THISA IRENE
“Wala akong karapatan na magselos kaya ‘wag mo akong tatanungin ng ganya–”
“May karapatan ka,” sabi niya sa akin at bigla na lang niyang hinalikan ang noo ko.
“What do you mean by that?” nagtataka na tanong ko sa kanya.
“Dahil ikaw ang nag-iisang babae na mahalaga sa akin,” sagot niya sa akin.
Hindi ko alam pero hindi man lang ako masaya sa naging sagot niya sa akin. Mahalaga ako pero hindi naman niya ako mahal. Magkaiba kasi ‘yon kaya para sa akin kaya naman malungkot ako pero mas pinili ko pa rin na ngumiti na lang sa kanya.
“What with that smile?” tanong niya sa akin.
“Why?”
“Para kasing may kakaiba sa ngiti mo,” sagot niya sa akin. Nakalimutan ko na kilala nga pala niya ako.
“Huwag mo na lang pansinin ang ngiti ko,” sagot ko sa kanya.
“Thisa, if ever may mga gusto
