ANG HULING MENSAHE

Kabanata 18

Hindi na muling nakatulog ang grupo matapos matanggap ang mensahe: 'Buhay pa siya.' Sa unang tingin ay tila isa lamang itong maikling babala, ngunit habang paulit-ulit nila itong binabasa ay mas lumalalim ang kahulugan nito. Kung buhay pa ang taong unang lumagda sa memorandum, ibig sabihin ay may isang pangunahing saksi—o pangunahing salarin—na sadyang itinago sa loob ng dalawampung taon. Ang tanong ay kung sino ang mas desperadong mauna sa kanya: sila ba o ang mga taong nais siyang patahimikin.

Sa liwanag ng umaga, inilatag ni Sofia ang lahat ng dokumentong kanilang nakalap. Hindi na lamang niya tinitingnan ang nilalaman ng mga ito kundi pati ang papel, tinta, at paraan ng pagkakasulat. Napansin niyang ang lagda sa memorandum ay hindi ganap na mabasa. May bahagi itong sinadyang burahin. Gayunman, may isang natatanging paraan ng pagbuo sa titik na 'R' na inuulit sa iba pang rekord ng Sanctum. Maliit na detalye lamang iyon, ngunit sa mga imbestigador, ang maliliit na detalye ang madalas na nagbubukas ng malalaking lihim.

Habang sinusuri ni Gabriel ang lumang pahayagan ay napansin niyang may bahagyang nakaumbok sa ilalim ng unang pahina. Maingat niyang iniangat ang manipis na lining at may nalaglag na maliit na negatibo ng litrato. Nang i-scan ito ni Sofia, lumitaw ang isang kuhang hindi naisama sa opisyal na archive: isang pagpupulong sa conference room ng Sanctum ilang araw bago ang diumano'y sunog. Naroon sina Elias, ang ina ni Mara, at tatlong lalaking nakatalikod sa kamera. Ang isa sa kanila ay pumipirma sa isang makapal na dokumento.

Nanahimik si Elias. Hindi niya agad inamin ang kanyang naalala. Matagal niyang pinagmasdan ang larawan bago marahang nagsalita. 'Hindi ko makita ang mukha... pero kilala ko ang paraan ng pagtayo niya. Siya ang namuno sa unang lupon ng proyekto.' Hindi niya binanggit ang pangalan. Hindi pa siya handang magsalita hangga't hindi siya nakatitiyak.

Samantala, muling bumalik ang alaala ni Mara. Hindi na ito putol-putol na larawan. Nakita niya ang mahabang pasilyo ng Sanctum, ang kanyang ina na mabilis na naglalakad habang hawak ang kanyang kamay, at ang lalaking nakatayo sa dulo ng koridor. Hindi niya makita ang mukha nito dahil nakatalikod ito, ngunit malinaw niyang nakita ang paglagda nito sa isang dokumentong inilapag sa mesa. Pagkatapos noon ay nagsimula ang kaguluhan. Mga sigaw. Mga yabag. At ang tunog ng salamin na nababasag.

Napahawak si Mara sa sentido. Hindi siya nawalan ng ulirat. Sa halip ay nagsimulang maging mas malinaw ang ugnayan ng kanyang mga alaala. Hindi niya naaalala ang lahat, ngunit alam niyang ang lalaking nasa dulo ng koridor at ang taong lumagda sa memorandum ay iisa lamang.

Sa gitna ng kanilang pagsusuri ay nakatanggap si Attorney Serrano ng tawag mula sa isang dating kasamahan sa hukuman. May isang retiradong hukom na humiling ng proteksiyon matapos makatanggap ng pagbabanta. Ang pangalan nito ay hindi pamilyar kay Mara, ngunit nang ihambing nila ang petsa ng serbisyo nito sa timeline ng Project Labintatlo, lumitaw ang isang nakakagulat na detalye: siya ang hukom na nagpatibay sa legal na pagsasara ng kaso dalawampung taon na ang nakalipas.

Hindi nag-aksaya ng oras ang grupo. Nagpasya silang hanapin ang retiradong hukom bago pa ito maunahan ng mga taong nasa likod ng cover-up. Ngunit bago sila umalis ay muling tumunog ang telepono ni Mara. Walang numero. Walang pangalan. Isang pangungusap lamang ang lumitaw: 'Kapag nakita mo ang unang lagda, huwag mong kalimutang tingnan ang pangalawa.'

Walang sinuman ang nakaunawa sa ibig sabihin nito. Ngunit alam ni Mara na hindi aksidenteng ipinadala ang mensahe. Sa bawat pagkakataon ay isang hakbang lamang ang inilalantad nito—sapat upang itulak sila pasulong, ngunit hindi sapat upang ibigay ang buong katotohanan.

Habang umaandar ang sasakyan palabas ng kabundukan, napatingin si Mara sa makapal na folder sa kanyang kandungan. Sa loob nito ay ang memorandum, ang negatibo ng litrato, ang journal ng kanyang ina, at ang mga bagong pahiwatig. Hindi pa rin niya kilala ang taong nagpapadala ng mga mensahe. Ngunit sa unang pagkakataon, naramdaman niyang papalapit na siya hindi lamang sa katotohanan tungkol sa Project Labintatlo, kundi pati sa taong matagal nang kumikilos mula sa likod ng bawat anino.

Mahabang biyahe ang bumalot sa grupo habang binabagtas nila ang makipot na kalsadang palabas ng kabundukan. Walang nagsasalita. Ang tunog lamang ng makina at ang paminsan-minsang paghampas ng ulan sa salamin ang pumupuno sa katahimikan. Sa kandungan ni Mara ay nakapatong ang makapal na folder ng mga ebidensiya. Pakiramdam niya ay hindi lamang papel ang laman nito kundi mga buhay na matagal nang ipinagkait ng pagkakataong magsalita.

Paulit-ulit niyang binasa ang huling mensahe: 'Kapag nakita mo ang unang lagda, huwag mong kalimutang tingnan ang pangalawa.' Sa unang tingin ay tila simpleng palaisipan lamang iyon. Ngunit habang sinusuri ni Sofia ang memorandum sa ilalim ng ultraviolet light, may lumitaw na manipis na bakas ng tinta sa ilalim ng unang pirma. Hindi ito pekeng lagda. Isa itong countersignature na sinadyang itago gamit ang kemikal na unti-unting nawawala sa paglipas ng panahon.

Napalapit si Elias sa mesa. Ang kanyang mga mata ay nanatili sa ikalawang lagda. Hindi pa rin mabasa ang buong pangalan, ngunit malinaw ang dalawang unang titik. Napapikit siya. 'Hindi maaaring siya...' mahina niyang bulong. Hindi pa niya kayang sabihin ang pangalan. Kung tama ang kanyang hinala, mababago nito ang lahat ng kanilang pinaniniwalaan tungkol sa pinagmulan ng Project Labintatlo.

Samantala, tinanggap ni Attorney Serrano ang kumpirmasyon ng lokasyon ng retiradong hukom. Nakatira ito sa isang lumang bahay sa baybayin, malayo sa lungsod at halos wala nang bisita. Ayon sa impormasyong natanggap niya, dalawang ulit na umanong may nagtangkang pumasok sa bahay sa nakalipas na linggo ngunit walang ninakaw. Para bang may hinahanap na tiyak na dokumento.

Habang papalapit sila sa bahay ay muling bumalik ang ilang alaala ni Mara. Hindi na ito mga putol-putol na eksena. Naalala niya ang isang silid na puno ng mga folder, ang kanyang ina na may hawak na makapal na dokumento, at ang lalaking nagsabing, 'Kapag may dalawang lagda, wala nang makakakwestiyon sa utos.' Hindi niya makita ang mukha nito, ngunit malinaw niyang narinig ang boses.

Pagdating nila sa lumang bahay ay bukas ang pangunahing pinto. Walang bakas ng sapilitang pagpasok. Ngunit may kakaibang katahimikan sa loob. Ang orasan sa sala ay huminto sa eksaktong alas-9:17. Ang tasa ng tsaa sa mesa ay mainit pa. Ibig sabihin, hindi pa gaanong matagal ang lumipas mula nang may naroon.

Maingat na naghiwalay ang grupo upang siyasatin ang bawat silid. Walang senyales ng pagnanakaw. Ang mga aklat ay nasa estante pa rin, ang mga frame ng larawan ay hindi ginalaw. Ngunit sa opisina ng hukom ay may isang bukas na filing cabinet. Isang folder lamang ang nawawala.

Sa loob ng mesa ay may natagpuan si Mara na maliit na sobre. Sa loob nito ay isang lumang business card at isang maikling sulat: 'Kung dumating ang batang ito, sabihin mong ang pangalawang lagda ay hindi ginawa sa Sanctum.' Walang pangalan ang sumulat. Ngunit sapat ang pangungusap upang magbukas ng panibagong tanong.

Narinig ni Gabriel ang mahinang kaluskos mula sa likod ng bahay. Mabilis siyang lumabas ngunit isang sasakyan lamang ang kanyang naabutan na papalayo sa makitid na daan. Hindi niya nakita ang plaka. Sa putik ay naiwan lamang ang bakas ng gulong at isang piraso ng papel na tila nahulog mula sa nagmamadaling umalis.

Nang pulutin nila ang papel ay natuklasan nilang bahagi iyon ng isang lumang legal na kasunduan. Napunit ang karamihan sa teksto, ngunit malinaw ang huling linya: 'Ang ikalawang lumagda ay hindi kabilang sa Project Labintatlo. Siya ang nagbigay rito ng legal na proteksiyon.'

Nagkatinginan sina Mara at Elias. Sa unang pagkakataon ay malinaw na ang kanilang hinahanap ay hindi lamang isang siyentista o opisyal ng proyekto. May mas mataas pang taong gumamit ng batas upang ikubli ang katotohanan. Habang papalubog ang araw sa baybayin, naramdaman ni Mara na papalapit na sila sa ugat ng lahat ng pagpatay—at sa taong matagal nang gumagabay sa kanya mula sa anino.