Sonuç İstanbul’a giden otobüsün en ön koltuğunda Yavuz’la yan yana oturuyordum. “Senin yüzünden gece uykularım kaçtı” diyerek başını koltuğa yasladı uyudu, bana da çevreyi seyretmesi düştü.
Niye Kara denizi seçmiştim bilmiyordum, şimdi niye İstanbul’a gidiyordum onu da bilemiyordum. Onun evinde kalmak asla olmazdı, kendime küçük bir oda bulabilirsem bir şekilde yaşamımı kurmaya başlayabilirdim. Kimliğim ortaya çıkmadan beni işe alabilecek kimseyi bulamazdım Yavuz’un tek kabul edebileceğim yardımı iş bulması olurdu. Başı benim tarafıma dönünce hiç çekinmeden yüzüne baktım. Sert hatlı oldukça yakışıklıydı, dış görünüşü bir yana merhametliydi. Karısının bu kadar iyi birini üzmesi kendi aptallığıydı, kötü insanlarla karşılaşmamış kadınların şımarıklığından başka bir şey değildi. Mola yerleri
