Heart Beats Again

Heads Or Tails?

[Lea's POV]

"Next week na ang Division Meet. Minamadali raw para makaabot ang division sa Regionals," sabi ni Eion na ikinakalabog ng puso ko. It's only a week away, it just means that I need to work hard and practice a lot.

"Mukhang hindi muna tayo makakagala dahil sa practice."

"Let's win matches tirelessly until the Nationals." I said without taking off my smile. Sheez, I suddenly have the urge to run towards the court and practice already.

"Tirelessly? Ikaw lang yan."

"Huwag mong igaya yung stamina namin sayo."

Reklamo nila na ikinangiwi ko. Mga panira talaga, akala ko ay sasang-ayon sila at sabay kaming hihiyaw ng 'Go PHS' pero wala... wala talaga akong maaasahan sa mga kaibigan kong tagilid ang mga utak.

"Saan tayo tatambay?"

"Sa classroom naman nina Eva!"

"Huwag na! Pinapagalitan ako ng adviser namin, e!" Mangiyak-ngiyak niyang iniling ang kanyang ulo. Trip kasi naming tumambay sa mga room ng bawat isa sa amin tuwing 9 am hanggang 10 am dahil parehos kami ng vacant schedule. Iba-iba yung sections namin pero magkaibigan pa rin kami lalo na sina Eva at Pia. Si Eion at Ron naman ay nakilala lang namin nung first year namin dito sa PHS. Sabay kasi kaming nag-enroll na apat at naging close kami dahil mahilig kaming lahat sa sports lalo na nung hindi pa naglalaro si Eion ng badminton at outsider hitter pa siya ng volleyball team.

"Hoy, Ron!" Lilingon na sana kami para tingnan kung sino ang tumawag pero mabilis kaming tinulak ni Ron at bumulong. "Bilisan niyo ang paglalakad."

Nagtataka lang kaming sumunod sa kanyang kagustuhan pero hindi pa kami lubusang nakakalayo ay may sumigaw ulit. "Rowan Finn Harris!" Hindi na siya nakaangal at agad siyang natigilan nung isigaw ang kanyang buong pangalan.

"Ano?!" Pasinghal siyang lumingon.

"Pinapatawag ka ni Coach. Ikaw din, Elliot Nathaniel Baldwin." Tumaas ang kilay ni Eion at agad na sinamaan ng tingin ang dalawang lalaki. Sila yung naglaro ng doubles noong District Meet, silver yung nakuha nila kaya tiyak kong pasok din sila sa Division Meet.

"Who gave you the rights to f*****g call me that?"

"Eion, kalma lang! Masyado ka namang pikon, e." Suway ni Eva dahil sa pagiging mainitin ng ulo ni Eion. Psh, kaya napaalis sa volleyball team, e.

"Sumama na nga kayong dalawa! Ayokong makita kayong umiyak pag natalo kayo sa Division Meet. Sige na, alis!" Pagtataboy ni Pia sa kanilang dalawa kaya wala na silang nagawa kung hindi ay mag-practice.

"Ikaw, Lea? Wala ba kayong practice sa vacant mo?"

"Wala, e. Gusto ko sana kaso..." Biglang sumagi sa isip ko ang ginawa ko kahapon.

"Isang bola na lang, Coach. Promise, last na lang talaga." Pawisan na pagmamakaawa ko kay Coach habang naka-position na sa may forecourt.

"No, Lea. Kanina ka pa nagla-last ball. Final na yung bolang kakabigay ko lang."

"Coach naman, e!"

"Hindi ba sinabihan na kita na after class yung practice natin at hindi vacant?!" Napanguso ako.

"Isang bola pa ba, Lea, o hindi kita papalaruin sa Division Meet?"

Napabuga na lamang ako ng hangin at hindi na nagtangkang mag-practice during vacant. KJ naman ni Coach, buti pa yung Coach nina Eion at Ron, namimilit na mag-practice.

.

Fall in love... love is all that you need to win. Forget the mind, conquer the court. Hit it topspin and be unbeatable.

Napapikit ako at huminga nang malalim bago iminulat ang mga mata. Lahat ng mga tao ay nakatingin sa akin habang pababa ako ng court. This is it, the day of the Division Meet.

"Heads or tails?" The umpire asked and I chose tails... I always chose tails, buntot kasi ako nang buntot sa lalaking hindi ako pinapansin.

I was first to serve and the moment I made contact with the ball, the fire ignited within me that made me grinned.

"Gutom agad, ibang klase." Hindi makapaniwalang sabi ng katabi kong si Lanz Thomas, bunsong anak ni Coach.

"Dalawang matches yung nilaro ko, Lanz. I need carbs. Hindi naman ako tulad mo na halos hindi pinagpapawisan dahil sa sobrang payat."

"Anyways, congrats. Hindi ka lang sa kainan nakakatakot, pati rin sa court."

"Isang salita mo pa at bubutasan ko talaga yang gilid mo."

Sa Lawn Tennis team ng PHS ay si Lanz lang talaga yung ka-close ko. Yung ibang girls ay minsan lang ako kinakausap, nahihiya siguro sila dahil ako ang pinakamagaling.

Magaling si Lanz, isa sa mga players na hinahangaan ko. Nung mga panahon na palaging talo ako ay siya yung naroroon para i-improve yung mga bagay na kailangan ko para manalo.

Bata pa lang siya ay kinalakihan na niyang maglaro ng lawn tennis dahil Coach ang kanyang ama. Parehos kaming magaling, ang pinagkaiba lang ay naglalaro siya habang ako ay minamahal ko ang paglaro.

Maigi kong tiningnan ang dalawang schools na naglalaro. Yung taga-Flores De University ay magaling maglaro.

3 30, 5 30

Nangunguna siya sa laban kaya tiyak kong siya ang makakalaban ko mamaya sa finals. Mas matangkad siya sa akin at mas malakas ang kick serve.

"Alam mo na ang gagawin mo?" Tanong ni Lanz nung makita akong nanonood nang maigi sa bawat galaw nung taga-FDU. Tumango ako, yeah... mga isang metro dapat ako mula sa baseline dahil sa lakas niyang mag-serve.

"You don't need to think about it, all you have to do... is play to your heart's content."

4 15, 6 0

She's not just any other player. She's hard to beat, I could feel my system getting terrified... and excited. I can't be more happier than to play a thrilling game against a worthy opponent.

Magkaharap kaming tumayo habang nakapagitna sa amin ang umpire. Hindi ko mapigilan ang ngisi ko dahil sa pressure na nararamdaman. This feeling is so soothing. Can we just start already?

"Heads or tails?" Agad akong napatingin sa kanya nung sumagot siya ng 'heads'. Ang itim at maalon nitong buhok ay naka-high ponytail. Matambok ang labi nito at mahaba ang mga pilik-mata.

She's not just a good player but also a beautiful woman. She's standing five meters from me with confidence. Her body language and the way she played earlier gave me a sign that she's smart... the kind of opponent that makes me drool to win. An opponent that resembles Pauline Lilibeth Nguyen.