My Sawadeeka Jowa

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Kinabukasan, maagang nagising si Maya. Isang nakakarelax na musika ng mga alon ang sumalubong sa kanya nang buksan niya ang mga kurtina ng kanilang villa. Pagkatapos mag-ayos ng sarili, lumabas muna siya para maglakad-lakad sa dalampasigan ng The Shore at Katathani habang natutulog pa si Chloe.

Suot ang isang maluwag na cream sundress at bitbit ang kanyang tsinelas, hinayaan ni Maya na humalik ang malamig na tubig-dagat sa kanyang mga paa. Ang Phuket ay may kakaibang ganda, ngunit tuwing titingin siya sa malawak na abot-tanaw, ang isip niya ay kusang bumabalik sa Coron—sa gabing naramdaman niya ang pinakamatinding pag-aalaga mula sa isang estranghero.

Habang naglalakad, nakaramdam si Maya ng pagnanais na uminom ng kape. Bilang isang may-ari ng coffee shop, ugali na niyang tikman ang mga lokal na kape sa bawat lugar na dinadalaw niya. Napansin niya ang isang maliit ngunit aesthetic na open-air cafe sa gilid ng resort na malapit sa daanan ng mga sasakyan. Lumapit siya roon at umorder ng isang tradisyunal na Thai Iced Coffee.

Habang naghihintay sa gilid, may isang marangyang itim na van na may madidilim na bintana ang dahan-dahang huminto sa tapat ng cafe dahil sa traffic sa labas ng resort.

Sa loob ng van na iyon, abala si Mew sa pag-aayos ng mga regalo mula sa fan meeting kagabi. Si Pim naman ay nakasandal sa upuan, suot ang kanyang malaking sunglasses at isang simpleng itim na hoodie. Bakante ang kanyang titig habang nakatingin sa labas ng bintana. Medyo pagod siya sa mahabang event kagabi kasama si Pearl, ngunit ang isip niya ay nananatiling gising.

Biglang nahagip ng tingin ni Pim ang isang babaeng nakatayo sa gilid ng cafe ng resort.

Napahinto ang paghinga ni Pim. Dahan-dahan niyang itinaba ang kanyang sunglasses. Ang babaeng nakatayo roon ay may mahaba at wavy na buhok, maputing balat, at kahit medyo malayo, kitang-kita ang pamilyar na hubog ng mukha nito. At nang lumingon ang babae para kunin ang kanyang kape, nasilayan ni Pim ang kislap ng mga mata nito sa ilalim ng sikat ng araw.

Light brown eyes.

"Maya..." mahinang bulong ni Pim. Ang kanyang puso ay biglang napatibok nang napakabilis, isang pamilyar na kuryente ang gumapang sa buong katawan niya.

"Pim? Mee arai ror?" (Pim? May problema ba?) takang tanong ni Mew nang mapansin ang biglang pagbabago sa mukha ng aktres.

"P'Mew, jor|d ruea thandee! Tawn nee loey!" (P'Mew, itigil mo ang kotse! Ngayon na!) mariing utos ni Pim sa wikang Thai, habang ang kanyang mga mata ay nakatitig pa rin sa babae.

"Hae? Pim, mai dai na! Rao kam-lang ja sai laew, laew kor mee nakh-khao ror yoo thee ror-yor..." (Ha? Pim, hindi pwede! Male-late na tayo, at may mga reporter na naghihintay sa studio...) pagdadahilan ni Mew habang tinitingnan ang trapiko.

Bago pa man makasagot si Pim, dahan-dahang umusad ang trapiko at mabilis na lumiko ang van patungo sa main highway. Agad na sumilip si Pim sa likurang bintana, ngunit huli na—nawala na sa paningin niya ang cafe at ang babaeng nakatayo roon.

Napahawak si Pim sa kanyang dibdib, hinahabol ang kanyang hininga. Isang taon. Isang taon siyang naghanap, at alam ng buong katawan niya na ang babaeng nakita niya ngayon ay hindi isang ilusyon.

She's here. Maya is here in Thailand.

Habang ang van ay mabilis na lumalayo, si Maya naman ay mapayapang humigop sa kanyang kape habang naglalakad pabalik sa villa, walang kaalam-alam na ang kanyang tinakasan ay kamuntikan nang bumaba ng sasakyan para habulin siya.

Pagkapasok niya sa pinto, bitbit pa rin ang cup ng kape, nakita niyang sarap na sarap pa rin sa tulog si Chloe.

Inilapag ni Maya ang kape sa lamesa at lumapit sa kama ng kaibigan. Dahan-dahan niyang yinuog ang balikat nito. "Chloe, gising na. Sabi mo maaga tayo ngayon para marami tayong maasikaso."

"Mmm... mamaya na, limang minuto pa..." ungol ni Chloe habang nagbabalot ng kumot.

Natawa si Maya at hinila ang kumot nito. "Anong limang minuto? Ang sabi mo kagabi, mabusisi ka sa dekorasyon at suppliers kaya dapat maaga tayong maglibot sa bayan. Bilisan mo na diyan, CEO pa naman ang kasama mong taga-bitbit ng maleta."

Nang marinig ang salitang "suppliers," biglang napabalikwas ng upo si Chloe, nanlalaki ang mga mata. "Ay, oo nga pala! Ang florist at ang catering! Heto na, maliligo na!"

Mabilis na tumakbo si Chloe papuntang banyo habang si Maya naman ay napailing na lang habang natatawa. Matapos ang mabilisang paghahanda, suot ang kanilang mga komportableng kasuotan—si Maya na nakasuot ng pastel green linen shorts at white sleeveless top, habang naka-pusod ang kanyang wavy na buhok—ay opisyal na silang lumabas ng resort.

Sumakay sila sa isang kulay-pink na songthaew—ang sikat na pampublikong sasakyan sa Phuket—patungo sa Phuket Old Town. Habang bumibiyahe, manghang-mangha si Maya sa mga makukulay na Sino-Portuguese buildings sa gilid ng daan. Parang bawat sulok ay may sariling kwento, bagay na paboritong-paborito niya bilang isang businesswoman.

Unang pinuntahan ng magkaibigan ang isang tanyag na lokal na pamilihan kung saan naghahanap si Chloe ng mga tradisyunal na Thai silk ribbons at mga gawang-kamay na rattan centerpieces para sa table setups. Si Maya ang nagsisilbing taga-kilatis ng kalidad ng mga materyales gamit ang karanasan niya sa pagdidisenyo ng kanyang sampung branches.

"Look at this, Maya! Bagay ba 'to sa table setup?" tanong ni Chloe habang itinataas ang isang magandang habing basket.

"Oo, bagay 'yan. Matibay ang pagkakahabi at maganda ang kulay kapag tinamaan ng sunset lighting sa tabing-dagat," propesyonal na pagsusuri ni Maya.

Pagkatapos mamili ng mga dekorasyon, dinala sila ng kanilang koordinator sa isang sikat na open-air garden cafe para sa meeting kasama ang florist at catering supplier ng kasal. Habang seryosong nakikipag-usap si Chloe sa Ingles tungkol sa mga uri ng bulaklak at pagkain, si Maya naman ay nakikinig nang mabuti at tumutulong sa pagrepaso ng kontrata at budget para masigurong hindi madadaya ang kanyang kaibigan.

Habang nagpapatuloy ang kanilang meeting, napansin ni Maya na ang mga staff ng cafe at ilang mga lokal na nakaupo sa kabilang lamesa ay tila abala sa kani-kanilang mga cellphone. May naririnig siyang bulung-bulungan sa wikang Thai, at paulit-ulit na binabanggit ang pangalang "Pim."

Bahagyang kumunot ang noo ni Maya. Pim?

Hindi niya alam, sa mga sandaling iyon, ang buong social media sa Thailand ay kasalukuyang nagkakagulo dahil sa isang biglaang post ni Pim sa kanyang opisyal na account. Isang simpleng larawan ng dalampasigan ng Phuket ang ipinost ng aktres, na may caption na nakasulat sa Ingles: "I know you're here. I will find you this time."

Ang mga fans at ang media ay nagkakagulo na sa paghula kung para kanino ang misteryosong mensaheng iyon—kung para ba ito sa isang bagong proyekto, o para sa kanyang on-screen partner na si Pearl. Walang kaalam-alam si Maya na ang tinutukoy sa post na labis na pinag-uusapan sa paligid niya ay walang iba kundi siya.

Nang matapos ang matagumpay na meeting, huminga nang malalim si Chloe sa tuwa. "Hay, salamat! Plantsado na ang suppliers. Gutom na ako, Maya. Maglakad-lakad muna tayo sa gabi bago bumalik sa resort."

"Sige, mukhang masarap mag-street food ngayon," ngiti ni Maya habang pinapagpagan ang sarili, handang harapin ang gabi sa Phuket, nang hindi namamalayan kung gaano na kalapit ang bagyong paparating sa tahimik niyang buhay.

Paglubog ng araw, tuluyan nang nabalot ang Phuket Old Town ng mga makukulay na ilaw mula sa mga nakasabit na parol. Ang kalsada ng Thalang Road ay isinara para sa mga sasakyan at nagtransform bilang isang buhay na buhay na night market na puno ng usok, mababangong amoy ng mga nilulutong pagkain, at tugtog ng mga lokal na buskers.

"Grabe, Maya! Ang bango naman dito! Doon tayo sa may nag-iihaw!" excited na hila ni Chloe kay Maya patungo sa isang sikat na stall ng Moo Ping (Thai grilled pork skewers).

"Dahan-dahan naman, Chloe. Baka mawala tayo sa dami ng tao," tawa ni Maya, habang inilalagay ang kanyang canvas bag sa unahan para sa seguridad. Bitbit ang kanilang mga biniling skewers, nagpatuloy sila sa paglalakad habang pinapanood ang mga lokal na nagluluto ng Pad Thai, Mango Sticky Rice, at iba't ibang uri ng pagkaing-dagat.

Habang masayang kumakain si Chloe, si Maya naman ay dinala ng kanyang mga paa sa isang stall na nagbebenta ng Khanom Krok—isang tradisyunal na Thai coconut pancake. Habang naghihintay ng kanyang order, inilibot niya ang kanyang tingin sa paligid. Ang ganda ng Phuket sa gabi, ngunit sa kabila ng ingay at saya, nakaramdam siya ng kakaibang t***k sa kanyang dibdib. Tila ba may kung anong nagtutulak sa kanya na lumingon sa kaliwa't kanan.

Hindi alam ni Maya, ilang metro lang ang layo mula sa kinalalagyan niya, may isang kaguluhan ang dahan-dahang namumuo.

Isang luxury van ang nakaparada sa isang madilim na eskinita malapit sa night market. Sa loob nito, suot ni Pim ang isang malaking itim na bucket hat, oversized denim jacket, at face mask para hindi siya makilala ng mga tao. Matapos makita ang pamilyar na mukha ni Maya kaninang umaga sa cafe, hindi na siya napatigil sa pag-iisip. Pinilit niya si Mew na dumaan muna sa market bago bumalik sa kanilang hotel.

"Pim, mai dai na khrab! Man antaray mak na, bpen dดra..." (Pim, hindi pwede! Masyadong mapanganib 'yan, sikat kang artista...) pagpipigil ni Mew.

"P'Mew, chan kor khae prathisthan nung phat. Chan ru wa ther yoo thee nee," (P'Mew, sandali lang talaga. Alam kong nandito siya,) sagot ni Pim, puno ng determinasyon ang kanyang mga mata.

Bago pa man makapagsalita si Mew, mabilis nang binuksan ni Pim ang pinto ng van at mabilis na humalo sa makapal na dagsa ng mga tao sa night market. Ang kanyang matangkad at balingkinitang tindig ay kapansin-pansin pa rin, ngunit dahil sa kanyang disguise, mukha lang siyang isang mayamang turista.

Naglakad si Pim sa gitna ng siksikan ng mga tao, ginalugad ang bawat stall ng street food. Ang kanyang puso ay tumitibok nang napakabilis. Alam niyang parang naghahanap siya ng karayom sa tumpok ng dayami, ngunit may kung anong lakas ang humihila sa kanya patungo sa gitna ng Thalang Road.

Sa tapat ng stall ng coconut pancake, iniabot na ng tindero kay Maya ang kanyang order. "Khob khun kha," nakangiting pasalamat ni Maya sa tindero matapos makuha ang kanyang mainit na coconut pancakes.

Pagkatalikod ni Maya para hanapin si Chloe sa dagsa ng tao, biglang may isang matangkad na babaeng naka-bucket hat at face mask ang dahan-dahang lumalakad sa tapat ng katabing stall.

Sakto namang sa sandaling iyon, isang grupo ng mga turistang may dalang malalaking payong at backpack ang biglang sumingit sa pagitan nila. Nabangga ng isa sa mga turista ang balikat ni Maya kaya bahagya siyang napaatras at napatingin sa kanyang paanan para hindi matapon ang bitbit na pagkain.

Sa pag-angat ng tingin ni Maya, may kakaibang amoy ang biglang humalimuyak sa hangin—isang pamilyar at mamahaling bango na agad nagpabilis sa t***k ng kanyang puso. Lumingon si Maya sa kaliwa't kanan, pilit na hinanap kung saan nanggaling ang amoy na iyon na isang taon na niyang pilit na kinakalimutan. Sa di-kalayuan, nahagip ng tingin niya ang likod ng isang matangkad na babaeng naka-denim jacket at black bucket hat na naglalakad palayo.

Ano ka ba, Maya... nag-iilusyon ka na naman dahil lang sa amoy ng pabango, pangaral niya sa sarili habang hinahawakan ang kanyang dibdib na kumakaba. Imposible. Napakaraming tao rito.

Samantala, ilang hakbang lang ang layo, biglang napatigil si Pim sa paglakad. Parang may sariling isip ang kanyang katawan na nag-utos sa kanyang lumingon sa likod. Inilibot niya ang kanyang tingin sa makapal na dagsa ng mga tao sa Thalang Road, ngunit puro mga banyagang may bitbit na camera at mga lokal na mamimili ang kanyang nakikita.

"Pim! Pim!" isang pabulong ngunit natatarantang boses ang narinig niya mula sa kanyang likod.

Nang lumingon si Pim, nakita niya si Mew na pawis na pawis na nakahabol sa kanya, kasama ang dalawang undercover security guards ng agency.

"Pim, ror yoo nee mai dai laew na! Mee khon jamเสื้อ jacket khong ther dai, tawn nee fan-club rerm phwud theung laew! Tha phwong khao ru wa ther yoo thee nee, tlad phang nae!" (Pim, hindi na tayo pwedeng magtagal dito! May nakakilala sa jacket mo, nagsisimula nang magbulungan ang mga fans! Kapag nalaman nilang nandito ka, magkakagulo sa palengke!) natatarantang bawal ni Mew habang hinahawakan ang braso ng aktres.

Napatingin muli si Pim sa direksyon kung saan siya nanggaling, mabigat ang kanyang bawat paghinga. Alam niya... ramdam ng buong sistema niya na napakalapit lang ng babaeng hinahanap niya. Ngunit bago pa man siya makahakbang pabalik, marahan ngunit mariin na siyang hinalat ni Mew at ng mga guards patungo sa mas tahimik na eskinita kung nasaan ang kanilang sasakyan.

"Maya, nasaan ka ba nagsuot? Kanina pa kita hinahanap!" reklamo ni Chloe na biglang sumulpot sa tabi ni Maya, may bitbit nang baso ng fruit shake.

"Ah... may binili lang," pilit ang ngiting sagot ni Maya, bagamat ang kanyang mga mata ay nananatiling nakatingin sa direksyong nilakaran ng babaeng naka-bucket hat. "Tara na, Chloe. Medyo sumasakit na rin ang ulo ko sa dami ng tao. Balik na tayo sa resort."

Habang mabilis na umaalis ang luxury van ni Pim sa gilid ng eskinita, sumakay naman sina Maya at Chloe sa isang songthaew pabalik ng Katathani, muling naglayo sa dalawang pusong iisang isla lang naman ang tinatapakan.