3DBar
Laking tuwa ko at pag-uwi ko ay hindi pa nakakarating ang parents ko. Nagmukmok lang ako sa kwarto ko. Pinupunasan ko nalang ang luhang bigla nalang tutulo doon. Ba't ganito kasakit 'yon? Ba't hindi ko matanggap yung mga sinabi niya? Ba't ang sakit sa dibdib?
Kinabukasan laking tuwa ko at walang pasok. Laman ng utak ko ang mga sinabi niya. Halos ubusin ko yung isang concealer ko para pagtakpan lang ang pamumugto ng mata ko. Ang rami nang pumapasok sa utak ko. Hindi ko talaga tanggap ang mga sinabi niya.
Pinuntahan ko si Ate sa kwarto niya. Alam kong matutulungan niya akong pagtakpan kina Mommy dahil sa naisip ko. Ewan ko ba. Nakakabaliw isipin. Para akong masisiraan ng bait.
"Phoeb? Anong meron diyan sa mata mo? Umiyak ka ba?" tanong niya sakin nang nilapitan ko siya sa kama
