Hindi agad gumalaw ang sinuman. Matapos isara ni Mara ang waterproof case na kinalalagyan ng Annex A, muling bumalik ang katahimikang tila kanina pa naghihintay sa loob ng basement ng lumang Hall of Records. Hindi ito ang karaniwang katahimikang likha ng kawalan ng salita. Isa itong katahimikang may sariling bigat, na para bang bawat piraso ng lumang papel, bawat estanteng kinakalawang, at bawat dingding na tinubuan ng lumot ay tahimik na nakikinig sa mga taong sa wakas ay nakarating sa lihim na ilang dekada nitong iningatan. Mula sa makitid na bentana sa itaas ay pumapasok ang mapusyaw na liwanag ng dapit-hapon. Hindi nito kayang liwanagan ang buong basement, ngunit sapat ito upang gumuhit ng mahahabang anino sa sahig. Ang mga aninong iyon ay tila magkakadugtong, waring nagpapaalala na

