An Everglow After Sunset

Chapter 14

"Have you submit your papers?"

Naglalakad na kami ngayon patungo sa cafeteria ng skwelahan namin para makabili ng inumin.

Ilang araw na rin mula ng makabalik kami galing Pampanga. Tulad ng sabi ni Dymaun ay hinatid niya kami pa-Maynila at nagawa niya pa kaming sunduin sa condo para ipagmaneho sa isang shop kinabukasan.

Sa araw na iyon ay dalawang beses tumawag ang mga magulang niya. I kinda expect na banggitin niya ako sa mga ito pero hindi niya ginawa. Ayos lang naman. Hindi naman kami.

Napangiwi ako sa isipang iyon.

Banayad na hinila ni Joanne ang dulo ng nakaponytail kong buhok.

"Bat antahimik mo ha? Ano iniisip mo? Yung bato no? Sus, namimiss!"

Napairap ako.

Napansin ko nga na medyo tumahimik ako mula nang makilala ko si Dymaun. Noon ay lagi wkong pumapatol sa mga pambubwisit ni Joanne pero ngayon ay hindi na masyado.

"Tubig lang sa'yo?" Tanong ni Joanne sabay abot ng bottled mineral water. Siya naman ay juice at sandwich ang hawak.

Tumango ako at nagpasalamat. Nanatili muna kami roon at ilang minuto lang ay may lumapit sa amin na tingin ko'y nasa lower batch.

May iniabot itong maliit na envelop at agad ding umalis.

"May sapak ba sa ulo 'yon? Patingin nga ako!" Agad naman niyang hinablot ang envelop mula sa kamay ko.

"Wow ha? Atat ka? Sa'yo ibinigay?" Asik ko.

"Hindi pero curious ako."

She opened the small envelop and saw a blank paper inside it. What am I suppose to do with it?

"Seryoso? 'Eto ba 'yon? Anong gagawin mo diyan?"

"Kakainin siguro. Tanga."

She grimaced at me at hindi na muling nagsalita. What could be this paper for?

Binitawan ko 'yon sa mesa at unti-unting lumitaw ang mga letra at ilang drawing ng kumikinang na bato nang mabasa dahil sa pawis ng tubig ko.

Pinagpawisan ako nang malagkit kaya't napainom na lang ako ng tubig.

"I missed you."

Bahagya ko pang natapunan ng tubig si Joanne nang mabitawan ang boteng iniinuman dahil sa gulat sa boses na narinig sa'king likuran at mga kamay na bumalot sa bewang ko.

A bouquet of light and dark red carnation appeared in front of me as he pulled me in a tight embrace.

I heard Joanne scowled before she left us in the cafeteria.

"Anlalandi niyo!" Rinig ko pang asik nito.

Hindi ko na siya napigilan. Hindi ko rin pipigilan kung kaya ko, baka paalisin or iwan ko lang siya dito. Kanya-kanya muna kami today.

"Are you done?" He softly asked.

Dahan-dahan akong tumango, nakikiliti sa rahan ng tinig niya...

"Uh-huh."

...at sa bawat pagtama ng dulo ng kaniyang ilong sa aking leeg ay kinikilabutan ako.

"So..."

He pointed the wet paper on the table.

"Date me?" he asked.

He's still leaning down behind my chair. I noticed that he's always wearing his pair of earphones. It looks like what my brother uses, those ones with cases.

Hinaplos ko ang kaniyang kaliwang panga at hinalikan naman ang kanan.

"Of course," I replied and smiled sweetly at him.

"Why would I say no to my precious diamond?"

He drove shortly until we reached a commercial building under Segovia Towers.

He held my hand as we walk side by side towards the elevator. Lots of women were ogling him but he just pulled me closer to him and sported his usual snobbish look.

I smirked. Keep on ogling, girls. But you won't have a chance to touch this. He's mine.

Nasa loob na kami ng elevator nang binalikdan niya ako at pinagtaasan ng kilay.

"What are you doing, Miss?"

"Nothing." I bit my lower lip to hide my smile.

Binitawan niya ang kamay ko at pumunta sa may likuran ko. He hugged me from there and swayed our body. I couldn't contain my smile anymore. Damn. He's good with this.

"You sure?"

Mas ibinaon niya ang ulo sa leeg ko. Tumango ako sa kaniya. Mas lumalawak ang mga bagay na naiisip.

Bumukas ang elevator at unang bumungad sa akin ay mga ceramics na may iba't-ibang mga kulay at disenyo.

"Is this your place?"

"Yes..."

"This will be your paradise, Dymaun," bulong ko rito matapos alisin ang pagkakaangkla ng kamay ko sa kaniya. 

"I don't think so. Anywhere with you is paradise, Miss."

I scowled. "Bolero!"

Natatawa siyang tumanggi.

"I'm not."

Nake make face na lang ako at nilibot ang lugar.

Nang makarating sa gitna ay iginala ko ang mga mata ko. The place is spacious. This is the whole top floor of the building. The walls and ceilings were either black or white. There are tables and chairs in a corner. Hindi pa nakaayos but this will be a nice ceramic studio.

We stayed there for a while and talked about our dreams. This is the deepest talk we had ever since. He ordered food from the restaurant nearby and we continued to talk.

"I've been investing on different companies my family has. Most of my cousins have their own business but I don't. You know, I'm not good with people that's why at first, I'm hesitant to make this studio but mamá and papá encourage me to pursue it. And also, I have you now. I need to work to buy anything you want and spend the weekends wherever you wanted," he said wholeheartedly while caressing my hands with his thumb.

He's so sweet towards me.

"Do you like me, Dymaun?"

Naglakas-loob akong magtanong. I think, it's the best time to label this relationship. I have known some part of his life and he to mine. I believe we'll get to know each other more when we really are committed.

"Of course, Miss. I like you more than and beyond what you think. And it becomes deeper every time I see you."

I frowned making my lips pout.

"So, it becomes shallow when you don't see me? Is that it?"

He stood up from his chair and kneeled beside mine.

"No, miss. These feelings inside of me are shallow. They were never shallow."

He caressed the bracelet that he gave me and kissed it.

"I will never allow them to fade. I'll water them everyday like the plants of your mama in your garden for them to grow beautifully. I will cut off the grasses that might steal the nutrients of my feelings for you. I like you so much, Alecxiandra. So much that it hurts me when I see you frowning around me."

Oh no. Paano itago ang kilig? Shet. I can't even look him in the eye! Nag-aalburoto na naman ang bulkan! Nararamdaman kong nag-iinit ang buo kong katawan at anumang oras ay lalabas na ang magma sa loob ko at anytime ay magiging lava na ito.

Napakamot ako sa ilong ko, hindi alam ang gagawin. I was nibbling my lips when he stood up and attacked my lips with his passionate kisses.

He's transferring whatever he feels through his kisses and I'm f*****g melting. Oh my goodness, nanghihina ako.

He is taunting my mouth with his tongue and he uttered these words between our kisses.

"You like me, too. Yeah?"

Napaungol na lang ako sa sinabi niya. Ilang saglit lang ay tumigil siya, now smiling widely while leaking his lower lips. Shet.

"Why did you stop?" Tanong ko sa maliit na boses.

Really, Alec? Gusto mo pa? Taena ka self!

"Ayokong binyagan ang studio nang hindi pa kita girlfriend o asawa," he replied. Pulang-pula ang labi niya.

"Bakit? Hindi pa ba?" Panggagaya ko sa sinabi niya noon sa shed.

"A-are you?"

"Yes, Dyma—"

Hindi ko pa man natatapos ang sasabihin ko ay muli niya akong inatake ng maiinit niyang halik.

His tongue lingered through my lips before entering my mouth. He explored my insides. Lip locking and tongue sucking... our moans filled the room. His hands were on my thighs. He didn't pull away this time. Namalayan ko na lang na nakaupo na ako sa kandungan niya, straddling his waist.

"Dymaun~" naliliyong sambit ko.

He ended it with long and forceful kiss. Pareho kaming hinihingal nang bumitaw sa isa't-isa.

"I-I'm sorry, Miss. Nadala lang ako. I shouldn't have done that."

"You're saying sorry again like you didn't like what happened a while ago. Nakakapagtampo ah."

I crossed my hands in front of my chest and frown.

"It's not like that. Ayoko lang na isipin mong iyon lang ang habol ko sa'yo. I'm sorry, nanggigil lang." He showed me a boyish smile.

He looks so innocent but he kissed so good.

"But with honesty, my feelings and intentions for you are pure. I will be a good ... boyfriend to you, Miss."

I chuckled. Kinikilig sa mga pinagsasabi niya.

"You should."

Nanatili pa kami roon ng ilang minuto at nang bumaba kami ay may pumasok naman sa studio para maglinis.

Naglalakad kami mula sa elevator nang may humarang na tatlong kababaihan sa amin. Malalagkit ang tingin ng mga ito kay Dymaun na hawak-hawak ang aking likuran.

"Hey, D," malanding sambit nito. In fairness maganda siya ah. Balingkinitan ang katawan at morena. Pero syempre, mas maganda ako.

Lumapit pa ito at hinaplos ang dibdib ni Dymaun na mabilis namang tinanggal ng huli.

Napataas ako ng kilay. Gusto atang masabuyan ng hydrogen fluoride ng mga ito sa mukha.

"Do we know you?" Sabat ko sa usapan.

Inirapan ako nito at muling kinausap si Dymaun.

"It's me... Cydnie. We met in a bar in Italy last year. We shared a night together." Malandi ulit ang tono nito.

Parang may steam na lumabas sa mga tenga ko. Matalim kong tinitigan si Dymaun. Italy ka pa ah? Mamaya ka sakin.

Hinaplos niya ang likod ko at nagpacute pa sa harap ko. Talaga lang ah. Hindi niya tinanggal ang pagkakatingin sa akin kahit na kinakausap ang babaeng ito sa harapan namin.

"Look. I don't know you. I didn't fly to Italy last year and I have a girlfriend. Have some respect for yourself and our relationship. Now, excuse us... We're leaving."

Narinig ko pa na tinawag akong new b***h-to-f**k lang ni Dymaun. Gusto ko siyang sugurin pero pinigilan ako ng matitipunong braso ni Dymaun.

"That's enough, baby. I like you so much and whatever she's said is not true. Okay? Now, let's go."

Nagpatianod ako sa kaniya. Huling kita ko sa babae ay iniwan siya ng mga kasama niya. Tatandaan ko yang mukhang 'yan!

Nang maihatid niya ako sa tanggapan ng condo ko ay nagpaalam na siya. Ang sabi ay may aasikasuhin siyang importante na itatawag ng mamá niya.

He kissed my cheeks at pinauna muna akong makapasok ng elevator bago siya umalis.

Bitbit ang mga bulaklak na bigay ng boyfriend ko... NG BOYFRIEND KO! ay binuksan ko ang aking unit pero laking gulat ko nang tumambad ang magulo at maingay na living room sa akin.

"Good evening, Alec-pangit!" bungad sa akin ng mga taong nasa loob ng unit ko! Halos mabitawan ko and mga bitbit ko sa pagkakagulat!

"Anong ginagawa niyo dito!?" Bulalas ko sa mga kapatid ko.

"Surprise! We're visiting. Baka may tinatago kang boyfriend na hindi namin alam eh."

"Trespassing you mean?"

Lumapit ang panganay namin sa akin para guluhin and buhok ko at halikan ako sa pisngi.

"Your ate's there. We'll plan mama's birthday."

Oo nga pala!

Lalagpasan ko na sana ang isa ko pang kuya na naglalaro ng play station sa sofa nang higitin nito ang braso ko.

"Kiss ko," sabi nito nang hindi tumitingin sa akin.

I groaned pero hinalikan ko pa rin ang pisngi nito.

"San galing ang bulaklak?"

I smirked.

"Sa boyfriend ko."

"Boyfriend!?" sabay-sabay na sabi ng mga ito kasama ang bunso namin na nasa kusina pala.

"Sinong niloko mo?" Si Kuya Jay. Potaena talaga.

"Don't worry, I'll bring Dymaun on mama's birthday."

"Aanhin mo ang diamond? Gift kay mama? Samahan mo ng gold." sabi naman ng panganay.

"No! His name's Dymaun! Boyfriend ko! Diyan na muna kayo. Ang gulo niyo!"

Dinampot ko muna si Addison mula sa mat at dinala sa kwarto ko. Pinupog ko ng halik ang bata at pinanggigilan ang pisngi nito. Tuwang-tuwa naman siya sa ginagawa ko.

"Dalaga na ang unggoy natin? Bakit parang wala akong napansin na umaali-aligid diyan? Have you tried checking onher, kuya? Baka may saltik na pala 'yan," biro ni Kuya Jay.

Natatawang binato naman ito ng unan ng nakatatandang kapatid. Hindi ko na nasundan ang biruan ng dalawa nang lumiko ako para a kwarto ko. 

Hay. Mukhang mauuna ko pa siyang ipakilala sa mga magulang at kapatid ko.

...

paynali