Paano ako?
Hindi na ako nakapasok pa nang hapon na 'yon. Itinext ko nalang si Yui na umuwi ako dahil biglang sumama ang pakiramdam ko kahit na ang totoo ay durog na durog ang puso ko. Nagtaxi nalang ako pauwi at nagkulong na sa kwarto ko. Umiyak ako nang walang tigil. Ni hindi ko na siya kaya pang itext. Hindi ko na siya kayang harapin. Habulin. Wala nang natitirang pag-asa pa sa akin. Naubos na. Oo, mahal ko siya. Pero hindi ko tanggap yung mga sinabi niya. Na nakaya niya akong akusahan nang ganoon.
Talaga bang maling magkagusto sa isang taong kinain na ng kadiliman? Nilamon na ng kasamaan? Dahil kung makapanakit siya ay para niya narin akong itinulak sa impyeryo. Ipinamukha niya sakin na maling maling magkagusto sa isang demonyo.
Halata sa mukha ko ang pag-iyak ko. Na kahit pagpasok
