TPT - 23
M A R K Makalipas ang tatlong araw ay na-discharge na rin ako sa wakas sa ospital. Napapalinga ako sa mga nagtitirikang gusali na aming nadadaanan habang tinatahak ang kahabaan ng highway. “Ayos na ba talaga ang pakiramdam mo, Mark?” Napalingon ako sa unahan nang madinig ko ang pagtatanong ni tita Emma sa akin mula sa shotgun seat. “Opo, tita. Siguradong-sigurado po,” pagsagot ko. “If you want anything, Mark, don’t hesitate to approach me. Okay?” Napangti ako nang sunod na magsalita si tito Romeo mula sa driver’s seat nitong sasakyan. Napresenta siyang sunduin kami nang makalabas ako ng ospital. Nakakatuwa lang dahil sobrang bait niya sa amin ni tita. Palagi siyang nakangiti at mababakas mo sa kanya ang labis na pagmamahal para kay tita Emma. Naging tahimik ang aming byahe kalaunan. S
- Writer
