Hindi inalis ni Gabriel ang kanyang tingin sa bintana.
Ang aninong mabilis na dumaan sa labas ay sapat upang muling buhayin ang kutob na kanina pa niya pilit pinapatahimik. Hindi siya agad nagsalita. Sa loob ng maraming taon bilang imbestigador, natutuhan niyang ang unang reaksyon ay madalas na siyang hinihintay ng kalaban. Ang padalos-dalos na pagkilos ang madalas na nagiging simula ng pagkakamali. Kaya nanatili siyang nakatayo, nakikinig sa katahimikan, habang ang kanyang mga mata ay patuloy na sinusukat ang bawat sulok ng bakuran na bahagyang nililiwanagan ng maputlang sinag ng ilaw mula sa kalye.
Wala.
Muli, wala siyang nakita.
Ngunit hindi nito nabawasan ang kanyang pagdududa. Sa halip, lalo lamang siyang nakumbinsi na ang mga taong nasa labas ay hindi basta-bastang mga bantay. An
