"Ganito rin ang mesa noong gabing iyon," mahina niyang wika. "Hindi ito ang parehong mesa... ngunit pareho ang amoy ng lumang papel, ng kahoy na matagal nang hindi nasisinagan ng araw, at ng takot na pilit ikinukubli ng mga taong nakaupo sa paligid."
Walang nagsalita.
Alam nilang hindi na lamang siya nagkukuwento.
Unti-unti na siyang bumabalik sa gabing pilit niyang nilimot.
"Akala ko noon," pagpapatuloy niya, "na isa lamang iyong pagpupulong tungkol sa isang malaking proyekto ng pamahalaan. May mga abogado. May mga doktor. May mga kinatawan ng pribadong sektor. Walang nagtataas ng boses. Walang nag-aaway. Sa unang tingin, isa lamang itong ordinaryong pagpupulong."
Napangiti siya nang mapait.
"Iyon ang pinakamapanganib."
Bahagyang kumunot ang noo ni Mara.
"Hindi ko po kayo naiintin
