Tinatamad siyang tumayo upang buksan ang pinto nang marinig ang boses ni Lexi sa labas ng bahay.
Ilang minuto pa lang ang nakakaraan mula nang umalis ang pamilya ni Grant. Hindi naman nagtagal ang mga ito roon na labis niyang ipinagpasalamat.
Tuloy-tuloy na pumasok si Lexi sa loob ng bahay habang bitbit ang isang katamtamang laki ng maleta na ikinakunot ng noo niya.
“Ano ‘yan?” nagtatakang tanong niya.
“My things, of course,” kibit-balikat na sagot nito. “Since medyo matagal ka rito, I’ll be your housemates.”
Napatango na lang siya saka kinuha mula rito ang maleta at ipinasok iyon sa kanyang kwarto.
“You know, bigla akong na-boring sa pad ko kaya dito muna ako. Besides, na-miss ko itong bahay niyo,” saad nito habang nakasunod sa kanya papunta sa kwarto niya. “At syempre, ikaw.
