay maabot niya na ako. Hindi ko pwedeng takpan ang bibig ko gamit ang aking mga kamay dahil baka mawalan ako ng balanse at makarinig pa siya ng talsik ng tubig.
I'm so damn tired! This is really a dumb plan!
Akmang tatalikod na siya sa akin ng bigla akong umangat para sana ibahin ang posisyon ng paglangoy ko ng marinig niya ang kaluskos ng tubig. Namilog ang mata ko ng madali siyang sumisid.
"Ayyy" Tili ko ng maramdamang mabilis niya akong yinapos sa aking beywang.
He breathed heavily. "What the f**k, Braises?!" He immediately scolded me.
"I've been looking for you everywhere." He sighed to breath more.
"It's already thirty minutes since I dived in and crazily looking at you in this spot. All this time you were just here, being my damn audience of my misery?!" Galit na galit niyang saad sa akin.
Ang hawak niya ay biglang humigpit kaya hindi ko mapigilang mapaimpit at kusang kinagat ang aking labi para hindi makalikha ng ingay.
"I--I'm sorry..Nalibang lang kasi ako dito." Pagdadahilan ko kahit kita naman ang nagawang kasalanan.
"Hindi iyon ang nakikita ko. As far as I know, you've been here since I looked for you. I was insanely looking for you and the fact that you were just here all this time, makes my blood boiled to the peak."
Wala akong nagawa ng hinigit niya ako patungo sa baybayin ng dagat. Alam kong galit na galit siya pero nagawa ko lang naman kasi iyon dahil sa ginawa niya. I invoke my right to claim myself as mine but instead he held me captive here and just caged me in his side.
I'm angry! I've never been so angry in my life like this! Galit ako sa kanya at galit ako sa sarili ko kung bakit hindi ko iyon masabi sa kanya,
Nang makaahon kami ay mabilis niyang tinungo ang mga naglalaking bathrobe na dinala niya kanina. I don't wear my bikini and I'm fully clothed when I dived in earlier, but it feels so cold. I sense the dangerous aura from him when he walked closer to me. Tahimik siyang lumapit sa akin.
"Take off your dress." Malamig niyang saad sa akin.
Nanginginig akong naghubad sa harap niya. I was actually gonna do that but I'm too afraid to protest to him. Masiyado siyang malamig ngayon sa akin.
I felt so shy when I finally took off my dress leaving my bikini. I'm not really that gifted when it comes to the upper part of my body but I don't have any insecurities from other woman because of that. I live because I am who I am.
I was about to get the robe from him but he didn't let me.
"Lift your hair."
I licked my lips nervously. "Achilles.." Mahinahon kong tawag sa kanya.
Kahit sa dilim ay nakitaan ko ang talim na tingin na iginagawad niya sa akin. Nakakapanghina nang loob sobra.
"Shut up." He's really angry.
Kaya wala akong nagawa. I felt his body move closer to mine. With his firmed hands, I felt him tied the knot.
"You were so inconsiderate, wife." He whispered.
Nanghihina akong nag-angat ng tingin sa kanya.
"W--what do you mean, Achilles?"
He chuckled evilly.
"I'll told you I'll be rough if this happened again. That's the deal we simplified earlier."
I looked at him shocked. I thought he wouldn't mean it.
"Look, I didn't run away. This is not counted." I protested eagerly.
I felt him caressed my cheeks.
"No! Hindi mo pwedeng gawin sa akin ito, Achilles." I croaked. "I just did that because...because..." I can't say it.
He arched his brows.
"I don't need your sentiments." He growled, very dangerous right now.
He leaned closer making me trembled.
"If you ever get tired, I'll will be punishing you over and over again, baby."