[Lea's POV]
I bended and held my racket tightly as my opponent is getting ready for the serve. I maintained focus, not taking my eyes off the ball.
My body is sweating from the heat of enjoyment. The pounding of my heart and the sound of the ball is all that I can hear.
When she released the ball in the air, I intiated form to feel where the ball is heading. When my instincts confirmed the location, I performed a split-step and prepared my racket to maintain timing before the ball could even reach the ground.
I swing my racket and executed a topspin. I returned back-hands most of the time and when I felt that the timing was perfect, I hurriedly ran towards the net and not giving the ball a chance to bounce, I sliced it using a forehand.
"Takbo!" Sigaw ko nung malapit siya sa baseline at hindi nag-forward and bola dahil sa slice na ginawa ko kaya kinakailangan niyang tumakbo para maabutan ang bola bago pa ito tumalbog nang pangalawang beses.
Napahingal siya at ako naman ay hindi maiwasang mapangisi dahil sa sobrang bagal niyang tumakbo kaya hindi niya nahabol ang bola.
"Game Over!"
Napatingin ako sa scoreboard at hindi ko maipaliwanag ang kaligayahan na nararamdaman ko.
6 0, 2 15
She wasn't even that close to beating me. Seryoso? Ito na ang championship ng District Meet?
"Congratulations, Adelaide Eleanor Gonzaga from Philippine High School for winning gold in the District Meet."
Nakipagkamay ako sa kalaban ko at sa umpire bago lumapit sa team ko na hindi mawala-wala ang ngiti sa aking mga labi.
"Congratulations, Lea!"
"Pasok ka na sa Division Meet, girl!"
"Celebrate tayo!"
The day after the match, everyone in school congratulated me. I'm happy to see that my schoolmates are proud of me.
"Congrats to us!" Sabay-sabay na hiyawan namin ng mga kaibigan ko. All of us are champions in the District Meet. Si Eion at Ron ay panalo sa badminton singles. Si Eva naman ay sa bowling at panalo rin si Pia sa swimming since sa butterfly stroke siya nailagay.
Inilipat namin ang aming mga upuan at nakapalibot na inayos iyun para makapag-usap kami nang maayos.
"Ready na ba kayo sa Division Meet?"
"Seriously, Eion? Kahapon lang kaya ang District Meet. May sunburn pa ako." Nakangusong reklamo ni Pia at namumula nga ang noo nito at ang magkabilang pisngi.
"I-i don't think if makakalaro ulit ako." Nanginginig ang boses na sabi ni Eva.
Pabiro ko siyang hinampas sa likod at tumawa. "Oh, come on, you can make it! Nakaya mo nga kahapon!"
"You know, Lea. Tama si Eva, mas mabuti kung hindi muna siya makakapaglaro... baka tatae yan sa Division Meet dahil sa sobrang kaba." Kutya ni Ron kay Eva na ikinatawa naming lahat.
"Ang harsh niyo sa akin."
"Ilang taon ka nang naglalaro ng bowling, kinakabahan ka pa rin?"
"Syempre naman! Ikaw ba naman titigan ng maraming tao, hindi ka mane-nervous?"
"Sanay na kami!" Sabay naming sabi na ikinangiwi niya.
"May laro ka mamaya?" Eion asked me and I nodded. After the District Meet yesterday, a lot of lawn tennis players in PHS was thrilled to have a friendly match with me especially the Seniors.
"Manonood kami!"
"Yeah, right... magugulat pa kaya ako."
Even if every match was just a single-swift so easy, I can't barely take off my smile. Just playing lawn tennis is the only thing I need to smile... to feel alive. There's no more than greater happiness than being the best in something you love to do.
"Tennis Queen lang ng PHS sakalam!" Gusto kong magtago sa hiya dahil sa sigaw ni Ron. Ang lalaking yun talaga mahilig mang-asar. Alam niya kung gaano ko kaayaw na i-cheer ako during the game.
Nahihiya akong tumalikod at napakamot sa noo bago sinalo ang hinagis na bola ng ball boy para makapag-serve ako.
"Para kay Lea! Can you give me a hoyaa?"
"Hoyaaa~"
Napatigil ako sa pag-concentrate para sa kick serve at sinamaan ko ng tingin ang mga kaibigan ko dahil sa pakikisabay nila sa tripping ng abnormal na si Ron.
Mga peste, makakatikim talaga sila maya-maya.
"Aray, aray! Tama na– Aray!!" Matinis ang boses na daing ni Ron nung pinaghahampas ko siya ng racket na nakalagay na sa cover.
"Wala ka talagang magawa!"
Tinawanan siya ng iba naming kaibigan dahil hindi ako matigil sa paghahampas sa kanya.
"Oh gosh, ipapasabi ko kay Coach na banned na kayo rito sa court."
"Why? We're just supporting you, Lea." Nakangising depensa ni Pia.
"Seriously, Pia? Nakakahiya kaya."
"What's so nakakahiya sa ginawa namin?"
Napabuntong-hininga ako sa depensa ni Eva. "You're seriously asking me that? Umaalingawngaw kaya sa buong court ang ginawa niyong pag-ungol kanina!"
Tinikom nila ang kanilang mga bibig para pigilan ang kanilang tawa. Iniling ko na lamang ang aking ulo at napairap. Their mentality is scaring me.
"Hey, Lea. Is that your crush–" Mabilis kong tinakpan ang bibig ni Eion at hinampas ang kanyang kamay nung akmang ituturo na sana niya si Cy sa hindi kalayuan na nakikipagtawanan kasama ang kanyang mga kaibigan.
"Will you shut up please?"
"Hey, Cy! Lea was looking for you!" Hindi na ako lumingon kung tumingin ba siya at mabilis na akong tumakbo papalayo dahil sa sobrang kaba at hiya.
Hinahabol ko ang hininga kong napaupo sa sulok ng quadrangle at napahawak sa dibdib ko nung hindi matigil ang pagpintig nang sobrang lakas. Nanginginig ang nga daliri ko at gusto kong maiyak dahil sa ginawa ni Ron. Argh, that prick!
This insane feeling... kahit ilang beses ko nang maramdaman sa tuwing makikita ko si Cy ay hindi pa rin ako sanay sa ganitong pakiramdam. Hindi ako nakakaramdam ng ganitong kaba kapag nasa tournament ako o nagpa-public speaking... sa kanya lang... siya lang ang makakagawa sa akin ng ganito... ang makakapagpabaliw sa puso ko.
"Hey, Lea!" Napaangat ako ng tingin nung marinig ang boses ni Eva. Nag-aalala nila akong nilapitan ni Pia. Hindi ko makita sina Ron at Eion sa kanilang likuran.
"Where are the boys?"
"Nagpaiwan at humingi ng paumanhin kay Cy. Binibiro ka lang ng mga yun."
Hindi ako umimik. Tumabi silang dalawa sa akin at niyakap ko ang mga binti ko nung hindi pa rin ito tumigil sa panginginig.
"Grade 10 na tayo, Lea. After four years, siya pa rin?"
"Siya naman palagi, e... siya lang."