(Paula’s POV)
PARANG gusto kong tumawa ng malakas sa pinagsasabi ng matandang ito. ABA! Kung ayaw naman niya sa akin ay hindi ko naman pipilitin. Mabuti na lang talaga at hindi ko pa sinasagot si Rulos. Ang malas sana ng aking buhay.
Balak ko sanang magsalita nang maunahan ulit ako ng Ina ni Rulos.
“May pangarap pa ako sa aking anak at sana lang ay maunawaan mo ‘yon, babae. Ayaw ko sa ‘yo! Maraming lalaki riyan huwag aking anak!” Walang paligoy-ligoy na sabi ng babaeng matapobre.
Ngunit bigla akong napatawa ng malakas! Hindi ko lubos naisip na iba pala ang ugali ng Ina ni Rulos. Sobrang bait kasi Rulos kumpara sa Ina nito. At sa sobrang bait ni Rulos ay naging sunod-sunuran na lamang ito sa kanyang Inang may sapi ba rin..
“Okay! Pero hindi rin naman kita gugustuhin na maging beyan
