ANG HULING MENSAHE

Kabanata 17

Hindi agad nila pinatugtog ang cassette. Napagkasunduan nilang tiyaking ligtas muna ang kanilang kinaroroonan. Habang nagpapatuloy sila sa lagusan ay napansin ni Gabriel ang sariwang bakas ng putik. Hindi iyon kanila. May ibang taong dumaan roon kamakailan. Ang mga yapak ay hindi patungo sa labasan kundi pabalik sa direksiyon ng Archive Delta, na para bang may taong sadyang nagmasid sa kanila bago tahimik na umatras.

Sa labas ng tunel ay nagsimulang umambon. Ang malamig na hangin mula sa kagubatan ay nagdala ng kakaibang katahimikan. Ngunit hindi nagtagal iyon. Tumunog ang telepono ni Mara. Muli na namang walang pangalan ang tumatawag. Sa pagkakataong ito ay iisang pangungusap lamang ang narinig niya bago naputol ang linya: 'May isa pa sa inyo na hindi nagsasabi ng buong katotohanan.'

Walang tumingin agad sa isa't isa. Alam nilang sapat ang isang ganoong mensahe upang sirain ang tiwalang matagal nilang binuo. Ngunit pinili ni Mara na huwag magpadala sa pagdududa. Masyado nang maraming pagkakataon na ginamit ng kanilang mga kalaban ang takot upang pag-awayin ang mga taong naghahanap ng katotohanan.

Paglabas nila sa kabilang dulo ng Daan ng mga Saksi ay lumingon si Mara sa bundok na nagkubli ng Sanctum sa loob ng napakaraming taon. Hindi pa tapos ang kanilang paglalakbay. Ang cassette recorder, ang notebook ng kanyang ina, ang lihim na lagusan, at ang misteryosong taong patuloy na nagpapadala ng mga mensahe ay pawang bahagi lamang ng mas malaking larawan. At habang papalayo sila sa lumang pasilidad, lalo niyang naramdaman na ang tunay na laban ay hindi na ang paghahanap sa nakaraan—kundi ang pagpigil sa susunod na krimeng maaaring gawin ng mga taong desperadong mapanatiling buhay ang kanilang mga lihim.

Hindi agad binuksan ni Mara ang lumang cassette recorder. Mahigpit niya itong hawak habang nagpapahinga ang grupo sa isang abandonadong kubo sa gilid ng kagubatan. Ang mahinang ulan sa bubong ay tila nagpapaalala na wala silang ligtas na kanlungan hangga't hindi nabubunyag ang buong katotohanan.

Tahimik na sinuri ni Gabriel ang paligid. Walang sariwang bakas ng paa, ngunit nanatili ang pakiramdam niyang may matang nagmamasid sa kanila. Sa loob ng Sanctum ay ilang ulit na silang naunahan ng isang hindi nakikilalang tao. Hindi niya iyon maalis sa isip.

Maingat na inayos ni Sofia ang lumang recorder. Nang umikot ang tape ay ilang segundong static lamang ang narinig bago lumitaw ang boses ng ina ni Mara. Mahina ngunit malinaw. 'Kung naririnig mo ito, anak, ibig sabihin ay may mga taong tumangging sumuko. Huwag mong isipin na nag-iisa ka.'

Ikinuwento ng recording na bago siya mawala ay ilang ulit siyang nakatanggap ng mga anonymous na mensahe. Walang pangalan ang nagpapadala, ngunit lahat ng babala nito ay nagligtas ng buhay. Dahil sa mga mensaheng iyon, naitago niya ang journal, ang film reel, at ang mga ebidensiyang unti-unting natatagpuan ngayon ni Mara.

Nagkatinginan sina Elias at Sister Elena. Hindi kay Mara nagsimula ang misteryosong mga mensahe. Dalawampung taon na itong umiiral. Iisang tao ba ang nasa likod nito o isang lihim na grupo? Walang makasagot.

Sa gitna ng tape ay narinig ang mahinang bulong: 'Huwag mong hanapin ang nagpapadala ng mensahe. Hanapin mo ang taong unang nagsinungaling.' Tumahimik ang lahat. Ang linyang iyon ay tila mas mahalaga kaysa sa lahat ng dokumentong kanilang nailigtas.

Napapikit si Mara. Unti-unting nagdugtong ang kanyang mga alaala—ang mga liham sa kanilang pintuan, ang mga babalang dumating bago ang bawat trahedya, at ang pakiramdam na may isang taong tahimik na nagbabantay sa kanya sa loob ng maraming taon.

Bago matapos ang recording ay may isa pang boses na narinig. Mahina ito at tila mula sa malayo. 'Dalhin mo siya sa ligtas na lugar. Ako ang bahala sa kanila.' Namutla si Elias. Kilala niya ang boses ngunit hindi niya agad sinabi kanino iyon nagmula.

Habang pinapatay ni Sofia ang recorder ay may lumitaw na encrypted file sa kanyang laptop. Walang sender, walang address. Isang pangungusap lamang ang nakasulat: 'Buksan lamang kapag handa na kayong malaman kung sino ang unang nagsinungaling.'

Hindi nila iyon agad binuksan. Pinili nilang maghintay. Habang lumalakas ang ulan sa labas, mas naging malinaw kay Mara na ang tunay na kalaban ay hindi lamang ang serial killer o ang mga taong nasa likod ng Project Labintatlo. Ang tunay na kalaban ay ang kasinungalingang maingat na inalagaan sa loob ng dalawampung taon.

Hindi agad ginalaw ni Sofia ang encrypted file. Nananatiling bukas ito sa screen ng laptop, waring isang pintuang naghihintay lamang na may maglakas-loob na pumasok. Sa loob ng kubo ay mabigat ang katahimikan. Ang ulan sa bubong ay humahalo sa mahinang ugong ng generator, at sa bawat segundo ay tila mas lumalaki ang bigat ng desisyong kailangan nilang gawin.

Pinili muna nilang suriin ang lahat ng ebidensiyang hawak nila. Inilatag ni Mara ang journal ng kanyang ina, ang notebook ni Elias, ang mga litrato mula sa Archive Delta, ang film reel, at ang mga lumang ledger. Isa-isa nilang inihanay ang mga petsa. Doon nila napansin ang unang kakaibang detalye: ang opisyal na petsa ng pagsisimula ng Project Labintatlo ay hindi tumutugma sa mga personal na tala ng mga doktor. May anim na buwang puwang na tila sadyang binura sa kasaysayan.

Napayuko si Elias. Matagal siyang hindi nagsalita. Nang sa wakas ay huminga siya nang malalim, aminado siyang may yugto ng proyekto na hindi kailanman isinama sa opisyal na rekord. Hindi dahil nais niya itong itago, kundi dahil sinabi sa kanilang wala nang kabuluhan ang mga unang tala. Noon lamang niya napagtantong ang mismong bahaging iyon ang maaaring pinagmulan ng lahat ng kasinungalingan.

Nagpasya si Sofia na buksan ang encrypted file. Matapos ang ilang minutong pagde-decrypt ay iisang dokumento lamang ang lumitaw. Wala itong mahahabang paliwanag. Isa lamang itong memorandum na may pamagat na 'Initial Statement'. Sa ibaba nito ay isang pangungusap ang naka-bold: 'Ang unang ulat ang magiging opisyal na katotohanan. Ang lahat ng salungat dito ay ituturing na maling alaala.'

Parang nanlamig ang silid. Hindi ito teknikal na dokumento. Isa itong utos. Isang utos na nagpapakita kung paano nagsimula ang sistematikong pagtatakip sa katotohanan. Hindi memory technology ang unang sandata ng mga nasa likod ng proyekto—kundi ang pagsisinungaling sa mga rekord, sa mga saksi, at sa mga imbestigador.

Habang binabasa ni Mara ang memorandum ay muling bumalik ang isang alaala. Isang gabi, may lalaking nakasuot ng kapote ang nag-abot ng sobre sa kanyang ina. Hindi niya makita ang mukha nito, ngunit malinaw niyang naaalala ang sinabi nito: 'Kapag nabago ang unang ulat, mababago ang buong kasaysayan.' Noon ay hindi niya naunawaan ang ibig sabihin. Ngayon lamang nagsimulang magdugtong ang lahat.

Sa labas ng kubo ay may mahinang tunog ng makina. Agad na lumabas si Gabriel at nakita ang isang motorsiklong bagong patay ang makina. Walang tao sa paligid. Sa upuan nito ay may maliit na kahong kahoy. Maingat niya itong dinala sa loob at sinuri. Walang bomba. Walang bitag. Sa loob ay isang lumang pahayagan lamang na may petsang dalawampung taon na ang nakalipas.

Ang pangunahing balita sa unang pahina ay tungkol sa isang sunog na umano'y sumira sa bahagi ng Sanctum. Ngunit nang ihambing nila ang petsa sa mga larawan at ledger, malinaw na walang naganap na ganoong sunog. Isa na namang pekeng ulat ang ginamit upang itago ang tunay na nangyari sa araw na iyon. Sa gilid ng pahayagan ay may sulat-kamay: 'Dito nagsimula ang unang kasinungalingan.'

Mahigpit na isinara ni Mara ang pahayagan. Hindi na lamang sila naghahanap ng salarin. Unti-unti na nilang nakikita ang mekanismo ng isang organisasyong kayang baguhin ang pananaw ng publiko sa pamamagitan ng kontrol sa impormasyon. Ang serial killer na kanilang hinahanap ay maaaring isa lamang sa mga taong ginamit upang mapanatili ang katahimikan ng mga saksi.

Bago matapos ang gabi ay tumunog muli ang telepono ni Mara. Isang mensahe lamang ang natanggap niya: 'Huwag ninyong hayaang makarating ang memorandum sa taong unang lumagda rito. Buhay pa siya.' Walang numero. Walang pangalan. Ngunit sa pagkakataong iyon, alam ni Mara na ang kanilang susunod na hakbang ay hindi na pagbabalik sa Sanctum. Hahanapin nila ang taong nagsimula ng unang kasinungalingan—ang taong maaaring may sagot sa lahat ng pagpatay at sa dahilan kung bakit siya ang Huling Saksi.